عبارت مورد نظر خود را بنویسید
حاجیپور، نام خانوادگی با ریشهای ایرانی است که بر تن شخصیتهای برجستهای در حوزههای ورزش و هنر نقش بسته است. در این مقاله به معرفی این چهرهها و ریشه این نام خانوادگی میپردازیم.
مهدی شفعاءالدین، اقتصاددان توسعه ایرانی-سوئیسی، فارغالتحصیل آکسفورد و متخصص برجسته در زمینه رقابتپذیری و توسعه. او سابقه درخشانی در سازمان ملل متحد و دانشگاه نوشاتل سوئیس دارد.
حسن باستانی، متولد ۱۳۴۱ در تهران، پژوهشگر، نمایشنامهنویس، طراح، کارگردان تئاتر و فیلمنامهنویس برجسته ایرانی است. او از سال ۱۳۷۴ فعالیت حرفهای خود را آغاز کرده و بیش از ۳۵ نمایشنامه نوشته و ۱۲ نمایش را کارگردانی کرده است. آثار او در جشنوارههای ملی و بینالمللی متعددی به روی صحنه رفته و جوایز بسیاری را کسب کرده است. باستانی همچنین در کمیته آموزش و پژوهش و هیئت مدیره انجمن نمایشنامهنویسان و مترجمان خانه تئاتر ایران فعال بوده و گروه تئاتر ادونای را بنیان نهاده است.
نام «خسرو» با ریشهای ایرانی، یادآور پادشاهان ساسانی و اساطیری است. این نام که از واژگان باستانی به معنای «نیکنام» میآید، در طول تاریخ در زبانها و فرهنگهای مختلف تحول یافته و جایگاه ویژهای یافته است.
بهروز جمشیدی کشتیگیر ایرانی افسرده در وزن ۸۵ کیلوگرم بود که پس از کسب مدال برنز در جام جهانی ۱۹۹۹، به دلیل مثبت بودن نمونه doping، دو سال محروم شد و نتوانست در المپیک سیدنی شرکت کند. او در المپیک آتن ۲۰۰۴ به عنوان ۳۱ ساله حضور یافت اما در دور اول شکست خورد.
دارابنامه، شاهنامهای نثر فارسی از قرن دوازدهم میلادی است که ابوطاهر تارسوسی آن را سروده و ماجراهای پسر هُرمی، شاه کانیانی ایرانی، از تولد تا پادشاهی و درگیری با خویشاوندان اسکندر مقدونی را روایت میکند.
کروچهباکتر (Croceibacter) یک سرده از باکتریها در شاخه باکتروئیدوتا است. نام این سرده از ترکیب واژگان لاتین به معنی «باکتری میلهای به رنگ زعفران» گرفته شده است. در حال حاضر، تنها یک گونه به نام C. atlanticus در این سرده شناسایی شده است.
موسی بن هارون بن شعریت شیروانی، نویسنده یهودی قرن پانزدهم، واژهنامهای عبری/آرامی به فارسی با عنوان «اَگرون» در شیروان (جمهوری آذربایجان کنونی) تألیف کرد. این اثر به مطالعه تورات کمک کرده و واژگان آن عمدتاً بر اساس ریشههای عبری سازماندهی شده است.
آرمن اوهانیان، هنرمند چندوجهی ارمنی، زندگی پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. او که در ابتدا به عنوان رقاص و بازیگر درخشید، بعدها به نویسندگی و ترجمه روی آورد و آثار ماندگاری از خود بر جای گذاشت. اوهانیان در دوران انقلاب مشروطه ایران نیز فعال بود و به ترویج هنر و فرهنگ در میان زنان ایرانی کمک کرد.
