فرمول یک استرالیا (AF1) دستهبندی مسابقات خودروهای فرمول باز بود که از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۳ در استرالیا برگزار شد. این مسابقات توسط کنفدراسیون ورزشهای موتوری استرالیا معرفی شد و ابتدا خودروهای دارای موتورهای ۲.۵ لیتری بدون سوپرشارژ را شامل میشد.
از سال ۱۹۷۱، AF1 به دو دسته تقسیم شد: خودروهای مجهز به موتورهای ۵ لیتری V8 (معروف به فرمول ۵۰۰۰) و خودروهای دارای موتورهای کوچکتر تا ۲۰۰۰ سیسی. موتورهای اصلی مورد استفاده شامل شورولت و رپکو-هولدِن V8 بودند. در سال ۱۹۷۹، خودروهای فرمول پاسیفیک با موتورهای ۱.۶ لیتری نیز به این مسابقات اضافه شدند و در سال ۱۹۸۰، خودروهای فرمول یک ۳ لیتری نیز مجاز به رقابت شدند.
در سال ۱۹۸۲، AF1 تنها به خودروهای فرمول پاسیفیک محدود شد و در سال ۱۹۸۳، فرمول موندیال به عنوان جایگزین AF1 معرفی شد. با این حال، خودروهای فرمول پاسیفیک همچنان مجاز به رقابت در کنار خودروهای جدید بودند.
قهرمانی رانندگان استرالیا (برای جایزه ستاره طلایی CAMS) در تمام مدت برگزاری AF1، از ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۳، به رانندگان این دسته از خودروها اختصاص داشت.
گرندپری استرالیا نیز در این سالها با حضور خودروهای AF1 برگزار شد، هرچند در سال ۱۹۷۰ خودروهای فرمول ۵۰۰۰ نیز مجاز به شرکت بودند و در سال ۱۹۸۱ تنها خودروهای فرمول پاسیفیک اجازه رقابت داشتند.