کلود پوتو (۱۴ اوت ۱۷۲۴ - ۱۰ فوریه ۱۷۷۵) جراح و مخترع فرانسوی بود که در لیون متولد و درگذشت. او پسر یک جراح بود و آموزشهای اولیه پزشکی را از پدرش دریافت کرد. سپس در پاریس زیر نظر استادانی مانند ژان-لویی پتی، آنری فرانسوا لدرن و ساوور فرانسوا موراند تحصیل کرد.
پس از دفاع از تز خود، به لیون بازگشت و در سال ۱۷۴۴ به عنوان جراح جوان در بیمارستان اوتلدیه منصوب شد. او جانشین پیر گراسو به عنوان جراح ارشد شد و مانند او، به ترویج واکسیناسیون آبله پرداخت. در سال ۱۷۵۳ به طبابت خصوصی روی آورد و بسیار موفق شد.
دستاوردها
پوتو مشاهدات ارزشمندی در زمینه سرطان، استفاده از آتش در درمان روماتیسم، ویژگیهای منافذ پوست، سل ریوی و بیماری راشیتیسم انجام داد. او همچنین پیش از ایگناتس زملوویس، به اهمیت بهداشت دست جراحان و ابزارآلات در پیشگیری از عفونت پی برد.
از جمله اختراعات او میتوان به لیتوتوم در سطح و روشهای نوین در جراحی پلک برای اجتناب از اسکار اشاره کرد.