آمییا بوشان ماجومدار (۲۲ مارس ۱۹۱۸ – ۸ ژوئیه ۲۰۰۱) نویسنده، رماننویس، داستاننویس کوتاه، مقالهنویس و نمایشنامهنویس هندی بود. او در طول چهار دهه فعالیت ادبی، آثار متعددی به زبان بنگالی خلق کرد. ماجومدار به عنوان «نویسندهی نویسندگان» شناخته میشود و یکی از برجستهترین نویسندگان نثر مدرن بنگالی به شمار میرود.
او در خانوادهای برهمین در پکسی، بنگلادش کنونی، متولد شد. با وجود فارغالتحصیلی در رشتهی ادبیات انگلیسی، تسلط او بر ریاضیات، تاریخ، جغرافیا، فلسفه، سانسکریت و حقوق تحسینبرانگیز بود. این دانش گسترده در آثار او منعکس شده است.
زندگی ادبی
ماجومدار نویسندهای برجسته در ادبیات بنگالی بود و الگوی بسیاری از نویسندگان و هنرمندان خلاق به شمار میرفت. او با وجود زندگی در شهری دورافتاده در شمال بنگال، آثاری مانند «گَره شریخاندا»، «ماهیشکورار اُپاکاثا»، «راجنگر» و «مادهو سادوکان» را خلق کرد که ابتدا در مجلات کوچک منتشر شدند.
جوایز و تقدیرها
ماجومدار جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله جایزهی ساهیتیا آکادمی برای رمان «راجنگر» در سال ۱۹۸۶. او همچنین برندهی جوایزی مانند تریبیتا پوراسکار، اوتاربانگا سمباد ساهیتیا پوراشکار و بانکیم پوراسکار شد.
همانطور که یک خوانندهی کلاسیک از نتی به نت دیگر میرود، آمییا بوشان از جملهای به جملهی دیگر میرود. زمان میبرد تا خواننده از طلسم آن خارج شود و خود را با این حرکت وفق دهد. این درس بزرگی برای نویسندگان جدید است.
در سالهای ۲۰۰۶-۲۰۰۷، مؤسسهی مرکزی زبانهای هند فیلمی مستند ۳۰ دقیقهای دربارهی او با عنوان «سازندگان ادبیات بنگالی: آمییا بوشان ماجومدار» تولید کرد.