عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مویش یکم، نجیبزاده مجار، بین سالهای ۱۲۲۸ تا ۱۲۳۱ در دوران پادشاهی اندرو دوم به عنوان نایبالسلطنه مجارستان خدمت کرد. او مالک زمینهایی در شهرستانهای سوموج و تولنا بود و در جنگ صلیبی پنجم شرکت داشت. مویش به دلیل مخالفت با سیاستهای اندرو دوم، دو دهه از دربار دور ماند، اما با حمایت دوک بلا، به مقام نایبالسلطنه رسید.
تاجر برجستهٔ میانمار و نایبرئیس شرکت ساختمانی Zaykabar Construction است که در ورزشهای رزمی و فدراسیون کمانداری نقشآفرینی میکند. زندگی او با بازداشت پس از کودتای 2021 و روابط خانوادگیِ پررونق همراه است.
ویلیام سگار (حدود ۱۵۵۴–۱۶۳۳) نقاش پرتره و نشانشناس دربار الیزابت یکم بود که در دوره جیمز یکم به عنوان «گارتر شاهِ نشانها» منصوب شد. او علاوه بر نقاشی پرترههای درباریان، در کالج نشانشناسی نیز فعالیت داشت. سگار آثار ماندگاری همچون پرتره «ارمین» الیزابت یکم را خلق کرد و در مراسمهای مهم سلطنتی نقش داشت.
جورجو آنتونیوتو (۱۶۸۰-۱۷۶۶)، موسیقیدان ایتالیایی، بهعنوان نویسنده رساله موسیقی «هنر هارمونی» و از نخستین آهنگسازان ویلنسل شناخته میشود. او که از خانواده اشرافی آدورنو بود، در میلان زاده شد و در زمینههای هنر، زبان، ریاضی و موسیقی تبحر یافت. پس از مهاجرت به اسپانیا و خدمت در دربار، به تدریس در ژنو پرداخت و در دربار کشورهای اروپایی حضور یافت. آثار او شامل رسالههای موسیقی و قطعات ویلنسل است.
شاهزاده الکسی میخایلویچ لووف، سیاستمداری بانفوذ در دوران حکومت میخایل فئودورویچ، تزار روسیه، بود. او به مدت ۲۰ سال به عنوان مارشال دربار خدمت کرد و در مذاکرات دیپلماتیک مهمی مانند پیمان پلیانوفکا نقش کلیدی داشت. لووف با مخالفت با ازدواج دختر تزار با شاهزاده هلندی، از ایجاد مرکز قدرتی مستقل جلوگیری کرد.
لودویگ هاینریش فون نیکولای (۱۷۳۷-۱۸۲۰)، شاعر آلمانی دوران روشنگری، رئیس آکادمی علوم سن پترزبورگ و چهرهای برجسته در محافل فکری و ادبی اروپا بود. او با شخصیتهای بزرگی چون ولتر و دیدرو مراوده داشت و در دربار روسیه نیز مناصب مهمی را بر عهده گرفت.
لیدی ایزابلا فینچ (۱۷۰۰-۱۷۷۱) بانوی حجره شاهدخت آمیلیا بود. او هرگز ازدواج نکرد اما با مهارت در عرصه سیاست، نفوذ قابل توجهی به دست آورد. ایزابلا در حل مشکلات شاهدخت نقش کلیدی داشت و با نخستوزیر وقت نیز مکاتبات مؤثری انجام داد.
شارل فرانسوا فیلیبر ماسون (۱۷۶۲-۱۸۰۷)، نویسنده و دیپلمات فرانسوی، بهخاطر کتابهای خود از جمله خاطرات محرمانه دربار سنپترزبورگ شناخته میشود. او که در دربار کاترین کبیر و پاول یکم روسیه حضور داشت، پس از اخراج از روسیه بهدلیل حمایت از انقلاب فرانسه، به نگارش خاطرات و آثار ادبی پرداخت.
اسدالله رشیدیان، تاجر و طرفدار فرهنگ بریتانیایی، به همراه برادرانش نقش کلیدی در کودتای ۱۳۳۲ علیه دکتر محمد مصدق ایفا کرد. او بهعنوان عامل اصلی سرویس اطلاعاتی بریتانیا (MI6) عمل میکرد و از طریق ارتباطاتش، زمینه را برای همکاری CIA و متقاعد کردن محمدرضا پهلوی فراهم ساخت.
پیرو لیگوریو (۱۵۸۳-۱۵۱۲) معمار، نقاش، باستانشناس و طراح باغ ایتالیایی در دوره رنسانس بود. او به عنوان معمار پاپی واتیکان زیر نظر پاپهای پل چهارم و پیوس چهارم کار کرد، فوارههای ویلا دِسته در تیولی را برای کاردینال ایپولیتو دوم دِسته طراحی نمود و به عنوان باستانشناس دربار در فرارا خدمت کرد. لیگوریو اشتیاق عمیقی به آثار کلاسیک رومی داشت.
