زندگینامه
کودکی و تحصیلات
پدر بدابراتا اهل داکا و مادرش از فریدپور بودند. او دوران مدرسه را در کلکته گذراند و در آزمونهای مدیامیک و عالیثانویه ایالت بنگال غربی، رتبههای سوم و پنجم را کسب کرد. سپس در سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶، رشته مهندسی برق و الکترونیک را در مؤسسه فناوری هند (IIT) خاراگپور خواند و با دریافت بورسیه آیویلیگ، برای ادامه تحصیل به دانشگاه کلمبیا در نیویورک رفت. او در سال ۱۹۹۲ مدرک کارشناسی ارشد و دکتری خود را در رشته فیزیک کاربردی دریافت کرد. همسر آیندهاش، شونالی بوز نیز همزمان در همین دانشگاه در رشته علوم سیاسی تحصیل میکرد.
دوران آکادمیک
در سال ۱۹۹۳، بدابراتا به آزمایشگاه پیشران جت (JPL) متعلق به مؤسسه فناوری کالیفرنیا و ناسا پیوست. او بهزودی مدیریت تحقیقات و توسعه پیشرفته سنسورهای تصویر و تکنولوژی صفحه کانونی JPL را بر عهده گرفت. در کنار کار در ناسا، تدریس دورههای تصویربرداری CMOS در دانشگاه UCLA را بر عهده داشت و بهعنوان رئیس و سخنران مدعو در کنفرانسهای بینالمللی متعددی حضور یافت. وی بیش از ۱۵۰ مقاله علمی منتشر کرده و جوایز متعددی از جمله جایزه تعالی لو-آلن را به خود اختصاص داده است.
اختراع تکنولوژی
در دهه ۱۹۹۰، بدابراتا پین بخشی از تیمی بود که تکنولوژی سنسور پیکسل فعال را اختراع کرد. این فناوری به تولید کوچکترین دوربین جهان منجر شد و به تالار مشاهده تکنولوژی فضایی ایالات متحده راه یافت. امروزه این اختراع در طیف وسیعی از دوربینها، از دوربینهای گوشیهای هوشمند و دوربینهای سینمایی (مانند دوربینهای RED) تا تلسکوپهای فضایی، کاربرد دارد.
دستاوردها و جوایز
بدابراتا پین ۱۵ سال بهعنوان پژوهشگر ارشد در ناسا کار کرد و سرانجام در دسامبر ۲۰۰۸ از این سازمان کنارهگیری کرد. او تا به امروز ۸۷ اختراع ثبتشده به نام خود دارد.
زندگی شخصی
بدابراتا با شونالی بوز ازدواج کرد و اکنون در لسآنجلس زندگی میکند. حاصل این ازدواج دو پسر به نامهای ایشان و ویوان بود. اما متأسفانه در ۳ سپتامبر ۲۰۱۰، پسرشان ایشان در یک حادثه در سنین جوانی از دنیا رفت.
حرفه سینمایی
بدابراتا در سال ۲۰۰۵ تهیهکنندگی اجرایی فیلم تحسینشده «آمو» را بر عهده داشت. او بهعنوان پژوهشگر اصلی در مستندی درباره تأثیر جهانیشدن بر هند فعالیت کرد و نویسنده کتابی درباره رویدادهای کشمیر نیز هست. وی کارگردانی فیلم نقادانه موفق «چیتاگونگ» را با بازی مانوج باجپای، وگا تاموتیا، نوازالدین صدیقی، بری جان و دیبیندو باتاچاریا بر عهده گرفت. جالب است بدانید بدابراتا، فیلم چیتاگونگ را با همان تکنولوژی تصویربرداری دیجیتالی که بههمراه دانشمندان ناسا اختراع کرده بود، فیلمبرداری کرد.
او بههمراه دو فیزیکدان جوان به نامهای راجاشیک تارافدر و سریستی آگروال، سفری ۱۰ هزار کیلومتری در اواسط غرب آمریکا را برای مستندسازی زندگی کشاورزان، بهمنظور فیلم آیندهاش با نام «دژاوو» تجربه کرد.