نگاهی به رمان «و باران نوشیدنی من»
رمان «و باران نوشیدنی من» (And the Rain My Drink) اثری از هان سوئین، نویسنده چینی-فلمنکی است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. داستان این کتاب در بستر وقایع «وضعیت اضطراری مالایا» در اواخر دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی روایت میشود. سوئین در این اثر به تشریح متدهای بهکارگرفته شده توسط مقامات استعماری بریتانیا و شورشیان چپگرا پرداخته و نشان میدهد که چگونه زندگی افراد تحت تأثیر این درگیریها دگرگون شده است.
بستر تاریخی و تقابل قدرتها
داستان در پنجمین سال وضعیت اضطراری رخ میدهد؛ زمانی که نیروهای ارتش آزادیبخش ملی مالایا (MNLA) تضعیف شده بودند، اما شعلههای جنگ هنوز خاموش نشده بود. حزب کمونیست برای تأمین غذا و مایحتاج نیروهای چریکی خود که در جنگلها پنهان شده بودند، با تمام توان تلاش میکرد تا ارتباط خود را با دنیای بیرون و مردم عادی حفظ کند.
روایتی نیمهخودزندگینامه و جنجالی
بسیاری از منتقدان این رمان را یک اثر نیمهخودزندگینامه میدانند. هان سوئین در دهه ۵۰ میلادی در بیمارستان عمومی «جوهور باهرو» مشغول به کار بود و شباهتهای بسیاری میان او و راوی داستان وجود دارد. یکی از مهمترین این شباهتها، همدلی نویسنده با بازداشتشدگان کمونیست در مالایا است؛ موضوعی که باعث شد این رمان به عنوان اثری علیه استعمار بریتانیا شناخته شود.
با وجود این برچسبها، کتاب به موفقیت بزرگی دست یافت و نقش مهمی در تغییر دیدگاه عموم مردم نسبت به سیاستهای استعماری بریتانیا ایفا کرد.
تأثیرات شخصی و حرفهای
انتشار این کتاب بر زندگی شخصی نویسنده نیز بیتأثیر نبود و به پیشینه شغلی همسر وقت او، لئون کامبر، آسیب جدی وارد کرد. کامبر که در آن زمان عضو نیروی پلیس بود، در مصاحبهای در سال ۲۰۰۸ اعلام کرد:
«به نظر من، این رمان نیروهای امنیتی بریتانیا را با نگاهی کاملاً یکطرفه به تصویر کشیده است. هان یک روشنفکر چپگرا و پزشک بود؛ من دلایل نارضایتی کمونیستها را درک میکردم، اما با دست به اسلحه شدن آنها موافق نبودم.»
این رمان ماندگار پس از سالها، مجدداً در سال ۲۰۱۰ توسط انتشارات مانسون بوکس بازنشر شد تا نسلهای جدید نیز با این برهه حساس از تاریخ آسیا آشنا شوند.