سنگهای کارناک: میراثی از نوسنگی
سنگهای کارناک مجموعهای شگفتانگیز از سازههای مغالیتی در نزدیکی ساحل جنوبی بریتانی در شمال غربی فرانسه هستند. این مجموعه شامل ردیفهای سنگی، دُلمنها (قبرهای سنگی)، تُومولوسها (تپههای خاکسپاری) و منیرهای تک (سنگهای ایستاده) است. بیش از ۳۰۰۰ سنگ ایستاده از گرانیت محلی تراشیده و توسط اقوام پیش از سلتیک در دوره نوسنگی برپا شدهاند.
اکثر سنگها در شهرداری کارناک قرار دارند، اما برخی در شرق در منطقه همسایه لا ترینیتی-سور-مر واقع شدهاند. تاریخ ساخت این سنگها به دوره نوسنگی، احتمالاً حدود ۳۳۰۰ سال قبل از میلاد، بازمیگردد، اگرچه برخی ممکن است به ۴۵۰۰ سال قبل از میلاد برسند.
افسانهها و باورهای باستانی
با وجود قدمت ۴۵۰۰ تا ۳۳۰۰ ساله، افسانههای مدرن این سنگها را به اشغال رومیها در قرن اول میلادی و بعدها مسیحیان مرتبط میدانند. یک افسانه مسیحی معتقد است این سنگها سربازانی بودند که در تعقیب پاپ کورنلیوس به سنگ تبدیل شدند.
بر اساس سنت محلی، اعتقاد بر این است که این سنگها لژیون رومی هستند که توسط مرلین به سنگ تبدیل شدهاند، زیرا در ردیفهای کاملاً مستقیم قرار دارند.
چالشهای حفظ و مدیریت
در قرنهای اخیر، بسیاری از این سایتها مورد بیتوجهی قرار گرفتهاند. دُلمنها به عنوان پناهگاه گوسفند، مرغدانی یا حتی تنور استفاده میشدند. سنگها نیز برای ساخت جادهها یا به عنوان مصالح ساختمانی برداشته شدهاند.
مدیریت این سایتها همچنان موضوع بحثبرانگیزی است. از سال ۱۹۹۱، گروههای اصلی سنگها با حصار محافظت میشوند و بازدید تنها از طریق تورهای سازماندهیشده امکانپذیر است.
تُومولوسهای کارناک
تُومولوسها تپههای خاکی هستند که بر روی گورها ساخته شدهاند. سه تُومولوس بزرگ به نامهای سن-میشل، تومیاک و مانه-ار-هروئک از مهمترین نمونهها هستند. این گورها حاوی اشیای ارزشمندی مانند تبرهای سنگی جید، دستبندهای سنگی و جواهرات کالائیس هستند.
تحلیلهای علمی نشان میدهد بسیاری از این اشیا از مناطق دوردست مانند آلپ ایتالیا و جنوب غربی ایبری وارد شدهاند. این گورها متعلق به افراد نخبه و قدرتمند جامعه بودهاند.
دُلمنهای کارناک
دُلمنها سازههای سنگی هستند که به عنوان گور استفاده میشدند. به دلیل خاک اسیدی بریتانی، استخوانها از بین رفتهاند. دُلمن کرکادو یکی از نمونههای نادر است که هنوز توسط توده سنگی اصلی خود پوشانده شده است.