کاترینا مدیسی دا برونی: زنی که قربانی جادوگری شد

کاترینا مدیسی دا برونی (۱۵۷۳–۱۶۱۷) زنی ایتالیایی بود که به جرم جادوگری اعدام شد.

او به عنوان خدمتکار در خانه سناتور لوییجی ملزی در میلان کار می‌کرد. هنگامی که لوییجی ملزی در سال ۱۶۱۶ بیمار شد و درگذشت، کاترینا متهم به ایجاد بیماری و مرگ او از طریق جادو شد. این اتهام از سوی کارفرمای سابق او مطرح شد که از مدتی پیش به جادوگری او مشکوک بود.

اتهامات وارده با شهادت دو پزشک، لودوویکو سِتالّا و جیووانی باتیستا سِلواتیکو، که بیمار را درمان می‌کردند اما نتوانستند او را نجات دهند، تأیید شد.

کاترینا توسط تفتیش عقاید (Inquisition) و تحت شکنجه مورد بازجویی قرار گرفت. او گناهکار شناخته شد و در نهایت با خفه کردن اعدام گردید و جسدش به آتش کشیده شد.

پرونده کاترینا مدیسی دا برونی به سرعت در ادبیات مورد توجه قرار گرفت. این واقعه در کتاب تاریخ میلان اثر پترو وری، که توسط پیترو کاستودی ویرایش شده بود (۱۷۷۱–۱۸۴۲)، شرح داده شد. همچنین در رمان «پیش‌گمانان» (Promessi) اثر الساندر و مانزونی به آن اشاره شده است. این ماجرا موضوع رمان‌های آکیله مائوری (۱۸۰۶-۱۸۰۳) و «من جادوگرم» (Io sono la strega) اثر مارینا مارازا نیز بوده است.