چارلز وورکمن مکلِی (۴ نوامبر ۱۹۱۳–۱۲ آوریل ۱۹۷۸) کالبدشناس و جراح ارشد اسکاتلندی بود. او با کسب عضویتهای معتبر در کالجهای سلطنتی جراحان انگلستان، ادینبرو و کالج سلطنتی پزشکان و جراحان گلاسگو، جایگاه علمی و حرفهای برجستهای در پزشکی بریتانیا پیدا کرد.
سالهای آغازین و تحصیل
مکلِی در گلاسگو زاده شد و تحصیلات مدرسهای خود را در آکادمی گلاسگو و مدرسه استراثالن در پرثشر گذراند. سپس وارد دانشگاه گلاسگو شد و در مسیر پزشکی، هم در علوم پایه و هم در شاخههای جراحی و گوشوحلقوبینی تواناییهای قابل توجهی نشان داد.
- بورسیه لوریمر در کالبدشناسی و فیزیولوژی
- مدال طلای مکلئود در جراحی
- مدال طلای آشر آشر در بیماریهای گوش، حلق و بینی
مکلِی در سال ۱۹۳۳ مدرک کارشناسی علوم و در سال ۱۹۳۶ مدرک پزشکی MB ChB را دریافت کرد. او در سال ۱۹۴۰ عضو کالج سلطنتی جراحان ادینبرو، در سال ۱۹۴۱ عضو کالج سلطنتی جراحان انگلستان و در سال ۱۹۴۳ عضو کالج سلطنتی پزشکان و جراحان گلاسگو شد.
یک سال پس از فارغالتحصیلی پزشکی، در سال ۱۹۳۷، مکلِی بهعنوان مدرس ارشد و مسئول آموزش عملی کالبدشناسی در کالج کینگز دانشگاه لندن فعالیت خود را آغاز کرد.
جراح در جنگ جهانی دوم
با آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، مکلِی به سپاه پزشکی سلطنتی ارتش بریتانیا پیوست و بهعنوان متخصص جراحی خدمت کرد. او در ۱۸ دسامبر ۱۹۴۳ به درجه ستوان ترفیع یافت و از چهرههایی بود که در عملیات پیادهسازی نرماندی در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ حضور داشت.
در سال ۱۹۴۷، مکلِی با درجه ثابت سرگرد از خدمت نظامی مرخص شد.
کار جراحی و مهاجرت به آفریقای جنوبی
مکلِی در سال ۱۹۴۸ بهعنوان جراح ارشد بیمارستانهای ترکیبی بوستون در لینکلنشر منصوب شد. اما انگیزه او تنها پیشرفت حرفهای نبود؛ میل به کمک به افراد کمبرخوردار او را در سال ۱۹۵۷ به آفریقای جنوبی کشاند.
در آفریقای جنوبی، او در بیمارستانهای باتروورث، پورت الیزابت و اِشوِه بهعنوان جراح ارشد فعالیت کرد. تسلط او به فرانسوی و آلمانی، آشناییاش با ایتالیایی و آفریکانس، و یادگیری تدریجی برخی زبانهای آفریقایی به او کمک کرد تا با جوامع محلی ارتباط مؤثرتری برقرار کند.
بازگشت به آموزش کالبدشناسی
مکلِی در سال ۱۹۶۴ بهعنوان مدرس ارشد کالبدشناسی در دانشکده پزشکی دوربان، وابسته به دانشگاه ناتال، منصوب شد. در سال ۱۹۷۰ همان جایگاه را در دانشگاه کیپتاون پذیرفت و در سال ۱۹۷۴ دوباره به دانشگاه ناتال بازگشت.
یکی از مهمترین میراثهای او، طراحی مجموعهای از نمودارها و تصاویر آموزشی برای تدریس کالبدشناسی عمومی، کالبدشناسی اعصاب و جنینشناسی بود. این آثار، بهویژه در آموزش کالبدشناسی کاربردی، نمونهای روشن از توضیح دقیق و موجز مفاهیم پیچیده پزشکی به شمار میرفتند.
میراث مکلِی در پیوند میان جراحی، آموزش کالبدشناسی و خدمت به جوامع محلی شکل گرفت.