رسالهای در باب احتمال: اثری بنیادین از کینز
کتاب «رسالهای در باب احتمال»، نوشته جان مینارد کینز، در سال ۱۹۲۱ در دانشگاه کمبریج منتشر شد. این اثر، نظریه کلاسیک احتمال را به چالش کشید و رویکردی «رابطهگرایانه منطقی» را جایگزین آن کرد. برتراند راسل، در نقدی در سال ۱۹۲۲، آن را «بیتردید مهمترین اثر در زمینه احتمال در سالهای اخیر» خواند.
با وجود فرمولبندیهای ریاضی گسترده، ماهیت این رساله فلسفی است. کینز احتمال را رابطهای منطقی میان شواهد و فرضیهها دانست، نه کمیتی ثابت و قابل اندازهگیری. این دیدگاه، اساس منطق احتمالی را تشکیل داد و در آثار بعدی مانند کتابهای کارناپ و جی.تی. جینز ادامه یافت.
آیا انتظار ما از باران هنگام بیرون رفتن، همیشه بیشتر، کمتر یا برابر با عدم بارش است؟ کینز معتقد بود در برخی موارد، هیچکدام از این گزینهها صادق نیست و تصمیمگیری درباره بردن چتر، امری کاملاً تصادفی است.
در فصل سوم، کینز با مثال بردن چتر در صورت بارش، مفهوم عدم قطعیت را توضیح میدهد. او معتقد بود فواصل احتمالی که همپوشانی دارند، قابل مقایسه نیستند.