جان شِبِر (۱۷۰۹-۱۷۸۸) نویسنده و طنزپرداز سیاسی بریتانیایی بود که بهخاطر آثار انتقادیاش از دولت و سیاستمداران معاصر شهرت یافت. او که ابتدا بهعنوان پزشک فعالیت میکرد، به دلیل نوشتههای تند و صریحش بارها مورد پیگرد قانونی قرار گرفت و حتی به زندان افتاد. با وجود این، شِبِر بعدها به حامی سیاستهای دربار جرج سوم تبدیل شد و مستمری دولتی دریافت کرد.
سر اسطبلداران یکی از مقامات ارشد دربار سلطنتی مجارستان بودند که از حدود سال ۱۲۲۰ میلادی در زمره «بارونهای واقعی» قلمرو قرار گرفتند. این مقام مسئولیتهای مهمی در مدیریت اصطبلهای سلطنتی و امور مرتبط با اسبها بر عهده داشت.
پروکوپیا، دختر نیقیفوروس اول، امپراتریس همسر میخائیل اول در امپراتوری روم شرقی بود. او پس از سقوط پدرش به قدرت رسید و در دوران کوتاه همسرش، تأثیر قابل توجهی بر دربار داشت. سرنوشت او و خانوادهاش با شکستهای نظامی و تبعید گره خورد.
دنیس ساوواژ (۱۵۲۰-۱۵۸۷)، مترجم، مورخ، ناشر، زبانشناس و مورخنگار فرانسوی بود که در دربار هانری دوم خدمت میکرد. او آثار متعددی را ترجمه و منتشر کرد که به حفظ و انتشار دانش در عصر رنسانس کمک شایانی نمود.
این مقاله به بررسی chronological حوادث مرگبار در طول شورش سینا میپردازد. این ناآرامیها پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر و بهویژه پس از کودتای ۲۰۱۳ شدت گرفت. جزئیات درگیریها، تلفات و عملیاتهای امنیتی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲ در این گاهشمار ارائه شده است.
عبدالرحمن پژواک (۱۹۱۹-۱۹۹۵)، شاعر، نویسنده و دیپلمات برجسته افغان، در غزنی متولد شد. وی پس از تحصیل در کابل، به عنوان روزنامهنگار و سپس در وزارت خارجه فعالیت کرد. پژواک به عنوان سفیر افغانستان در سازمان ملل متحد (۱۹۵۸-۱۹۷۲) و رئیس مجمع عمومی سازمان ملل (۱۹۶۶-۱۹۶۷) نقش مهمی در عرصه بینالمللی ایفا نمود. وی همچنین به عنوان سفیر در کشورهای آلمان غربی، هند و بریتانیا خدمت کرد. پس از کودتای ۱۹۷۸، به افغانستان بازگشت و تحت حصر خانگی قرار گرفت. در ۱۹۸۲ برای درمان به آمریکا رفت و تا ۱۹۹۱ در آنجا زندگی کرد. پژواک در ۱۹۹۵ در پیشاور درگذشت و در روستای زادگاهش در ننگرهار به خاک سپرده شد.
فرِدی وودراف، مأمور ارشد سیآیای و مسئول آموزش گارد ویژه ادوارد شواردنادزه، در سال ۱۹۹۳ در منطقه مرزی گرجستان ترور شد. این حادثه در شرایط سیاسی پرتنش پس از کودتای ۱۹۹۱ و در حین مأموریتی پوششی تحت برنامه USAID رخ داد. قاتل محکومشده، انزور شارمادیزه، بعدها با شکهایی در مورد صحت اعترافاتش آزاد شد و پرونده همچنان حلنشده باقی مانده است.
انتخابات ۱۹۷۷ پاکستان با پیروزی فاحش حزب مردم و بهمنظور انتخاب ۲۰۰ نماینده مجلس ملی برگزار شد. با این حال، اتهاد تقلب گسترده توسط اپوزیسیون، اعتراضات مردمی عظیم و در نهایت کودتای نظامی ژنرال ضیاءالحق را رقم زد و دوران سوم حکومت نظامی در کشور آغاز شد.
در ۱۱ آوریل ۲۰۱۹، عمر البشیر، رئیسجمهور سودان، پس از ماهها اعتراضات مردمی، توسط نیروهای مسلح این کشور برکنار شد. ارتش تحت فرماندهی احمد عوض بن عوف، دولت و مجلس را منحل و وضعیت فوقالعاده اعلام کرد. این کودتا آغازگر دورهای انتقالی بود که با کشمکشهای سیاسی و مذاکرات میان نظامیان و معترضان همراه شد.
سر باسیل فایربریس (۱۶۵۲-۱۷۲۴)، تأمینکننده شراب دربار سلطنتی، کلانتر لندن و نماینده پارلمان بود. او با وجود اتهامات کلاهبرداری و رشوه، تبرئه شد و در سال ۱۶۹۸ به مقام بارونتی نائل آمد. زندگی او پر فراز و نشیب بود و در تجارتخانه هند شرقی نیز نقش داشت.
