بنیامین بیلسه (۱۸۱۶-۱۹۰۲) رهبر ارکستر و آهنگساز آلمانی بود که در لیگنیتس (لهگنیتسا کنونی) در استان سیلزی پروس متولد شد. او تحصیلات موسیقی خود را در کنسرواتوار وین زیر نظر ویولونیست مشهور، یوزف بهم، گذراند و در ارکستر یوهان اشتراوس اول نوازندگی کرد. پس از بازگشت به زادگاهش، در سال ۱۸۴۲ به عنوان کاپلمایستر (رهبر موسیقی) شهرداری انتخاب شد.
از سال ۱۸۶۷، بیلسه به طور منظم با «ارکستر بیلسه» در کنسرتهاوس برلین اجرا داشت. این ارکستر به سرعت محبوبیت یافت و بیلسه تورهای اروپایی برگزار کرد که شامل اجرا در سنپترزبورگ، ریگا، ورشو، آمستردام و وین بود. یکی از مهمترین اجراهای او در نمایشگاه جهانی ۱۸۶۷ پاریس بود، جایی که ارکستر او همراه با یوهان اشتراوس دوم، قطعه «دانوب آبی» را اجرا کرد. در سال ۱۸۷۳، ریچارد واگنر رهبری ارکستر بیلسه را در حضور امپراتور ویلهم اول بر عهده گرفت.
اختلاف شدید بیلسه با نوازندگانش بر سر یک تور کنسرت به ورشو، منجر به جدایی ۵۴ نوازنده در سال ۱۸۸۲ شد. آنها تحت رهبری لودویگ فون برنر، «ارکستر سابق بیلسه» را تأسیس کردند که اندکی بعد به ارکستر فیلارمونیک برلین تغییر نام داد و امروزه یکی از برترین ارکسترهای جهان است. بیلسه چند سال بعد بازنشسته شد و به لیگنیتس بازگشت، جایی که در سال ۱۹۰۲ درگذشت.