کشف قدیمی‌ترین نیزه‌ها در سایت باستان‌شناسی کوپرز فری آیداهو

سایت باستان‌شناسی کوپرز فری (Cooper's Ferry)، واقع در امتداد رودخانه سالمون پایینی در ایالت آیداهو آمریکا، یکی از مهم‌ترین مکان‌های کشف آثار باستانی در این قاره است. این منطقه که بخشی از ناحیه باستان‌شناسی رودخانه سالمون پایینی محسوب می‌شود، در جنوب شهر کاتنوود و بالادست رودخانه اسنیک قرار دارد. بقایای سنگی و جانوری یافت شده در این سایت، قدمت آن را به دوران پلیستوسن تا اوایل هولوسن می‌رساند. این منطقه همچنین سرزمین سنتی مردم نِز پِرس (Nez Perce) بوده و این قبیله آن را با نام روستای تاریخی نیپه (Nipéhe) می‌شناسند.

کاوش‌های باستان‌شناسی

اولین کاوش‌ها در این سایت در سال‌های ۱۹۶۱، ۱۹۶۲ و ۱۹۶۴ توسط بی. رابرت باتلر (B. Robert Butler) انجام شد. در این کاوش‌ها، سرنیزه‌های پلکانی (stemmed projectile points) در لایه‌های مختلف یافت شد، اما تاریخ‌گذاری رادیومتری انجام نشد. در سال ۱۹۹۷، لورن جی. دیویس (Loren G. Davis) کاوشی را با حفاری محدود انجام داد و چهار سرنیزه پلکانی در همان موقعیت افقی و همچنین ۹ ابزار سنگی دیگر شامل یک سنگ‌تراش یک‌طرفه بزرگ، سه تیغه، دو هسته سنگی، دو تراشه اصلاح‌شده و یک سنگ چکش کشف کرد. این سرنیزه‌ها که شباهت زیادی به نمونه‌های یافت شده در فلات کلمبیا داشتند، با روش رادیوکربن به ۱۱۳۷۰ ± ۴۰ سال پیش (حدود ۱۳۲۰۰ سال تقویمی) تاریخ‌گذاری شدند. یک استخوان با علائم برش ناشی از ابزار نیز در این کاوش‌ها پیدا شد. تاریخ‌گذاری رادیومتری از کل کاوش، نشان‌دهنده قدمت لایه‌های مختلف از دوران پلیستوسن تا اوایل هولوسن بود.

جدیدترین فعالیت‌ها در سایت کوپرز فری، حاصل همکاری مشترک دانشگاه ایالتی اورگن و سازمان مدیریت زمین فدرال (Bureau of Land Management) به رهبری لورن جی. دیویس بود. این کاوش‌ها از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ ادامه داشت. در این دوره، بقایای یک اجاق، چاله‌ها و استخوان‌های جانوری از جمله اسب‌های منقرض‌شده کشف شد. تعداد قابل توجهی سرنیزه متعلق به سنت غربی پلکانی (Western Stemmed (Point) Tradition - WSPT) در یک چاله مشخص یافت شد. این نوع سرنیزه‌ها در مکان‌های مختلفی از بریتیش کلمبیا تا تگزاس پیدا شده‌اند و شباهت‌هایی نیز با نمونه‌های یافت شده در ژاپن از همین دوره وجود دارد، هرچند این شباهت مورد بحث است.

بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷، سیزده سرنیزه کامل و ناقص کشف شد که طول آن‌ها بین ۰.۵ تا ۲ اینچ متغیر بود. این سرنیزه‌ها دارای دو سر، یکی تیز و دیگری پلکانی بودند و در چاله‌ها یافت شدند. تاریخ‌گذاری رادیومتری، قدمت این یافته‌ها را به ۱۵۷۰۰ سال پیش (تقریباً) برآورد کرد. این تاریخ‌گذاری، چندین هزار سال قبل از ظهور سرنیزه‌های فلوت‌دار کلوویس (Clovis fluted points) است. لازم به ذکر است که کمبود داده‌های دیرینه‌شناسی برای آمریکا در آن دوره، کالیبراسیون دقیق تاریخ‌گذاری رادیوکربن را با چالش مواجه می‌کند. برخی محققان تاریخ‌های جدیدتری را برای این یافته‌ها پیشنهاد داده‌اند، اما دیویس با رد این انتقادات به دلیل وجود «خطاهای واقعی متعدد، نسبت‌های ساختگی و استدلال‌های ضعیف»، بر یافته‌های خود پافشاری کرده است.

کاوشگران این یافته‌ها را شاهدی بر این نظریه می‌دانند که اولین انسان‌ها از طریق مسیر ساحلی وارد قاره آمریکا شده و سپس از طریق رودخانه‌ها به مناطق داخلی مهاجرت کرده‌اند. در سال ۲۰۲۲، تحلیلی از داده‌ها، تاریخ‌گذاری اولیه را تأیید کرد، هرچند این مسئله همچنان موضوع بحث و بررسی است.

نکات مرتبط

• باستان‌شناسی قاره آمریکا
• سایت کلوویس ایالت وِنمَچ شرقی (East Wenatchee Clovis Site)
• سرنیزه فالسوم (Folsom point)
• چاقوی سنگی هلالی (Chipped-stone crescent)
• سایت گالت (Gault site)
• غارهای پیزلی (Paisley Caves)
• پناهگاه سنگی ریم‌راک دراو (Rimrock Draw Rockshelter)