عبارت مورد نظر خود را بنویسید
شاکتی، یکی از ریشیهای هندو و پسر واشیستا و آرانداتی بود. او پدر پاراشارا و پدربزرگ ویاسا، نویسنده حماسه مهاباراتا است. داستانی در مهاباراتا وجود دارد که شاکتی را در رویارویی با پادشاه کلماپادا نشان میدهد. این پادشاه به دلیل رفتار نامناسب با شاکتی، مورد لعنت او قرار گرفت و به راکشاسی تبدیل شد که از گوشت انسان تغذیه میکرد.
ب. دوندرا پوپاتی، شاعر و نویسنده برجسته تامیلی، با پنج مجموعه شعر، ادبیات کهن سانگام و فلسفه را در آثارش پیوند زده است. او در کنار شعر، مدیر مالی و بنیانگذار نهاد ادبی «کاداوو» است.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
وزا کانتی، نویسنده و نمایشنامهنویس اتریشی، با وجود استعداد برجسته، بیشتر آثارش پس از مرگش منتشر شد. او با نامهای مستعار مینوشت و تنها رمان شناختهشدهاش، «لاکپشتها»، در دوران تبعید در لندن خلق شد. همسرش، الیاس کانتی، برنده نوبل ادبیات، بعداً او را بهعنوان همکار در کتاب «تودهها و قدرت» معرفی کرد.
داوود کلدیاشفیلی (۱۸۶۲-۱۹۳۱) نویسندهی برجستهی گرجی بود که آثارش به نقد طبقات اشرافی و رنج دهقانان میپرداخت. او با وجود مشکلات مالی و فراز و نشیبهای سیاسی، آثاری ماندگار در ادبیات گرجی خلق کرد که با طنز تلخ و نگاه انتقادی اجتماعی همراه است.
خوزه سانتوس گونزالس وِرا (۱۸۹۷-۱۹۷۰)، نویسندهی انارشیست شیلیایی، برندهی جایزهی ملی ادبیات شیلی در ۱۹۵۰ بود. او با تجربهی مشاغل متنوع در نوجوانی، به ایدههای انارشیستی گروید و از طریق آثارش به ترویج جامعهای عادلانه پرداخت. همکاری با نشریات دانشجویی و آشنایی با شاعرانی چون پابلو نرودا، نقش مهمی در فعالیتهای ادبی و اجتماعی او داشت.
ریچارد لامونت-براون، نویسنده اسکاتلندی متولد ۱۹۳۹، به خاطر کتابهای تاریخ عامهپسند و زندگینامههایش شناخته شده است. او پیش از این سردبیر مجله Writers' Monthly بوده و آثار متعددی در زمینههای مختلف تاریخی منتشر کرده است.
فرانسیس کارولوس ایلز (۱۸۷۶-۱۹۵۴) محقق انگلیسی در زمینه مراسم مذهبی و تاریخ کلیسا بود. او به عنوان دبیر شورای مرکزی مراقبت از کلیساها فعالیت کرد و مجموعهای ارزشمند از اطلاعات کلیساهای محلی انگلستان را گردآوری نمود تا پس از جنگ جهانی دوم بازسازی شوند. ایلز همچنین نویسنده و ویراستار آثار مهمی در زمینه تاریخ مذهبی اسکاتلند و معماری کلیساها بود.
کارلوس سگوندو، فیلمساز برزیلی متولد ۱۹۷۹، با فیلمهای کوتاه و بلند خود نظیر «شکافها» (۲۰۱۹) و «سیدرال» (۲۰۲۱) که نامزد اسکار شد، شناخته میشود. او مدرک دکترای سینما دارد و در حال حاضر روی دومین فیلم بلند خود با نام «شیر خشک» کار میکند.
بارام، کیبوتزی در شمال اسرائیل، در نزدیکی مرز لبنان واقع شده است. این منطقه دارای تاریخچهای غنی از حضور یهودی از قرن سوم پیش از میلاد است. بارام به دلیل بقایای یکی از قدیمیترین کنیسههای اسرائیل در پارک ملی بارام مشهور است. این کیبوتز در سال ۱۹۴۹ توسط اعضای جنبش سوسیالیست هاشومِر هاتزایر تأسیس شد و امروزه بر کشاورزی و گردشگری متمرکز است.
