عبارت مورد نظر خود را بنویسید
بوریس زایتسف نامی است که به دو شخصیت برجسته روس اشاره دارد: بوریس زایتسف (نویسنده و نمایشنامهنویس) و بوریس زایتسف (بازیکن هاکی روی یخ). این مقاله به معرفی این دو فرد میپردازد.
جان ونبرو، معمار و نمایشنامهنویس نامدار انگلیسی، آثاری متنوع و برجسته از خود به جای گذاشته است. این مقاله به بررسی مهمترین آثار معماری او میپردازد که شامل کاخها، تئاترها، و بناهای تاریخی میشود. از مشهورترین آثار او میتوان به کاخ بلنهایم، کاخ کسل هاوارد، و تئاتر هایمارکت اشاره کرد.
در پنجمین قسمت فصل اول سریال انیمیشنی «باب برگر»، لیندا تصمیم میگیرد یک تئاتر شام در رستوران برگزار کند. این ایده با مخالفت اولیه باب مواجه میشود، اما در نهایت با سه اجرا موافقت میکند. نمایشنامهای با موضوع قتلعام و عشق در یک سردخانه اجرا میشود که با اتفاقات غیرمنتظرهای همراه است.
لوئیسا اتکسنیکه، نویسنده سرشناس منطقه باسک اسپانیا است که در عرصه رمان، نمایشنامه و ترجمه میدرخشد. او برنده جوایز ادبی معتبری چون «پرمیو اوسکادی» و «مدال شهروندی نمونه» است و پایهگذار جشنواره و پلتفرمهای فرهنگی مهمی به شمار میرود.
نمایشنامه «شهردار محله سانییتا» اثر ادواردو د فیلیپو، داستان شخصیتی است که در نگاه اول یک مجرم است، اما مردم او را پناهگاه خود میدانند. این اثر با نگاهی متفاوت به مفهوم عدالت و نقد سیستم قضایی، بحثبرانگیز شد.
«شانس نیروی دریایی» (Luck of the Navy) فیلمی بریتانیایی محصول ۱۹۳۸ به کارگردانی نورمن لی است. این کمدی هیجانانگیز که در استودیوهای السٹری فیلمبرداری شده، بر اساس نمایشنامهای به همین نام اثر خانم کلیفورد میلز ساخته شده و با نام «گشت دریای شمال» (North Sea Patrol) نیز شناخته میشود. داستان فیلم درباره جاسوس دشمنی است که قصد سرقت اسناد محرمانه و انداختن تقصیر گردن شخصیت اصلی، کلایو استانتون، را دارد.
استفان گوتستام، متولد ۲۰ مه ۱۹۵۲ در اورن اسکولدسویک سوئد، یک بازیگر، کارگردان، مدیر تئاتر، نمایشنامهنویس و بنیانگذار موزه جونیباکن است. او بیشتر به خاطر نقش جوناتان در فیلم «برادران شیردل» شناخته میشود. گوتستام همچنین موسیقی ترانه «میو، میوِ من» از فیلم «میو در سرزمین دوردست» را ساخته است.
ماشا استوکیچ، متولد ۱۹۶۶ در بلگراد، نمایشنامهنویس و منتقد تئاتر سرشناس صرب است. او با تأسیس روزنامه تئاتری لودوس در حفظ تئاتر صربستان در دهه پرتلاطم آخر قرن بیستم نقش کلیدی داشت. استوکیچ برنده جوایز متعددی از جمله جایزه استرایجاست و آثارش در تئاترهای معتبر صربستان اجرا شدهاند.
مارگارت کندی (۱۸۹۶-۱۹۶۷)، نویسنده و نمایشنامهنویس انگلیسی، بیشتر بهخاطر رمان و نمایشنامه «نیمف پایدار» شناخته میشود. او آثار پرشماری خلق کرد که برخی به فیلم تبدیل شدند. کندی در خانوادهای حقوقدان در لندن متولد شد، در آکسفورد تاریخ خواند و با نویسندگانی چون وینفرد هلتبی و ورا بریتین همعصر بود. او با دیوید دیویس، وکیل و قاضی، ازدواج کرد و سه فرزند آورد. دخترش جولیا بیرلی و نوهاش سرنا مککیسی نیز نویسندگانی موفق شدند.
کمدیهای انتقامجویان، نوشته آلن آیکبورن، نمایشنامهای حماسی با الهام از فیلمهای کلاسیک است. داستان حول دو شخصیت متفاوت میچرخد که قصد خودکشی دارند، اما به جای آن با یکدیگر پیمانی برای انتقام میبندند. این نمایشنامه در دو بخش طراحی شده و بیش از پنج ساعت به طول میانجامد.
