وزارت امور خارجه پورتوریکو

Puerto Rico Department of State
📅 7 تیر 1405 📄 159 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

وزارت امور خارجه پورتوریکو در ژوئیه ۱۹۵۲ تأسیس شد و مسئول توسعه روابط فرهنگی، سیاسی و اقتصادی بین پورتوریکو، سایر مناطق ایالات متحده و کشورهای خارجی است. این وزارتخانه در کاخ قدیمی اداره سلطنتی در سن خوان قدیمی مستقر است و دفاتر منطقه‌ای در شهرهای آرسیبو، فاخاردو و پونس دارد.

وزارت امور خارجه پورتوریکو

وزارت امور خارجه پورتوریکو در ژوئیه ۱۹۵۲ تأسیس شد و مسئولیت توسعه روابط فرهنگی، سیاسی و اقتصادی بین پورتوریکو، سایر مناطق ایالات متحده و کشورهای خارجی را بر عهده دارد.

تاریخچه

این وزارتخانه بر اساس بخش ۶ ماده چهارم قانون اساسی پورتوریکو در ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۲ تأسیس شد. مقر اصلی آن در کاخ قدیمی اداره سلطنتی (Antiguo Palacio de la Real Intendencia) در سن خوان قدیمی قرار دارد و دفاتر منطقه‌ای در شهرهای آرسیبو، فاخاردو و پونس دارد.

دبیرانی که تا کنون خدمت کرده‌اند

  • ۱۹۵۲–۱۹۶۴: روبرتو سانچز ویللا
  • ۱۹۶۵–۱۹۶۶: کارلوس جی. لاسترا
  • ۱۹۶۶–۱۹۶۹: گیلرمو ایریزاری
  • ۱۹۶۹–۱۹۷۳: کارلوس فرناندو چاردون
  • ۱۹۷۳–۱۹۷۴: ویکتور پونس
  • ۱۹۷۵–۱۹۷۷: خوان آ. البورس
  • ۱۹۷۷–۱۹۷۹: رینالدو پانیاگوا دیز
  • ۱۹۷۹–۱۹۸۱: پدرو آر. واسکز
  • ۱۹۸۱–۱۹۸۵: کارلوس اس. کیروس
  • ۱۹۸۵–۱۹۸۸: هکتور لوئیس آسِوِدو
  • ۱۹۸۸: آلفونسو لوپز چار
  • ۱۹۸۸–۱۹۹۰: سیلا ام. کالدرون
  • ۱۹۹۰–۱۹۹۲: آنتونیو جی. کلرادو
  • ۱۹۹۲: سالوادور ام. پادیا اسکابی
  • ۱۹۹۳–۱۹۹۵: بالتاسار کورادا دل ریو
  • ۱۹۹۵–۱۹۹۹: نورما بورگوس
  • ۱۹۹۹–۲۰۰۱: آنخل مورِی
  • ۲۰۰۱–۲۰۰۳: فرناند مرکادو
  • ۲۰۰۴: خوزه ایسکییردو انکارناسیون
  • ۲۰۰۵: ماریسارا پونت مارچس
  • ۲۰۰۵–۲۰۰۹: فرناندو جی. بونییا
  • ۲۰۰۹–۲۰۱۳: کنت دی. مک‌کلینتوک
  • ۲۰۱۳–۲۰۱۵: دیوید برنیر
  • ۲۰۱۵–۲۰۱۶: ویکتور سوارز ملندز
  • ۲۰۱۷–۲۰۱۹: لوئیس جی. ریورا مارین
  • ۲۰۱۹: پدرو پیرلویی
  • ۲۰۱۹–۲۰۲۰: السمر ال. رومن گونزالس
  • ۲۰۲۰–۲۰۲۱: رائول مارکز هرناندز

جمع‌بندی

وزارت امور خارجه پورتوریکو نقشی کلیدی در تقویت روابط بین‌المللی و داخلی این قلمرو دارد. از زمان تأسیس در ۱۹۵۲، این نهاد با مدیریت دبیرانی مختلف، به توسعه روابط فرهنگی، سیاسی و اقتصادی پورتوریکو با ایالات متحده و دیگر کشورها پرداخته است. ساختمان تاریخی آن در سن خوان قدیمی نمادی از میراث غنی این منطقه است.