خانه آدام توروگود: یادگاری از معماری استعماری ویرجینیا

Adam Thoroughgood House
📅 15 تیر 1405 📄 216 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

خانه توروگود، واقع در ویرجینیا بیچ، ساختمانی آجری است که حدود ۱۷۱۹ میلادی بنا شده است. این خانه که پیش‌تر به نام آدام توروگود شناخته می‌شد، از سال ۱۹۵۷ به عنوان موزه فعالیت می‌کند. با وجود بازسازی‌های گسترده در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۵۰، بخش عمده ساختار فعلی احتمالاً متعلق به نوه‌ی چهارم آدام توروگود است. این بنا در ۱۹۶۰ به عنوان بنای تاریخی ملی ثبت شد و نمادی از معماری استعماری اوایل ویرجینیا به شمار می‌رود.

خانه توروگود: گنجینه‌ای از تاریخ ویرجینیا

خانه توروگود، واقع در خیابان ۱۶۳۶ پریش رود، ویرجینیا بیچ، ساختمانی آجری است که حدود سال ۱۷۱۹ میلادی ساخته شده است. این خانه که پیش‌تر به نام آدام توروگود شناخته می‌شد، توسط خود او ساخته نشده است. با وجود بازسازی‌های عمده در سال ۱۹۲۳ و دهه ۱۹۵۰، بخش اصلی ساختار فعلی احتمالاً متعلق به نوه چهارم آدام توروگود است.

این بنا از سال ۱۹۵۷ به عنوان موزه فعالیت می‌کند و در سال ۲۰۰۳ توسط شهرداری ویرجینیا بیچ خریداری شد. با دریافت کمک مالی ۱۵۰ هزار دلاری از برنامه «نجات گنجینه‌های آمریکا» در سال ۲۰۰۴، بازسازی گسترده‌ای آغاز شد که تا مه ۲۰۱۱ به طول انجامید.

آدام توروگود: پیشگام استعمار

آدام توروگود (۱۶۰۴–۱۶۴۰) به عنوان کارگر قراردادی در سال ۱۶۲۲ به ویرجینیا آمد و به یکی از رهبران جامعه تبدیل شد. او عضو مجلس بورگس‌ها در جیمزتاون بود و در سال ۱۶۳۵ زمین‌های وسیعی دریافت کرد.

توروگود اهل کینگز لین در نورفک انگلستان بود. نامگذاری رودخانه لینهاون، شهر نورفک و شهرستان نورفک در ویرجینیا، ریشه در زادگاه او دارد.

اهمیت تاریخی

این خانه در سال ۱۹۶۰ به عنوان بنای تاریخی ملی ثبت شد و در سال ۱۹۶۶ در فهرست اماکن تاریخی ملی آمریکا قرار گرفت. این بنا نمونه‌ای برجسته از معماری استعماری اوایل ویرجینیا است.

خانه آدام کیلینگ، واقع در نزدیکی این محل، دیگری از خانه‌های باقی‌مانده از اوایل قرن هجدهم در ویرجینیا بیچ است.

جمع‌بندی

خانه توروگود نه تنها نمادی از معماری استعماری اوایل قرن هجدهم است، بلکه ارتباط عمیقی با تاریخ محلی ویرجینیا دارد. نامگذاری رودخانه لینهاون، شهر نورفک و شهرستان نورفک به نام زادگاه آدام توروگود در انگلستان، گواه این تأثیرگذاری است. بازسازی‌های اخیر با حمایت مالی برنامه «نجات گنجینه‌های آمریکا» انجام شد و این خانه را برای نسل‌های آینده حفظ کرد. این موزه کوچک، پنجره‌ای به زندگی استعماری و میراث فرهنگی غنی منطقه است.