آرلِن سَندرز (۵ اکتبر ۱۹۳۰ – ۱۷ آوریل ۲۰۲۰)، خواننده سوپرانوی آمریکایی با تخصص در سبک اسپینتو، در کلیولند اوهایو متولد شد. او نخستین بار در ۱۹۵۸ با اجرای نقش روزالنده در اپرای «خفهکن» با اپرای ملی آمریکا به شهرت رسید.
در ۱۹۶۱، با اپرای شهر نیویورک همکاری خود را آغاز کرد و در آثار مشهوری مانند کارمن (نقش میکائلا)، لا بوهم (نقش میمی) و دون ژوان (نقش دونا الجویرا) هنرنمایی کرد. از ۱۹۶۴، با اپرای دولتی هامبورگ قرارداد بست و در فیلمبرداری اپراهایی مانند عروسی فیگارو (۱۹۶۷) و استادخوانان نورنبرگ (۱۹۷۰) شرکت جست.
سَندرز در ۱۹۶۸، نقش معلم موسیقی را در اپرای «کمک، کمک، گلوبولینکها!» اثر جیانکارلو منوتی برای نخستین بار اجرا کرد. او همچنین در ۱۹۷۱، نقش اصلی اپرای بئاتریس چِنچی را در نیویورک و بوینسآیرس ایفا نمود.
در ۱۹۶۷، عنوان «کاملسنگر» (Kammersängerin) توسط دولت آلمان به او اعطا شد. سَندرز در ۱۹۸۵ با اجرای نقش مارشالین در اپرای «شوالیة رز» در تئاتر کُلُن، از صحنهی اپرا خداحافظی کرد.
نکته جالب: سَندرز در ۱۹۸۶ با دکتر ریموند ادریان رَسکین، پزشک اهل نیویورک، ازدواج کرد.