مسولا پوگورلسکی، متولد ۷ مارس ۱۸۶۲، یک پزشک و نویسنده روسی بود که در خانوادهای یهودی در بابرویسک متولد شد. او تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه سن ولادیمیر کییف به پایان رساند و به عنوان ربای تاجگذاری در خرسون مشغول به کار شد. پوگورلسکی آثار متعددی در زمینه پزشکی و موضوعات یهودی نگاشت.
یوهان امیل کلین (۱۸۶۸-۱۸۹۸)، روزنامهنگار و شاعر برجسته سوئدی، که تحت حمایت آگوست استریندبرگ، نویسنده نامی، فعالیت میکرد. او در دوران کوتاهی که در قید حیات بود، اثری ماندگار از خود به جای گذاشت.
عابدین داور، نویسنده و سیاستمدار ملیگرای ترک، در سال ۱۸۸۶ در قسطنطنیه متولد شد. او که از بنیانگذاران باشگاه ورزشی گالاتاسرای بود، در دوران ریاست خود بر این باشگاه و همچنین نمایندگی مجلس، نقش مهمی ایفا کرد. داور همچنین به عنوان «دریادار غیرنظامی» در امور دریایی ترکیه مشارکت داشت و پس از مرگش، نام او به یکی از ارکان بانک دریانوردی ترکیه اطلاق شد.
مایکل کولامکو، سرآشپز و شخصیت رسانهای آمریکایی با ۴۵ سال سابقه در صنعت رستوران، میزبان و تهیهکننده برنامه تلویزیونی «غذای واقعی مایکل کولامکو» است. او همچنین مجری برنامه رادیویی هفتگی «گفتگوی غذایی» و نویسنده کتاب «راهنمای علاقهمندان به غذا در نیویورک» است. کولامکو در رستورانهای مشهور نیویورک کار کرده و به عنوان واردکننده مواد غذایی و مشاور نیز فعالیت داشته است.
رمان «اگر فریاد میزند، بگذار برود» نوشته چستر هیمز، نخستین رمان این نویسنده آمریکایی است که در سال ۱۹۴۵ منتشر شد. این رمان داستان کارگر سیاهپوست کشتیسازی به نام رابرت «باب» جونز را در لسآنجلس در دوران جنگ جهانی دوم روایت میکند. باب با وجود فرصتهای شغلی جدید برای سیاهپوستان در صنعت دفاعی، همچنان با فشار نژادپرستی، تبعیض شغلی و تنشهای نژادی دست و پنجه نرم میکند.
«فرزندان خورشید» کتاب غیرداستانی موریس وست است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. این اثر، پژوهشی عمیق در مورد زاغهنشینان ناپل پس از جنگ جهانی دوم است و نخستین موفقیت بینالمللی نویسنده به شمار میرود. عنوان آمریکایی کتاب «فرزندان سایهها: داستان واقعی بچههای خیابانی ناپل» بود.
آرنولف دو مون (۱۷۲۰-۱۸۰۰)، پزشک و نویسنده فرانسوی، در گرونوبل زاده شد و در والانس درگذشت. او پس از دریافت دکترا در ۱۷۴۴، به عنوان استاد سلطنتی در دانشگاه والانس مشغول به کار شد. از آثار مهم او میتوان به «روش نوین تجویز جیوه در بیماریهای زهری» و نگارش مقاله «کودکی» در دانشنامه مشهور قرن هجدهم اشاره کرد.
مارگو ارلی، نویسنده آمریکایی متولد ۱۹۶۴، تاکنون ۲۵ رمان منتشر کرده و آثارش به ۹ زبان ترجمه و در ۱۹ کشور عرضه شدهاند.
ارنست ولفگانگ هامبورگر، فیزیکدان برزیلی زاده آلمان، از چهرههای شناختهشده ترویج علم بود. او با مدیریت موزه علم تعاملی استاسائو سینسیا و دریافت جایزه کالینگا یونسکو، به گسترش فهم عمومی از علم کمک کرد.
«یک دل واحد» (Um Só Coração)، مینیسریال برزیلی محصول ۲۰۰۴ شبکه Globo، ادای احترامی به شهر سائوپائولو است. این اثر در سالگرد ۴۵۰ سالگی تأسیس شهر پخش شد و با بازیگران مطرحی چون آنا پائولا آروسیو و اریک مارمو همراه بود.
