عبارت مورد نظر خود را بنویسید
جان کلارک (۱۹۵۴-۲۰۲۰) متخصص بریتانیایی در زمینه فلزکاری لاداخی و تبت بود. او به عنوان متصدی هنر هیمالیا و جنوب شرق آسیا در موزه ویکتوریا و آلبرت فعالیت میکرد. کلارک با سفر به مناطق مختلف از جمله لاداخ، دارامسالا و نپال، تحقیقات میدانی گستردهای انجام داد و آثار ارزشمندی در زمینه فلزکاری تبت به جا گذاشت.
جیمز هملین واکر (۱۸۶۲-۱۹۴۴)، سیاستمدار محلی، تاجر و لولهکش پیشین نیوزیلندی بود. او بهعنوان شهردار دانیدن در سالهای ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۰ خدمت کرد. واکر در فعالیتهای سیاسی محلی، توسعه بیمارستانها و حمایت از هنر و موسیقی نقش فعال داشت.
فریز نامخانوادگی است که در میان افراد سرشناس در زمینههای مختلف از جمله ورزش، هنر و آموزش دیده میشود. از جمله افراد برجسته با این نامخانوادگی میتوان به جان فریز، بازیکن فوتبال آمریکایی، لنس فریز، بازیکن فوتبال، اتون فریز، هنرمند فرانسوی و تری فریز، استاد آمریکایی اشاره کرد.
دِواسِنا، پادشاه شاخه واتساگولما از دودمان واکاتاکا، در احیای قدرت این سلسله نقش مهمی داشت. او با احیای عنوان «دارمامهراجه» و گسترش قلمرو به سمت کارناتاکا، اقتدار خود را تثبیت کرد. روابط او با ویشنوکندینها و ساخت مخزن آبی سودارشانا از اقدامات برجسته دوران حکومتش است.
لِنور مالن، هنرمند آمریکایی ساکن نیویورک، در زمینههای ویدیو آرت، عکاسی و اجرا فعالیت میکند. او برنده بورسیه گوگنهایم و جایزه NYFA در هنر میانرشتهای است. آثار او تلفیقی از زیستشناسی، فلسفه و مسائل سیاسی را با نگاهی انتقادی به جامعه معاصر بررسی میکنند.
این گاملز نامخانوادگی است که افراد سرشناسی در زمینههای مختلف از جمله سیاست، تاریخ هنر، حفاظت از محیط زیست، شعر و موسیقی به آن تعلق دارند. از جمله این افراد میتوان به باب این گاملز، سیاستمدار استرالیایی، جان این گاملز، مورخ هنر بریتانیایی، و رکس این گاملز، شاعر استرالیایی اشاره کرد.
ویلیام ویلت (۱۸۶۹-۱۹۲۱) هنرمند آمریکایی در زمینهی نقاشی پرتره، شیشههای رنگی و مرمت آثار هنری بود. او بهعنوان یکی از پیشگامان احیای سبک گوتیک، استودیوی شیشههای رنگی ویلت را تأسیس کرد و با مخالفت با سبک اپالسان آمریکایی، به بازگرداندن تکنیکهای قرون وسطایی در هنر شیشههای رنگی پرداخت.
سباستیائو نامی مردانه پرتغالی است که از نام لاتین سباستیانوس ریشه گرفته و معادل نام سباستین در انگلیسی است. این نام در میان شخصیتهای برجسته حوزههای هنر، سیاست، دین و ورزش پرتغالی و برزیلی رایج است.
قربانی نمادین به فردی گفته میشود که برای منفعت جمعی فدا میشود. این مفهوم ریشه در آیینهای ابراهیمی دارد و در حوزههای مختلف مانند سیاست و هنر کاربرد یافته است. در سیاست، نامزدهای قربانی برای رقابتهای انتخاباتی با شانس پیروزی کم انتخاب میشوند. در هنر، شخصیتهای قربانی برای پیشبرد داستان و انگیزهبخشی به قهرمان اصلی استفاده میگردند.
مجله تئاتر، نشریهای علمی و داوری همتراز است که هر سه ماه یکبار منتشر میشود و به هنر تئاتر میپردازد. مقالات شمارههای اکتبر و دسامبر حول یک موضوع از پیش تعیینشده متمرکز هستند. این مجله بهعنوان نشریه رسمی انجمن تئاتر در آموزش عالی، توسط انتشارات دانشگاه جانز هاپکینز منتشر میشود.
جس ای. دوبوا (۱۹۳۴-۲۰۲۲)، هنرمند آمریکایی با تبار چروکی، در دنور کلرادو متولد شد. او پس از فارغالتحصیلی از مؤسسه هنر کلرادو، با هنرمندان مطرح همکاری کرد و به هنر بومی آمریکایی passione داشت. گالری او در استس پارک پس از سیل ۱۹۸۲ بسته شد، اما او به دنور بازگشت و در زمینه شیشهگری و مجسمهسازی فعالیت کرد. دوبوا جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله جایزه دستاورد عمر در جشنواره هنر سیاهان دنور.
