قهرمانی سازندگان استرالیا در سال ۲۰۰۹
قهرمانی سازندگان استرالیا در سال ۲۰۰۹، یک رقابت خودرویی تحت نظارت CAMS بود که به خودروسازان اختصاص داشت. این بیستوچهارمین دورهای بود که CAMS عنوان قهرمانی را اعطا میکرد و پانزدهمین دوره با نام قهرمانی سازندگان استرالیا برگزار شد. این رقابتها به خودروهای گروه ۳E تولید انبوه اختصاص داشت و میتسوبیشی در نهایت بر تویوتا و سوبارو غلبه کرد و قهرمان شد.
تقویم رقابتها
این رقابتها در پنج مرحله برگزار شد که همزمان با قهرمانی خودروهای تولیدی استرالیا در سال ۲۰۰۹ بود:
- مرحله ۱: پارک ویکفیلد، نیو ساوت ولز، ۲۵–۲۶ آوریل
- مرحله ۲: پیست ایسترن کریک، نیو ساوت ولز، ۱۸–۱۹ ژوئیه
- مرحله ۳: پیست مورگان پارک، کوئینزلند، ۸–۹ اوت
- مرحله ۴: پیست اورن پارک، نیو ساوت ولز، ۲۹–۳۰ اوت
- مرحله ۵: پیست ساندون، ویکتوریا، ۲۸–۲۹ نوامبر
مراحل ۱ تا ۴ هر کدام شامل سه مسابقه ۲۰ دقیقهای با یک راننده در هر خودرو بود. مرحله ۵ شامل دو مسابقه یک ساعته با یک یا دو راننده در هر خودرو بود.
ساختار کلاسها
خودروهای شرکتکننده در شش کلاس زیر به رقابت پرداختند:
- کلاس A1: عملکرد بالا (چهار چرخ متحرک)
- کلاس A2: عملکرد بالا (دو چرخ متحرک)
- کلاس B: تولیدی (سدان / هاچبک)
- کلاس C: تولیدی ورزشی
- کلاس D: خودروهای کوچک
- کلاس E: انرژی جایگزین
سیستم امتیازدهی
تنها خودروسازانی که برای قهرمانی ثبتنام کرده بودند مجاز به کسب امتیاز بودند. هر خودروساز میتوانست حداکثر دو خودرو، صرف نظر از کلاس، نامنویسی کند که تنها این خودروها مجاز به کسب امتیاز برای آن خودروساز در آن مرحله بودند.
امتیازات بر اساس جایگاه در کلاسها برای مسابقات استارت ایستاده و بر اساس جایگاه کلی برای مسابقات استارت معلول اعطا میشد. برای مراحل دو مسابقهای، امتیازات بر اساس ۴۵-۳۶-۳۰-۲۷-۲۴-۲۱-۱۸-۱۵-۱۲-۹-۶-۳ در هر مسابقه اعطا میشد و برای مراحل سه مسابقهای، امتیازات بر اساس ۳۰-۲۴-۲۰-۱۸-۱۶-۱۴-۱۲-۱۰-۸-۶-۴-۲ در هر مسابقه اعطا میشد. تمام شرکتکنندگانی که در هر مسابقه در خارج از دوازده رتبه برتر قرار میگرفتند، یک امتیاز دریافت میکردند.