گروه بادناخ (Badenoch Group) توالی از سنگهای رسوبی دگرگونشده متعلق به دوران تونین است که در مرتفعات مرکزی اسکاتلند، در شرق دره بزرگ (Great Glen) رخنمون دارند. این توالی سنگی پیشتر با نامهای مجموعه میگماتیت مرتفعات مرکزی (Central Highland Migmatite Complex) و واحد مرتفعات مرکزی (Central Highland Division) شناخته میشد.
سنگهای گروه بادناخ در کوههای مونادلیث (Monadhliath Mountains) و برخی مناطق اطراف، عمدتاً بین کمربندهای گسل دره بزرگ و اریکت-لایدون (Ericht-Laidon) امتداد یافتهاند، هرچند حاشیههای آنها زیر لایههای جوانتر مدفون شده است؛ سنگهای ماسه سنگ سرخ قدیمی (Old Red Sandstone) در شمال و غرب و سنگهای گروه گرامپیان (Grampian Group) در سایر نقاط.
این توالی به دو زیرگروه تقسیم میشود:
- زیرگروه داوا (Dava Subgroup): که قبلاً با نام توالی داوا (Dava Succession) شناخته میشد. این زیرگروه شامل سازندهای پسامیت اسلوکد (Slochd Psammite) و سمیپلیت فلیچتی (Flichity Semipelite) است. این نام از منطقهای به نام داوا، بین اینورنس (Inverness) و گرنتون-آن-اسپای (Grantown-on-Spey) گرفته شده است.
- زیرگروه گلن بنکور (Glen Banchor Subgroup): که نام خود را از گلن بنکور (Glen Banchor)، غرب نیوتونمور (Newtonmore) گرفته است، که منطقه نوع آن از اینجا تا لاگان (Laggan) است. اعتقاد بر این است که ضخامت توالی گلن بنکور بین 1 تا 1.5 کیلومتر است و لایههای گروه گرامپیان و آپین (Appin) به صورت ناهمسو بر روی آن قرار گرفتهاند، هرچند این مرز ممکن است ماهیت تکتونیکی داشته باشد.
مدتهاست که نحوه ارتباط این سنگها با توالیهای سنگی اطراف مورد بحث بوده است. برخی زمینشناسان گروه بادناخ را در ابرگروه موین (Moine Supergroup) طبقهبندی میکنند، در حالی که برخی دیگر آنها را صرفاً «شبیه موین» (Moine-like) توصیف میکنند. سنگشناسی این صخرهها نشاندهنده رسوبگذاری در شرایط دریایی کمعمق است.
ارجاعات:
- زمینشناسی اسکاتلند (Geology of Scotland)