بئاتریس ماندلمن (۱۹۱۲-۱۹۹۸)، هنرمند انتزاعی آمریکایی، با گروه «مدرنیستهای تائوس» شناخته میشود. او که در نیوآرک متولد شد، تحت تأثیر ارزشهای عدالت اجتماعی و عشق به هنر والدین مهاجرش پرورش یافت. ماندلمن پس از تحصیل در نیویورک و همکاری با پروژه هنری فدرال، در ۳۲ سالگی به همراه همسرش به تائوس نیومکزیکو مهاجرت کرد. آثار او شامل نقاشی، چاپ و کلاژ است که تحت تأثیر مناظر و فرهنگ نیومکزیکو، به سمت رنگهای درخشانتر و فرمهای هندسی گرایش یافت.
کتاب «پیکرهسازی در زمان» نوشته آندری تارکوفسکی، کارگردان روس، به بررسی هنر و سینما بهطور کلی و آثار خود او بهطور خاص میپردازد. این کتاب که نخستین بار در ۱۹۸۵ منتشر شد، شامل اشعار پدر تارکوفسکی، نوشتههای شخصی او، و بحثهایی درباره فیلم «آندری روبلف» است. تارکوفسکی در این کتاب به تحلیل هفت فیلم مهم خود و رابطه پیچیدهاش با اتحاد جماهیر شوروی میپردازد.
جولیو کارپیونی، نقاش و حکاک ایتالیایی اوایل باروک، بیشتر آثارش را در ویچنزا آفرید. او در تابلوهای مذهبی، اسطورهای و تمثیلی با رنگآمیزی ظریف و همکاری با دیگر هنرمندان، جایگاهی ویژه در هنر ونیز و شمال ایتالیا یافت.
پگی بنت هوم، نمایشنامهنویس و نویسنده کودک بریتانیایی با ریشههای ترینیداد و توباگو، در دهه ۱۹۸۰ با اجرای نمایش «دختری که آرزو کرد» و اقامت ادبی در مرکز هنر باترسی لندن شناخته شد.
بنوا موشار، متولد ۱۹۷۶ در ورسای، نویسنده و مدیر هنری فرانسوی است. او از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ به عنوان مدیر هنری جشنواره بینالمللی کمیک آنگولم فعالیت کرد. موشار با نگارش کتابها و مقالات متعدد، به ویژه در زمینه کمیک و ادبیات، و همچنین کارگردانی نمایشها و نمایشگاههای خلاقانه، نقش مهمی در ترویج هنر کمیک ایفا کرده است.
مرکز هنر معاصر ویلنیوس، نهادی فرهنگی در لیتوانی، از سال ۱۹۹۲ در ساختمان سابق کاخ نمایشگاههای هنری فعالیت میکند و با تالارهای هنری، سالن سینما، آرشیو فلوکسوس و نشریات تخصصی شناخته میشود.
ناتالیا بلوخواستیکووا، بازیگر افسانهای سینمای شوروی و روسیه، زندگی پرافتخاری را پشت سر گذاشته است. او که در جوانی به جوایز دولتی دست یافت، با بازی در شاهکارهایی چون «تهران ۴۳» به شهرتی همهگیر رسید و همچنان در عرصه هنر حضور دارد.
الن هالدا جانسون (۱۹۱۰-۱۹۹۲) مورخ برجسته هنر و استاد هنر مدرن در کالج اوبرلین بود. او با سازماندهی نمایشگاههای مهم و نقد آثار هنری معاصر آمریکا، تأثیر بسزایی بر دنیای هنر گذاشت. جانسون از دانشگاههای معتبری فارغالتحصیل شد و در طول دوران فعالیت خود، مجموعهای ارزشمند از هنر معاصر را برای موزه آلن گردآوری کرد.
امیل چارلز داننبرگ، پیانیست کنسرت و مربی موسیقی آمریکایی، از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ سرپرست کنسرواتوار اُبرلین و از ۱۹۷۵ تا زمان درگذشتش در ۱۹۸۲، رئیس کالج اُبرلین بود. او بهخاطر دانش گسترده در هنر، آشپزی بینالمللی و ورزش شناخته میشد. داننبرگ با وجود جراحت ناشی از سانحه ورزشی، به فعالیت در موسیقی ادامه داد و با آرنولد شونبرگ همکاری کرد. او در اُبرلین به ترویج تنوع و نوآوری در موسیقی پرداخت و برنامههایی مانند مطالعات جاز و اتنوموزیکولوژی را بنیان گذاشت.
