9 مقاله
آرتور راسِر (۱۸۶۴-۱۹۵۴) یک سازنده، سیاستمدار محلی و فعال کارگری برجسته نیوزلندی بود. او در ولز متولد شد و در هشت سالگی به نیوزلند مهاجرت کرد. راسِر به عنوان یک سازنده کار خود را آغاز کرد و سپس به عنوان اولین سازمانده اتحادیهای در اوکلند فعالیت کرد. او در تأسیس چندین اتحادیه کارگری نقش داشت و به عنوان دبیر بسیاری از آنها فعالیت کرد. راسِر همچنین در تأسیس احزاب کارگری نیوزلند نقش داشت و به عنوان عضو شورای شهر اوکلند خدمت کرد.
پیر مورَن (۱۹۳۰-۲۰۱۳) کارگر ساختمانی، سندیکالیست، کمونیست لیبرتر و فعال ضداستعماری فرانسوی بود. او بهخاطر حمایت از استقلال الجزایر زندانی شد و جمله معروفش «من فرانسوی نیستم، کارگرم» نماد مقاومت کارگری شد.
جابز رایت (۱۸۵۲-۱۹۲۲)، سیاستمدار استرالیایی زاده انگلستان، نخستین شهردار کارگر در جهان بود. او که در گرینویچ متولد شد، پس از مهاجرت به استرالیا در برکن هیل ساکن شد و به عنوان نجار و سپس تدفینگر کار کرد. رایت عضو اتحادیه کارگران استرالیا بود و از ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۱ به عنوان شهردار برکن هیل خدمت کرد. او همچنین به عنوان نماینده حزب کارگر در مجلس نیو ساوت ولز حضور داشت.
تالار اتحادیههای کارگری توومبا، ساختهشده در ۱۹۳۴، نمادی از رشد جنبش کارگری و هویت صنعتی دارلینگ داونز است؛ بنایی میراثی با معماری کلاسیک که هنوز محل گردهمایی اتحادیههاست.
آشنایی با فدراسیون متحد کارگران بنگلادش؛ تشکلی ملی که به کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری وابسته است.
ارنست جورج هیکس، آجرچین و رهبر اتحادیهای بریتانیا، از بنیانگذاران اولیه حزب سوسیالیست بریتانیا بود و بعدها به دبیرکل اتحادیه کارگران ساختمان، رئیس کنگره اتحادیههای کارگری و نماینده پارلمان تبدیل شد.
ادوارد هوگو اولر (۱۹۰۳–۱۹۸۳) فعال اتحادیهای و کمونیست آمریکایی بود که در سازماندهی کارگران، جدال با تروتسکیستها و تحولات چپ رادیکال نقش داشت.
آدام رممله، سیاستمدار سوسیالدموکرات اهل بادن، از فعالان اتحادیههای کارگری تا وزیر و رئیس دولت بادن بود و دو بار نیز قربانی سرکوب نازیها شد.
لسلی والتر وود، نجار و فعال کارگری بریتانیایی، از شاگردی نجاری تا دبیرکلی اتحادیه UCATT پیش رفت و در تاریخ اتحادیههای کارگری ساختمانی بریتانیا اثری ماندگار گذاشت.
