نگاهی کلی
بلامیا یک ابرنفتکش بود که در سال ۱۹۷۶ در کارخانه کشتیسازی شانتیه دو لآتلانتیک، در سن-نزر فرانسه، برای شاخه فرانسوی شل اویل ساخته شد. این کشتی دومین واحد از ابرنفتکشهای کلاس باتیلوس بود و همراه با خواهرکشتیهای خود—باتیلوس، پیر گیوما و پرریال—در زمره بزرگترین کشتیهای جهان قرار داشت.
از نظر ابعاد کلی، تنها سیوایز جاینت، که در ۱۹۷۶ ساخته شد و در ۱۹۸۱ طویلتر گردید، از بلامیا بزرگتر بود. این کشتی بعدها با نامهای یاره وایکینگ، هپی جاینت و ناک نویس نیز شناخته شد. با این حال، از نظر ظرفیت ناخالص، هر چهار کشتی کلاس باتیلوس از سیوایز جاینت بالاتر قرار میگرفتند.
اگر بزرگی یک کشتی را با ظرفیت ناخالص بسنجیم، یعنی شاخصی برای اندازهگیری حجم فضای داخلی کشتی، بلامیا بزرگترین کشتی ساختهشده در تاریخ محسوب میشود.
تاریخچه
قرارداد ساخت ابرنفتکشهای کلاس باتیلوس در ۶ آوریل ۱۹۷۱ امضا شد و برش نخستین ورقهای فولادی در ژانویه ۱۹۷۵ آغاز گردید. در همین فاصله، جنگ یوم کیپور در اکتبر ۱۹۷۳ شوک نفتی بزرگی ایجاد کرد؛ قیمت نفت بالا رفت و کشورهای صنعتی واردات نفت خود را کاهش دادند.
در چنین شرایطی، لغو سفارشها بهطور جدی بررسی شد، اما شل در نهایت ادامه پروژه را انتخاب کرد. دلیل اصلی این بود که عقبنشینی از پروژهای به این بزرگی، که بخش قابل توجهی از کارهای آن از پیش آغاز شده بود، کارخانه کشتیسازی را در موقعیت دشواری قرار میداد و هزینههای فسخ آن بسیار سنگین میشد. همچنین امید میرفت شرایط بازار در آینده بهبود پیدا کند.
بلامیا در سال ۱۹۷۶ تکمیل و وارد خدمت شد؛ چند ماه پس از تکمیل خواهرکشتیاش، باتیلوس، و راهاندازی پایانه نفتی اختصاصی آنتیفر در نزدیکی لو آور. این پایانه یکی از معدود بنادر جهان بود که توانایی پذیرش ابرنفتکشهای کلاس باتیلوس را داشت.
با این حال، بازار جهانی نفت بهبود نیافت. ابعاد بسیار بزرگ بلامیا نیز انتخاب مسیرها و بنادر قابل استفاده را محدود میکرد و همین موضوع احتمالاً به پایان زودهنگام عمر کاریاش انجامید. خدمت فعال بلامیا در ۲۶ ژانویه ۱۹۸۴، با قرار گرفتن در حالت انتظار در وستنس نروژ، پایان یافت. این کشتی سرانجام در ۶ ژانویه ۱۹۸۶ به اولسان کره جنوبی رسید تا اوراق شود.
مشخصات فنی
بلامیا ۴۱۴٫۲۲ متر طول کلی، ۶۳٫۰۱ متر عرض و ۲۸٫۵۰ متر آبخور داشت. ظرفیت حمل بار آن ۵۵۳٬۶۶۲ تن و ظرفیت ناخالصش ۲۷۵٬۲۷۶ تن بود.
نیروی پیشران کشتی با دو ملخ تأمین میشد و هر ملخ توسط دو توربین بخار استال-لاوال میچرخید. مجموع قدرت سامانه پیشران به ۶۴٬۸۰۰ اسب بخار میرسید. سرعت عملیاتی بلامیا حدود ۱۶٫۷ گره دریایی بود. مصرف سوخت آن روزانه نزدیک به ۳۳۰ تن نفت کوره و ذخیره سوختش حدود ۴۲ روز دوام داشت.
مخازن و ایمنی زیستمحیطی
بار نفتی بلامیا در ۴۰ مخزن با حجم کل ۶۷۷٬۳۰۰ متر مکعب حمل میشد. این مخازن به دو گروه مرکزی و کناری تقسیم شده بودند و ابعاد آنها طوری طراحی شده بود که خطر آلودگی ناشی از برخورد یا به گل نشستن کشتی بهطور چشمگیری کاهش یابد.
طراحی بلامیا از استانداردهای بینالمللی زمان خود جلوتر بود. مخازن کناری حداکثر حجم واحدی بیش از ۱۷٬۰۰۰ متر مکعب نداشتند و در بخشهای آسیبپذیرتر بدنه، این حجم به ۹٬۰۰۰ متر مکعب کاهش یافته بود.
همچنین بخوانید
- ابرنفتکشهای کلاس باتیلوس
- باتیلوس
- پیر گیوما
- پرریال
- سیوایز جاینت
منابع و پیوندهای بیرونی
- گالری و اطلاعات فنی در aukevisser.nl
- مقاله «Le Marin» منتشرشده در ۵ ژوئیه ۱۹۹۶
- بلامیا در helderline.nl
- Les pétroliers de 550.000 tonnes؛ گالری و اطلاعات متنوع