زندگینامه
آرتور راسِر در ۱۶ آوریل ۱۸۶۴ در اوسترماث، گلمرگان، ولز متولد شد. خانواده او در هشت سالگی به نیوزلند مهاجرت کردند و او در محله نیوتون اوکلند بزرگ شد. پس از اتمام تحصیلات، راسِر به عنوان سازنده مشغول به کار شد. در حین کار به عنوان نجار، در ۳۰ نوامبر ۱۸۸۶ با سارا لوییز کریگ ازدواج کرد.
فعالیتهای کارگری
پس از اینکه به دلیل ارتباط با حزب لیبرال در لیست سیاه پیمانکاران ساختمانی قرار گرفت، راسِر به عنوان اولین سازمانده اتحادیهای در اوکلند فعالیت خود را آغاز کرد. او در تأسیس نه اتحادیه کارگری جدید نقش داشت و دبیر بسیاری از آنها بود. با گذشت زمان، روش میانجیگری او جای خود را به مذاکره جمعی داد، که مورد علاقه اکثر اعضای جدید اتحادیهها بود. این موضوع باعث شد دیدگاههای میانهرو راسِر با نیروهای تندروتر در جنبش کارگری در تضاد قرار گیرد.
فعالیتهای سیاسی
راسِر از طریق نقش خود به عنوان دبیر اتحادیه، به طور علنی در سیاست مشارکت کرد. او در اوایل قرن بیستم نقش کلیدی در تأسیس لیگ کار سیاسی مستقل در اوکلند، اولین حزب کار نیوزلند و حزب کار متحد ایفا کرد. راسِر همواره مدافع جناح میانهرو جنبش کارگری بود و معتقد بود که کار سازمانیافته باید سرمایهداری را بهبود بخشد، نه اینکه آن را جایگزین کند.
او در انتخاباتهای مختلف شرکت کرد، اما موفق به کسب کرسی پارلمانی نشد. راسِر در سال ۱۹۰۱ به شورای شهر اوکلند راه یافت، اما در سال ۱۹۰۳ کرسی خود را از دست داد و در سالهای ۱۹۰۷، ۱۹۱۳ و ۱۹۳۱ نیز نتوانست مجدداً انتخاب شود. او در سال ۱۹۳۳ دوباره به شورای شهر راه یافت، اما در سال ۱۹۳۸ کرسی خود را از دست داد.
سالهای پایانی
راسِر در ۱۵ فوریه ۱۹۵۴ در اوکلند درگذشت و سه دختر از خود به یادگار گذاشت.