فصل ۱۹۹۹-۲۰۰۰ میامی هیت: درخشش مورنینگ و حسرت شکست در بازی هفتم

1999–2000 Miami Heat season
📅 9 تیر 1405 📄 463 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

فصل ۱۹۹۹-۲۰۰۰ میامی هیت با قهرمانی در دیویژن آتلانتیک و درخشش آلونزو مورنینگ به عنوان بهترین بازیکن دفاعی همراه بود. تیم با وجود تغییر ورزشگاه و مصدومیت‌های کلیدی، تا بازی هفتم نیمه‌فینال کنفرانس شرق پیش رفت اما در برابر نیویورک نیکس متوقف شد.

آغاز فصل و تغییر ورزشگاه

فصل ۱۹۹۹-۲۰۰۰ ان‌بی‌ای، دوازدهمین حضور میامی هیت در این لیگ بود. در فصل انتقالی، هیت دو بازیکن آزاد به نام‌های اتیس تورپ و آنتونی کارتر (گارد تازه‌نفس) را به ترکیب خود اضافه کرد. میامی دو ماه اول بازی‌های خانگی خود را در میامی آرنا برگزار کرد. آخرین بازی در این سالن در ۲۸ دسامبر ۱۹۹۹ برابر مینه‌سوتا تیمبرولوز انجام شد و سپس تیم در ۲ ژانویه ۲۰۰۰ با بازی مقابل اورلاندو مجیک، به ورزشگاه جدید خود، آمریکین ایرلاینز آرنا نقل مکان کرد.

عملکرد فصل عادی و مصدومیت‌ها

هیت شروع درخشانی داشت و ۱۵ برد در برابر ۴ باخت را ثبت کرد. در استراحت آل‌استار، رکورد تیم به ۳۰ برد و ۱۷ باخت رسید. با این حال، مصدومیت‌های زانو تیم هارداوی را به ۵۲ بازی محدود کرد و ووشون لنارد نیز پس از ۵۳ بازی به دلیل کشیدگی عضلات پایین‌تنه، فصل را وداع گفت. در میانه فصل، بروس بوون به تیم پیوست. هیت بین مارس و آپریل ۷ برد متوالی گرفت و در نهایت با رکورد ۵۲-۳۰، مقام اول دیویژن آتلانتیک را از آن خود کرد.

درخشش آلونزو مورنینگ و آمار بازیکنان

آلونزو مورنینگ با میانگین ۲۱.۷ امتیاز، ۹.۵ ریباند و ۳.۷ بلاک در هر بازی، برای دومین سال پیاپی جایزه بهترین بازیکن دفاعی سال ان‌بی‌ای را دریافت کرد. او همچنین در تیم دوم آل‌ان‌بی‌ای و تیم اول دفاعی آل‌ان‌بی‌ای قرار گرفت، به آل‌استار ۲۰۰۰ دعوت شد و در رأی‌گیری ام‌وی‌پی، پس از شکیل اونیل و کوین گارنت سومین شد. علاوه بر او، جمال مشبرن ۱۷.۵ امتیاز و ۵ ریباند، هارداوی ۱۳.۴ امتیاز و ۷.۴ پاس، لنارد ۱۱.۹ امتیاز از نیمکت، پی. جی. براون ۹.۶ امتیاز و ۷.۵ ریباند، دن ماجرلی ۷.۳ امتیاز و ۱.۳ استیل، کلارنس ودرسپون ۷.۲ امتیاز و ۵.۸ ریباند و کارتر ۶.۳ امتیاز و ۴.۸ پاس به تیم کمک کردند.

پلی‌آف: تسویه حساب با دیترویت و درام نیویورک

در دور اول پلی‌آف کنفرانس شرق، میامی هیت دیترویت پیستونز را در سه بازی پیاپی تسویه کرد و برای اولین بار از سال ۱۹۹۷ به نیمه‌فینال صعود کرد. در نیمه‌فینال، برای چهارمین سال پیاپی با نیویورک نیکس روبرو شدند. میامی با پیروزی در بازی پنجم، پیشی ۳-۲ را به دست آورد، اما در دو بازی آخر شکست خورد. باخت ۸۳-۸۲ در بازی هفتم در خانه، تلخ‌ترین پایان فصل بود.

تغییرات تابستانی و ظاهر جدید تیم

پس از پایان فصل، مشبرن، براون و تورپ به شارلوت هورنتس منتقل شدند. لنارد و مارک استریکلند راهی دنور ناگتس شدند و ودرسپون نیز در یک تبادل سه‌تیمی به کلیولند کاوالیرز پیوست. از نظر ظاهری، هیت لوگوی اصلی خود را تغییر داد و رنگ قرمز تیره‌تری به توپ آتشین اضافه کرد. همچنین لباس‌های جدیدی با پنل‌های کناری طراحی شد که تا سال ۲۰۰۹ استفاده می‌شدند.

نتایج پلی‌آف

دور اول برابر دیترویت پیستونز:

  • بازی ۱: پیروزی ۸۵-۹۵ (درخشش مشبرن با ۲۹ امتیاز)
  • بازی ۲: پیروزی ۸۲-۸۴ (مشبرن ۲۴ امتیاز)
  • بازی ۳: پیروزی ۷۲-۹۱ در دیترویت (ودرسپون ۱۸ امتیاز)

نیمه‌فینال کنفرانس برابر نیویورک نیکس:

  • بازی ۱: پیروزی ۸۳-۸۷
  • بازی ۲: باخت ۸۲-۷۶
  • بازی ۳: پیروزی ۷۶-۷۷ در وقت اضافه
  • بازی ۴: باخت ۹۱-۸۳
  • بازی ۵: پیروزی ۸۱-۸۷
  • بازی ۶: باخت ۷۲-۷۰
  • بازی ۷: باخت ۸۳-۸۲ (پایان راه میامی)

جمع‌بندی

فصل ۱۹۹۹-۲۰۰۰ برای میامی هیت آمیخته با موفقیت و حسرت بود. تیم با اقتدار عنوان قهرمانی دیویژن آتلانتیک را کسب کرد و آلونزو مورنینگ تاریخ‌ساز شد، اما شکست ناگوار در بازی هفتم برابر نیکس، راه صدساله قهرمانی را بست. تابستان آن سال با تغییرات گسترده در ترکیب همراه شد تا تیم مسیر جدیدی را آغاز کند.