عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پتر ژلتوکین (۱۷۷۷-۱۸۲۹)، زاده کازان، یک افسر ارشد روسی بود که در جنگهای ناپلئونی و جنگ روسیه و ترکیه حضور داشت. او به عنوان فرماندار نظامی کییف و رئیس مجالس مولداوی و والاچیا خدمت کرد، اما به دلیل عدم جلب اعتماد نخبگان رومانیایی، استعفا داد.
ویلیام ترتوِی، مجسمهساز و سنگتراش برجسته نیوزیلندی، خالق بناهای یادبود مهمی چون یادبود جنگ شهروندان در کرایستچرچ بود. او با الهام از بزرگان هنر، آثار ماندگاری خلق کرد و میراث هنری ارزشمندی از خود به جای گذاشت.
گلن دبلیو. مارتین، ژنرال سهستاره نیروی هوایی آمریکا، از فارغالتحصیلان مهندسی پوردو و خلبان باتجربهای بود که در جنگ جهانی دوم و دوران جنگ سرد در فرماندهیهای راهبردی هوایی نقشهای کلیدی داشت.
استفان گوتهایل ریچ (۱۸۹۰-۱۹۵۸)، فرزند جوزف اس. ریچ از بنیانگذاران باشگاه مجموعهداران نیویورک، یک مجموعهدار پرشور تمبر بود. او مجموعههای تخصصی مهمی از تمبرها ایجاد کرد و بهویژه بهخاطر مجموعهاش از تمبرهای ایالت اورنج فری استیت، جنگ بوئر و مثلثهای کیپ تاون شناخته میشود.
خط گریز هلندی-پاریسی، شبکهای مقاومت در جنگ جهانی دوم بود که بیش از ۳۳۰ نفر را در بر میگرفت و حدود ۳۰۰۰ نفر، عمدتاً یهودیان، مبارزان، فراریان از خدمت سربازی و خلبانان سقوط کرده متفقین را از چنگ نازیها نجات داد. این شبکه در سال ۱۹۷۸ توسط یاد واشم به عنوان «در میان نیکوکاران» شناخته شد.
جان گریو، افسر اسکاتلندی و یکی از برجستهترین دریافتکنندگان صلیب ویکتوریا در جنگ کریمه بود. او بهعنوان نخستین فرد از ارتش بریتانیا، این نشان عالی را دریافت کرد و داستان شجاعتش در تاریخ نظامی همیشه ماندگار شد.
استفان چارنیتسکی، اشرافزاده، ژنرال و فرمانده نظامی برجسته لهستانی (۱۵۹۹-۱۶۶۵)، از طبقهای متوسط به جایگاهی والا در تاریخ لهستان رسید. او با نبوغ نظامی خود در جنگهای متعدد، بهویژه علیه سوئدیها، نقش کلیدی در پیروزیهای لهستان ایفا کرد و به نماد مقاومت و قهرمانی ملی تبدیل شد. مشارکتهای او در سرکوب قیام خملنیتسکی و جنگهای سوئد، میراث ماندگاری از خود برجای گذاشت.
ایو دو لا بریِر (۱۸۷۷-۱۹۴۱) الهیدان و نویسنده فرانسوی بود که بهعنوان یک یسوعی تأثیرگذار، از لیگ ملل و صلح بینالملل حمایت کرد. او با وجود مخالفت با جنگ، به بررسی مفهوم جنگ عادلانه در سنت مسیحی پرداخت. لا بریِر در مناقشات سال ۱۹۲۶ میان کلیسای کاتولیک و گروه مونارشیست «اکسیون فرانسز» نقش داشت و تلاش کرد موضعی میانه برای پاپ پیوس یازدهم بیابد.
یواساس الکاید (AK-114) یک کشتی باربری بود که از یک کشتی لیبرتی تبدیل شد و توسط نیروی دریایی آمریکا برای خدمت در جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد. این کشتی که ابتدا به نام ویلیام جی. سامنر نامگذاری شده بود، بعداً به نام الکاید، ستارهای در صورت فلکی دب اکبر، تغییر نام داد. وظیفه اصلی آن انتقال نیروها، کالاها و تجهیزات به مناطق جنگی بود.
