پیکرهسازی در زمان
کتاب «پیکرهسازی در زمان» (به روسی: Запечатлённое время) نوشته آندری تارکوفسکی، کارگردان نامدار روس، به بررسی هنر و سینما بهطور کلی و آثار خود او بهطور خاص میپردازد. این کتاب که نخستین بار در ۱۹۸۵ به زبان آلمانی منتشر شد، اندکی پیش از مرگ نویسنده به چاپ رسید. نسخه انگلیسی آن در ۱۹۸۷ با ترجمه کیتی هانتر-بلیر منتشر شد. عنوان کتاب اشارهای است به سبک فیلمسازی تارکوفسکی.
تارکوفسکی در این کتاب بیان میکند:
«عامل غالب و قدرتمند تصویر سینمایی، ریتم است که جریان زمان را در قاب به نمایش میگذارد.»کتاب شامل اشعار پدر تارکوفسکی، نوشتههای شخصی او، و بحثهایی درباره فیلم «آندری روبلف» است که در گفتگو با اولگا سورکوا، دانشجوی تاریخ سینما، شکل گرفته است.
محتوای کتاب
کتاب به تحلیل هفت فیلم مهم تارکوفسکی و رابطه پیچیده او با اتحاد جماهیر شوروی میپردازد. فصل پایانی، که به فیلم «قربانی» اختصاص دارد، در هفتههای پایانی زندگی او دیکته شده است.
منشأ کتاب
تارکوفسکی این کتاب را برای توضیح و روشنسازی آثارش برای مخاطبان نوشت. او در مقدمه کتاب به نامههای متعددی اشاره میکند که از تماشاگران دریافت کرده بود، نامههایی که نشان میدادند مردم در درک فیلمهایش با چالش مواجه بودند. این کتاب پاسخی است به سوالات مخاطبانی که خواهان گفتگو با او بودند.
استقبال منتقدان
«پیکرهسازی در زمان» با استقبال مثبت منتقدان مواجه شد. مجله اسلاویک ریویو ترجمه، محتوا و طراحی کتاب را ستود. اریک دیوید آن را یکی از «بزرگترین کتابهای فیلمسازی نوشته شده توسط یک کارگردان» نامید. ایان کریستی در ساندی تایمز تأکید کرد که کتاب موفق به تحقق هدف تارکوفسکی شده است: ارائه بینشی به فرایند خلاقانه او و توضیح منطق پشت فیلمهایش.