دِواسِنا، پادشاه شاخه واتساگولما از دودمان واکاتاکا، پسر و جانشین ساروا سِنا دوم بود. دوران حکومت او شاهد احیای قدرت و نفوذ واکاتاکاهای واتساگولما بود. کتیبههای آجانته از او به گرمی یاد میکنند. برخلاف نیاکانش که عنوان ساده «مهراجه» را داشتند، دِواسِنا عنوان «دارمامهراجه» را احیا کرد—لقبی که از زمان وِندیاشاکتی دوم استفاده نشده بود.
شواهد حاکی از آن است که دِواسِنا قلمرو خود را به سمت جنوب، تا کارناتاکا گسترش داد. برخی از لوحههای مسی او در منطقه بیدار در شمال کارناتاکا کشف شدهاند. در شرق، او با ویشنوکندینها روابطی برقرار کرد و دخترش را به ازدواج مدهاوارمان دوم، پادشاه ویشنوکندین، درآورد.
یکی از مهمترین اسناد دوران او، کتیبه هیسِه-بورالا است که به سال ۳۸۰ دوره ساکا (۴۵۷/۵۸ میلادی) بازمیگردد. این کتیبه، تنها مدرک دقیق برای تاریخگذاری دودمان واکاتاکا است و از ساخت مخزن آبی سودارشانا توسط نجیبزادهای به نام سوا میلیدوا خبر میدهد. این مخزن احتمالاً الهامگرفته از دریاچه معروف سودارشانا در جوناگاد، گجرات بوده است.
دِواسِنا اداره مملکت را به وزیر کارآمد و محبوبش، هستیبوجا، سپرد. پسر هستیبوجا، واراهادوا، بعدها وزیر هاریسِنا، جانشین دِواسِنا، شد. سوا میلیدوا نیز در لوحههای بیدار (سال پنجم حکومت دِواسِنا) و تالنر (دوران هاریسِنا) به عنوان نماینده ویژه حضور دارد. این امر نشان میدهد که در دوران دِواسِنا، خانوادههای نجیبزاده به جایگاه بالایی در دربار واکاتاکا رسیدند و نفوذشان در دوران بعد نیز ادامه یافت.