عبارت مورد نظر خود را بنویسید
عنوان «ارل چتم» در سال ۱۷۶۶ برای ویلیام پیت بزرگ (پیت پدر) ایجاد شد. این عنوان، به همراه لقب «ویکونت پیت»، به او اعطا گردید. همسر او، لیدی هستر گرینویل، پیشتر در سال ۱۷۶۱ بارونس چتم شده بود. پسر دوم آنها، ویلیام پیت جوان، جوانترین نخستوزیر تاریخ بریتانیا شد. پس از مرگ پسر ارشدشان، جان پیت، در سال ۱۸۳۵، هر سه عنوان منقرض شدند.
شاهزاده گئورگه گریگوره کانتاکوزینو، سیاستمدار و وکیل رومانیایی، دو بار نخستوزیر شد و از چهرههای کلیدی حزب محافظهکار بود. او با ساخت کاخ بخارست و قلعه بوشتن، ردپایی ماندگار در تاریخ سیاسی و معماری رومانی گذاشت.
میلت پال، سیاستمدار محافظهکار مترقی آلبرتا، از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۶ نماینده مجلس قانونگذاری این استان بود و مسئولیت امور بومیان را در کابینه استانی بر عهده داشت.
سخنرانی وضعیت اتحادیه سال ۱۹۱۵ توسط وودرو ویلسون، بیستوهشتمین رئیسجمهور آمریکا، در ۷ دسامبر ۱۹۱۵ در کنگره ایراد شد. این سخنرانی پیش از ورود آمریکا به جنگ جهانی اول، بر همکاری ایالتها و نقش آمریکا در امور بینالملل تأکید داشت.
آبراهام د فریس، روحانی منونایت، نویسنده و چهرههای تأثیرگذار هلند در قرون ۱۸ و ۱۹ بود. او علاوه بر فعالیتهای مذهبی، در ادبیات کلاسیک و هلندی تبحر داشت و بهعنوان متصدی کتابخانه عمومی هارلم نقش مهمی در حفظ میراث فرهنگی ایفا کرد.
جینیس ایبرلی، اقتصاددان برجسته آمریکایی، استاد فاینانس در دانشگاه نورثوسترن و دستیار وزیر خزانهداری سابق است. تحقیقات او بر تقاطع اقتصاد کلان و مالی تمرکز دارد.
کمیسیون ویژه پارلمان کنیا به ریاست گور سونگو، مسئولیت بررسی دلایل قتل دکتر رابرت اوکو، وزیر امور خارجه سابق کنیا در سال ۱۹۹۰ را بر عهده داشت. این کمیسیون با چالشها و جنجالهای فراوانی روبرو شد و گزارش نهایی آن در پارلمان رد گردید.
جیمز الکساندر اسمیت (۱۹۳۵-۲۰۲۰)، پزشک و سیاستمدار لیبرال کانادایی، دو دهه نماینده منطقه دارتموث ایست در مجلس نوا اسکوشیا بود و در دولتهای مختلف سمت وزیر بهداشت، خدمات اجتماعی، مسکن و امور شهری را بر عهده داشت.
رینو کووسکوسکی (۱۹۰۷-۱۹۶۵)، حقوقدان برجسته فنلاندی، عضو حزب agrarian و دو بار مسئولیت دولتی را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۵۸ به عنوان نخستوزیر فنلاند خدمت کرد و نقش مهمی در اصلاحات قوانین شهری فنلاند ایفا نمود.
شیوراج پاتیل، سیاستمدار هندی، از عضویت در مجلس مهاراشترا تا وزارت کشور هند رسید؛ اما دوران وزارت او با حملات ۲۰۰۸ بمبئی و انتقادهای گسترده گره خورد.
بیرگیت پومر، سیاستمدار آلمانی از حزب چپ، از نوامبر ۲۰۲۳ رئیس مجلس ایالتی تورینگن است. او اولین عضو حزب خود است که به این سمت دست یافته. پومر پیش از این وزیر زیرساخت و کشاورزی بوده و سابقه طولانی در فعالیتهای سیاسی و اجتماعی دارد.
جولیانو اوربانی، متولد ۱۹۳۷، آکادمیسین و سیاستمدار برجسته ایتالیایی است. او از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ وزیر میراث فرهنگی بود و در توسعه ایدئولوژی حزب فورزا ایتالیا نقش کلیدی ایفا کرد.
منصور العیسوی، سیاستمدار مصری و وزیر کشور سابق این کشور بود. او در سال ۲۰۱۱ به این سمت منصوب شد و سابقه خدمت در مناصب مختلف پلیس و استانداری را داشت. العیسوی به تلاشهایش در مبارزه با فساد شهرت داشت.
شرکت وسری کپیتال، یک شرکت سهام خصوصی پیشگام در حوزه خریدهای اهرمی بود که توسط ویلیام سایمون (وزیر پیشین خزانهداری آمریکا) و ری چمبرز تأسیس شد. این شرکت با سرمایهگذاریهای تاریخی در گیبسون گریتینگز و avis به سودهای افسانهای دست یافت.
مصطفی محمود العمری، سیاستمدار برجسته عراقی و اهل موصل، در سال ۱۸۹۴ متولد شد. او در سال ۱۹۵۲ برای مدت کوتاهی نخستوزیر عراق بود و پیش از آن نیز مناصب مهمی از جمله وزیر کشور و وزیر دادگستری را بر عهده داشت. وی پس از انقلاب ۱۹۵۸ از صحنه سیاسی کنارهگیری کرد و در سال ۱۹۶۲ درگذشت.
ایشتوان آنتوش، سیاستمدار مجارستانی، از ۱۹۵۷ تا مرگش وزیر دارایی بود و در بازآرایی نظام اقتصادی مجارستان پس از جنگ نقش مهمی داشت.
چهارمین کابینه هیوئز، چهاردهمین دولت استرالیا به رهبری نخستوزیر بیلی هیوئز بود که پس از استعفای او به دلیل شکست همهپرسی دوم سربازگیری تشکیل شد. هیوئز بلافاصله مجدداً به نخستوزیری منصوب شد و این کابینه تا سال ۱۹۲۰ فعالیت کرد.
ناصر الصانع، نماینده سابق پارلمان کویت، با مدرک دکتری مدیریت بازرگانی، به مخالفت با پروژه نفتی ۷ میلیارد دلاری کویت و ورود شرکتهای نفتی خارجی پرداخت. او همچنین نسبت به اخراج کارمندان باتجربه در وزارتخانهها هشدار داد و از وزیر نفت در برابر اتهامات دفاع کرد.
کابینه عمان، یا شورای وزیران، بازوی اجرایی اصلی کشور است. سلطان هیثم بن طارق نخستوزیر آن است و فرمان سلطنتی ۳۴/۲۰۲۲ ساختار این هیئت دولت را تعیین کرد.
قانون اصلاح مقررات پارکها در سال ۱۹۲۶ دامنه اجرای قانون ۱۸۷۲ را محدودتر کرد، مرجع نظارتی را تغییر داد و اختیار وضع مقررات پارکها را به کمیسیونرها و وزیر مربوط منتقل ساخت.
