کاماخوس: شهری باستانی در ارمنستان روم
کاماخوس، شهری باستانی در استان ارمنستان سوم امپراتوری روم بود. نام اصلی و کهن این شهر به احتمال زیاد کاماچا بوده است. شکلهای بعدی آن شامل کاماچوس، کاماچوم و کاماشه است. امروزه این شهر با نام کماخ در شرق کشور ترکیه شناخته میشود.
تاریخچه
این شهر دربرگیرنده معبد مشهور خدای آرامزد بود که آثار ادبی فراوانی را در خود جای داده بود. این آثار به دستور سنت گریگور روشنگر از بین رفتند. در این شهر همچنین گنجینههای پادشاهان ارمنی و بسیاری از آرامگاههای آنها نگهداری میشد؛ از این رو نام آن، که در زبان ارمنی گاماخ بود، به معنای «جسد» یا «مُردار» است. امپراتوران بیزانس تا آغاز قرن یازدهم میلادی، پادگانی قوی در این شهر مستقر کرده بودند تا از بخش شرقی امپراتوری خود در برابر حملات مسلمانان دفاع کنند.
اسقفنشینی
اسقفنشینی کاماخوس تا قرن هفتم میلادی در تاریخ کلیسا سابقه ندارد. هنگامی که «اکتزیس کاذب» اپیفانیوس (حدود سال ۶۴۰ میلادی) تدوین شد، کاماخوس هنوز یک اسقفنشین نبود. اما در سال ۶۸۱ میلادی، جورج، «اسقف دارانالیس یا کاماخوس»، در سومین شورای قسطنطنیه حضور یافت و به عنوان «اسقف ناحیه دارانالیس» اسناد شورا را امضا کرد. نام سومی برای این اسقفنشین، آنالیبلا، در نسخه لاتین قدیمی ذکر شده است. همین مقام در سال ۶۹۲ میلادی اسناد شورای ترولان را امضا کرد. سیسینیوس، اسقف دیگری از کاماخوس، در سال ۱۰۲۹ میلادی در شورایی به نام پاتریارک آلکسیوس قسطنطنیه شرکت کرد.
در اواخر قرن نهم میلادی، کاماخوس که تا آن زمان تابع سباسته (مرکز ارمنستان اول) بود، توسط لئو فیلسوف به یک اسقفنشین متروپولیتن ارتقا یافت. این اسقفنشین پنج و در دورهای هشت اسقفنشین تابع داشت.
تا قرن پانزدهم میلادی، اسقفنشین فعال از بین رفت. به همین دلیل، امروزه کلیسای کاتولیک آن را به عنوان یک اسقفنشین اسمی (Titular See) فهرست کرده است.
منابع
- اسقفنشینهای اسمی کاتولیک در آسیا
- تاریخ ترکیه