زندگینامه عبدالرحمن پژواک
عبدالرحمن پژواک در ۷ مارس ۱۹۱۹ در شهر تاریخی غزنی متولد شد. وی در خانوادهای سنتی و مذهبی رشد یافت و تحصیلات خود را در کابل گذراند. پژواک به عنوان روزنامهنگار آغاز به کار کرد و سپس به وزارت خارجه پیوست. وی در دهه ۱۹۵۰ به عنوان سفیر افغانستان در سازمان ملل متحد انتخاب شد و از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ ریاست مجمع عمومی سازمان ملل را بر عهده داشت.
فعالیتهای دیپلماتیک
پژواک در عرصه دیپلماتیک نقش برجستهای داشت و به عنوان مدافع حقوق بشر و استقلال ملل شناخته میشد. وی در تدوین اعلامیه جهانی حقوق بشر و ترویج اصل خودمختاری ملل نقش فعال داشت.
آثار ادبی
پژواک به عنوان شاعر و نویسنده، آثار ارزشمندی به زبانهای فارسی و پشتو خلق کرد. مجموعههای شعری مانند «گلهای اندیشه» و «داستانهای مردم» از آثار معروف اوست. اشعار پژواک غالباً حاوی مضامین اجتماعی، سیاسی و میهنی است.
پژواک در اشعار خود، عشق به میهن و دغدغههای اجتماعی را با زبانی شیوا و تأثیرگذار بیان میکند.
مبارزه برای آزادی
پس از کودتای ۱۹۷۸، پژواک به افغانستان بازگشت و تحت حصر خانگی قرار گرفت. وی در تبعید نیز به مبارزه علیه حکومت کمونیستی ادامه داد و به عنوان یکی از رهبران فکری مقاومت شناخته میشد.
- پژواک در سال ۱۹۸۲ به آمریکا رفت و تا ۱۹۹۱ در آنجا زندگی کرد.
- وی در ۱۹۹۵ در پیشاور درگذشت و در روستای زادگاهش به خاک سپرده شد.