چینامپا د گوروستیزا شهری در ایالت وراکروز مکزیک است که در سال ۱۸۷۴ با نام سان آنتونیو چینامپا تأسیس شد. در سال ۱۹۳۲ به افتخار مانوئل ادواردو د گوروستیزا، نمایشنامهنویس و دیپلمات، به نام کنونی تغییر یافت. این شهر در شمال وراکروز قرار دارد و محصولات اصلی آن ذرت، لوبیا، پرتقال و موز است.
آگوستین دیلی (۱۸۳۸-۱۸۹۹)، منتقد تئاتر، مدیر صحنه، نمایشنامهنویس و اقتباسگر آمریکایی، بهعنوان نخستین کارگردان تئاتر شناختهشده در آمریکا، کنترل سختگیرانهای بر تولیدات خود داشت. او با تأسیس تئاتر دیلی در نیویورک (۱۸۷۹) و لندن (۱۸۹۳)، نقش کلیدی در پرورش ستارگانی مانند کلارا موریس و مود آدامز ایفا کرد.
فیلم کمدی فرانسوی «جنسیت ضعیف» ساختهی ۱۹۳۳، به کارگردانی رابرت سیودمک و با بازی میرهی بالین، ویکتور بوشه و پیر براسور، بر اساس نمایشنامهای به همین نام از ادوار بورده در سال ۱۹۲۹ ساخته شده است. این فیلم در استودیوهای اپینای پاریس فیلمبرداری شده و طراحی صحنهها بر عهدهی ژاک-لوران آتالین و هوگ لوران بوده است.
تابلوی «شرط آخر بانو» اثر ویلیام هوگارت، لحظهای سرنوشتساز را به تصویر میکشد که زنی بین از دست دادن مالی یا اخلاقی خود تصمیم میگیرد. این اثر که در سال ۱۷۵۹ خلق شد، یکی از آخرین کارهای هوگارت است و با الهام از نمایشنامهای به همین نام، داستان زنی را روایت میکند که در بازی قمار، ثروت خود را از دست میدهد و با پیشنهاد وسوسهانگیز حریفش مواجه میشود.
وندی آرونز (زاده ۱۹۶۴) یک دراماتورژ، استاد تئاتر و منتقد آمریکایی است که در زمینه اکودرام و ترجمه آلمانی تخصص دارد. او استاد ادبیات نمایشی و مدیر مرکز هنر و جامعه در دانشگاه کارنگی ملون است. آرونز با ترجمه آثار آلمانی مانند نمایشنامه «انسان خوب سچوان» برشت به انگلیسی، دسترسی هنری به این آثار را افزایش داده است.
پاتریکیا برک بروگان (۱۹۲۶-۲۰۲۲) نویسنده، شاعر و هنرمند ایرلندی بود که با نمایشنامهی معروف خود، «خسوف»، به شهرت رسید. این اثر، الهامگرفته از تجربیات شخصی او در دوران نوجوانی، به افشای شرایط سخت زنان در شویخانههای ماگدالن پرداخت و جوایز متعددی کسب کرد.
حیکمت Temel آکارسو (زاده ۱۹۶۰ در گوموشخانه، ترکیه) نویسنده، داستاننویس، طنزپرداز و نمایشنامهنویس ترک است. او پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه فنی استانبول در رشته معماری، به نویسندگی روی آورد. آثار او شامل رمان، داستان کوتاه، مقالات انتقادی، نمایشنامه و فیلمنامه میشود. مجموعه رمانهای او مانند «نسل گمشده» و «چهارتایی استانبول» مورد توجه قرار گرفتهاند.
بزرگ و کوچک، نمایشنامهای از بوتو اشتراوس، نویسنده آلمانی، در سال ۱۹۷۸ نوشته شده است. این اثر در ده صحنه، داستان لوته را روایت میکند که در جستجوی ارتباط انسانی در آلمان است، اما هر کسی که با او روبرو میشود در دنیای خود محبوس است. این نمایشنامه با عنوان فرعی «صحنهها» شناخته میشود و با نام «بزرگ و کوچک» نیز به انگلیسی اجرا شده است.
ادوارد چهارم، پادشاه انگلستان، بارها در آثار ادبی، تئاتر، سینما و تلویزیون به تصویر کشیده شده است. از نمایشنامههای شکسپیر تا رمانهای تاریخی و سریالهای تلویزیونی، شخصیت او به عنوان یک پادشاه قدرتمند و پیچیده مورد توجه قرار گرفته است.
انجمن پاول ارنست، نهادی ثبتشده برای فهرستنویسی و حفظ آثار ادبی پاول ارنست (۱۸۶۶-۱۹۳۳) است. این انجمن بلافاصله پس از درگذشت ارنست در ۱۹۳۳ تأسیس و پس از جنگ جهانی دوم در ۱۹۵۶ بازتأسیس شد. هدف اصلی آن حفظ و انتشار میراث ادبی ارنست، ترویج اجرای نمایشنامههایش، و برگزاری نشستهای علمی و خوانش آثار اوست.
