آنتونیو نانی (۶ اکتبر ۱۸۴۲ – ۲۵ فوریه ۱۹۲۹) آهنگساز مالتایی و عضو خانوادهای برجسته در عرصه موسیقی مالت بود. او در زمینه موسیقی مذهبی و اپرا فعالیت داشت و آثار ماندگاری همچون «رکویم مس» و «مسا دل ناوفراگو» را خلق کرد.
پیشینه خانوادگی
ارتباط خانواده نانی با زندگی موسیقی مالت با آنجلو نانی (۱۷۵۱–۱۸۴۴)، نوازنده ویولن اهل جمهوری ونیز، آغاز شد. او در سال ۱۷۶۶ در حالی که به عنوان نوازنده کنسرت در مالت تور میگردید، به عنوان موسیقیدان دربار مانوئل پینتو د فونسکا، شاهزاده و گرند مستر نظم نظامی مالت، منصوب شد. آنجلو با زنی مالتایی ازدواج کرد و بقیه عمر خود را در مالت سپری نمود. او بعدها به عنوان مدیر تئاتر مانوئل در والتا فعالیت کرد. سه پسر او، امانوئله (۱۷۶۹–۱۸۶۰)، وینچنزو (۱۷۷۵–حدود ۱۸۴۰) و آگوستینو (۱۷۸۲–۱۸۴۶) همگی به نوازندگی ویولن و آهنگسازی روی آوردند که برجستهترین آنها امانوئله بود.
زندگی و حرفه
آنتونیو نانی در والتا متولد شد و موسیقی را ابتدا در مالت نزد پدرش پائولو، جوزپه بورلون و جوزپه اسپیتری فرمون فرا گرفت. او مانند پدرش برای ادامه تحصیل به ناپل رفت و از سال ۱۸۶۷ تا ۱۸۷۹ در کنسرواتوار سان پیترو آ ماجلا تحصیل کرد. نانی در ناپل نزد انیلو بارباتی و نیکولا د جیوسا آهنگسازی آموخت و بیشتر آثار پختگی خود را در آنجا خلق نمود، از جمله اپرای نخست خود، زوریلا، که در سال ۱۸۷۲ اجرا شد.
پس از بازگشت به مالت، نانی به عنوان استاد در گروه کر خصوصی پدرش فعالیت کرد که برای کلیساهای فاقد موسیقیدان یا مدیر موسیقی، برنامهریزی میکرد. اگرچه کمتر از پدرش پرکار بود، اما دو اثر او از شاهکارهای موسیقی کلیسایی مالت به شمار میروند: «رکویم مس» که به یادبود مادرش ساخت و در نمایشگاه ۱۸۸۶ مدال طلا دریافت کرد، و «مسا دل ناوفراگو» که در سال ۱۸۷۱ ساخته و در سالهای ۱۸۸۲ و ۱۹۰۸ بازنگری شد.
اپراها
- زوریلا (اپرای کمدی در ۳ پرده)؛ لیبرتو: آلمریندو اسپادتتا؛ اجرا در تئاتر روسینی، ناپل، ۲۲ فوریه ۱۸۷۲
- شوالیههای مالت (اپرای دراماتیک در یک پیشدرآمد و ۳ پرده)؛ لیبرتو: انریکو گولیسیانی؛ ساخته ۱۸۷۷، اجرا در اپرای سلطنتی والتا، ۱۶ ژانویه ۱۸۸۰
- آگنس ویسکونتی (اپرای دراماتیک در ۴ پرده)؛ لیبرتو: انریکو گولیسیانی؛ ساخته ۱۸۷۶، اجرا در اپرای سلطنتی والتا، ۱۳ ژانویه ۱۸۸۹