زندگی و دستاوردهای کونستانس پینکرمن-اوری
کونستانس ردبرد "کانی" پینکرمن-اوری (۳ سپتامبر ۱۹۲۸ - ۸ ژوئن ۲۰۰۹)، نخستین زن بومی آمریکایی بود که هم در رشته پزشکی و هم حقوق مدرک گرفت. او که از قبایل چاکتاو و چروکی بود، در کالیفرنیا متولد شد و در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه آرکانزاس در رشته پزشکی فارغالتحصیل شد. پس از آن، در لسآنجلس به طبابت پرداخت و نخستین بیمارستان رایگان برای بومیان را در دهه ۱۹۶۰ تأسیس کرد.
در دهه ۱۹۷۰، پینکرمن-اوری به دانشگاه بازگشت و در سال ۱۹۷۹ مدرک حقوق خود را از کالج ویتیر دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۰ به کانون وکلای کالیفرنیا پیوست.
افشای عقیمسازی اجباری
در سال ۱۹۷۲، پینکرمن-اوری با بیمار بومی آمریکایی مواجه شد که به دلیل عقیمسازی اجباری توسط اداره بهداشت بومیان، درخواست پیوند رحم داشت. این رویداد او را به تحقیق در مورد عقیمسازیهای اجباری زنان بومی سوق داد. نتایج تحقیقات او نشان داد که تنها در سال ۱۹۷۳، ۱۰۰ زن در بیمارستان بومیان کلرمور عقیم شدهاند.
او اداره بهداشت بومیان را به اداره یک "کارخانه عقیمسازی" متهم کرد که به صورت هدفمند زنان بومی خالصخون را برای عقیمسازی انتخاب میکرد.
تحقیقات او منجر به ممنوعیت رسمی این رویه در سال ۱۹۷۸ توسط وزارت بهداشت، آموزش و رفاه آمریکا شد.
فعالیتهای دیگر
پینکرمن-اوری در حمایت از معترضان حادثه زانو زخمی در سال ۱۹۷۳ نقش داشت و همچنین به بومیان شمال چیین برای استفاده از قانون هوای پاک در مقابله با آلودگی کارخانهها کمک کرد.