شکلگیری فرقه شخصیتپرستی کارول دوم
کارول دوم، پادشاه رومانی میان سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰، در بخش عمدهای از نیمه دوم سلطنتش، کانون یک فرقه شخصیتپرستی بود. این فرقه با تعلیق قانون اساسی ۱۹۲۳ رومانی و برپایی «دیکتاتوری سلطنتی» در سال ۱۹۳۸ به بالاترین سطح خود رسید. فرقه شخصیتپرستی او شباهتهای زیادی با فرقه شخصیتپرستی نیکولای چائوشسکو، رهبر کمونیست که سه دهه بعد شکل گرفت، داشت. حتی شواهدی وجود دارد که نشان میدهد چائوشسکو از این الگو الهام گرفته است.
پروپاگاندا و شخصیتپرستی در ابتدا ملایم بود، اما به مرور زمان و با تلاش آگاهانه کارول دوم برای ساختن چهرههایی چون «رهبر» (Conducător)، «نجاتدهنده»، «پادشاه رستاخیز»، «فرمانده فرهنگ» و «نگهبان بزرگ»، ابعادی وسیع یافت.
تصویرسازی در مطبوعات
پس از استقرار دیکتاتوری سلطنتی، رسانهها پادشاه را چنین به تصویر کشیدند که فراخوانده شده تا رسالت نجیب دولت را که پیشتر به دلیل ناتوانی احزاب سیاسی از آن سلب شده بود، احیا کند.
رالیهای عظیم و روز بازگشت
بخش عمدهای از این شخصیتپرستی، جشنهای سالگردی بود که هزاران نفر را گرد هم میآورد و شامل رژههای نظامی، سخنرانیها و حضور مردان با لباسهای ویژه میشد. کارول دوم علاوه بر دهم مه که روز پادشاهی در رومانی بود، عید جدیدی به نام «روز بازگشت» را برپا داشت که هر سال در هشتم ژوئن جشن گرفته میشد. در این روز، دهها هزار تن از اقشار مختلف جامعه از سراسر کشور در رژهای شرکت میکردند که ابتدا در تپه کوتروتسنی و سپس در ورزشگاه آ.ن.ا.ف برگزار میشد.
برای پنجمین سالگرد بازگشت، ۲۵ هزار دختر و پسر جوان از فراز تپه کوتروتسنی رژه رفتند. این جشن رسماً خطاب به جوانان بود؛ همان جوانانی که نماد «عصر نوین»ِ خلقشده به دست پادشاه به شمار میرفتند.
پس از تأسیس سازمان شبهنظامی جوانان به نام استراجا تاری، سیر مراسم رژههای روز بازگشت تغییر کرد. این مراسمها در ورزشگاه برگزار شده و شامل حرکات ورزشی و رقصهای هماهنگ بود، اما هدف ثابت ماند: تسبیح پادشاه و کارهای او. در پایان، جوانان با بدنهای خود نام «کارول ۲» را مینوشتند و سپس نشان اختصاری پادشاه را میساختند. کارول دوم از اعضای این سازمان از سراسر کشور هدایایی چون خوشههای گندم، گلدستههای گل و خاک دریافت میکرد؛ در حالی که دوچرخهسواران کوزهای آب از وادول کریشولی میآوردند؛ همانجا که او در ۱۹۳۰ هنگام بازگشت به رومانی در آن فرود آمده بود.
گرایش به فاشیسم
با گذشت زمان، رژیم کارول ویژگیهای آشکارتر فاشیستی به خود گرفت. از همان اوایل سال ۱۹۳۹، وزرا با سلامی به سبک فاشیستی با کارول روبهرو میشدند. همچنین در همین دوران، پروپاگاندا رسماً او را «رهبر» خطاب میکرد.