آنسر تراسیانسیس؛ غاز آبزی منقرض‌شده بالکان

معرفی آنسر تراسیانسیس

آنسر تراسیانسیس (Anser thraciensis) گونه‌ای منقرض‌شده از پرندگان آبزی است که به ژنس زنده آنسر (Anser) تعلق دارد. این پرنده برای نخستین بار در سال ۱۹۸۴ توسط دانشمندان «بورچاک-آبراموویچ» و «نیکولوف» از منطقه ترویانوو در بلغارستان نام‌گذاری شد. در همان مقاله علمی، این پژوهشگران گونه دیگری به نام فالاکروکوراکس سردیکنسیس را نیز از همان محوطه فسیلی معرفی کردند.

موزه ملی تاریخ طبیعی صوفیه اعلام کرده است که در حال حاضر ۱۷ نمونه فسیلی از این گونه در مجموعه‌های خود نگهداری می‌کند که با شماره‌های کاتالوگ NMNHS 1407-1420، 1622-1625 و 1650-1652 ثبت شده‌اند.

ویژگی‌های آناتومی و توصیف

این گونه در سال ۱۹۸۴ بر اساس ۱۱ قطعه فسیلی متعلق به یک فرد بالغ توصیف شد. این بقایا که از ترویانووی بلغارستان به دست آمده‌اند، شامل بخش‌های پروگزیمال و دیستال استخوان بازو، قطعه‌ای از استخوان کلاویکول، بخش پروگزیمال و دیستال استخوان اولنا، بخش پروگزیمال استخوان رادیوس، استخوان مکعبی و کتف است.

اندازه این پرنده اندکی بزرگ‌تر از غاز خاکستری (Greylag goose) است. برجستگی استخوان اولنا در نزدیکی شانه گردتر بوده و نسبت به محور داخلی-جانبی طولانی‌تر است. رباط داخلی نیز گرد شکل است؛ شیار عضله سه‌سر بازوی خارجی در سمت دمی بسیار عریض است. استخوان کلاویکول بزرگ‌تر از سایر گونه‌های آنسر است و قطر حفره کتفی برابر با ابعاد افقی و عمودی آن می‌باشد. همچنین سطح بند انگشت اول (Phalanx I) پهن است.

پژوهشگران معتقدند که این ویژگی‌های مورفولوژیک، انتساب این گونه به ژنس آنسر را به طور قطع تایید می‌کنند.