هوارد تیلور، کریکتباز انگلیسی، در سال ۱۹۰۸ در چارلتون لندن زاده شد. او در سال ۱۹۳۷ سه بازی کلاس اول برای باشگاه کنت انجام داد. تیلور در مدرسه میل هیل کاپیتان تیم کریکت بود و در بازیهای مهمی در لردز شرکت کرد. پس از جنگ جهانی دوم، او برای باشگاه بلکهیت بازی و کاپیتانی کرد و در سال ۱۹۸۵ در ۷۷ سالگی درگذشت.
فرنچ، نام نوعی ژاکت یا تونیک نظامی در امپراتوری روسیه و بعدها اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. این لباس در آستانه جنگ جهانی اول به عنوان یونیفرم افسران ارتش امپراتوری روسیه معرفی شد و تحت تأثیر طراحیهای ارتش فرانسه و بریتانیا قرار داشت. فرنچ به افتخار فیلد مارشال جان فرنچ، فرمانده نیروهای اعزامی بریتانیا به فرانسه، نامگذاری شد.
بنیاد الکساندر هرتسن، تأسیسشده در ۱۹۶۹ در آمستردام، نهادی غیرانتفاعی بود که به انتشار دستنوشتههای سامیزدات مخالفان اتحاد جماهیر شوروی به زبان اصلی یا ترجمه اختصاص داشت. این بنیاد نخستین ناشر گزارشهای محاکمه سینیاوسکی-دانیل و آثار آندری آمالریک، یولی دانیل و دیگران در غرب بود. فعالیت آن در ۱۹۹۸ به دلیل پایان جنگ سرد و کاهش سرکوب مطبوعات در روسیه خاتمه یافت.
جیمز استیسی کولز (۳ ژوئن ۱۹۱۳ تا ۱۳ ژوئن ۱۹۹۶) نهمین رئیس کالج بودوین بود. او پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه کلمبیا و کسب دکترای شیمی، در مؤسسات مختلفی تدریس کرد. کولز به دلیل فعالیتهایش در جنگ جهانی دوم، نشان لیاقت ریاستجمهوری دریافت کرد. در دوران ریاست او بر کالج بودوین (۱۹۵۲ تا ۱۹۶۸)، خوابگاههای جدید ساخته شد و برج کولز، یکی از بلندترین ساختمانهای مین، احداث گردید.
هفدهمین هنگ پیادهنظام آرکانزاس (لمون) یک واحد نظامی ارتش کنفدراسیون در جنگ داخلی آمریکا بود که از سال ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۵ فعالیت داشت. این هنگ با وجود کمبود نیرو، در نبردهای مهمی مانند کورینت و محاصره ویکسبورگ شرکت کرد و در نهایت در سال ۱۸۶۵ تسلیم شد.
جنگ جانشینی باواریا (۱۷۷۸-۱۷۷۹) مناقشهای بین امپراتوری هابسبورگ اتریش و اتحاد ساکسونی و پروس بود که پس از انقراض شاخه باواریایی خاندان ویتلسباخ بر سر جانشینی در قلمرو باواریا رخ داد. هابسبورگها به دنبال تصاحب باواریا بودند، در حالی که اتحاد مذکور از شاخه دیگر ویتلسباخها حمایت میکرد. با وجود بسیج ارتشهای بزرگ، درگیریهای نظامی محدود به چند نبرد جزئی بود. با این حال، هزاران سرباز بر اثر بیماری و قحطی جان باختند و این جنگ به «جنگ سیبزمینی» در پروس و ساکسونی و «شورش هلو» در اتریش شهرت یافت.
جان پی. کانرن (۱۹۱۷-۲۰۰۲) وکیل، سیاستمدار و قاضی اهل ورمانت بود. او بهعنوان دادستان کل ایالت ورمانت (۱۹۶۵-۱۹۶۷) خدمت کرد. کانرن در جنگ جهانی دوم شرکت داشت و پس از آن به حرفه حقوقی و سیاسی روی آورد. او همچنین بهعنوان قاضی دادگاه ناحیهای ورمانت فعالیت کرد و در جامعه محلی نیز نقش فعالی داشت.
جزیره سن در بریتانی فرانسه، با آبهای خطرناک و صخرههای مرگبارش، تنها یک زیستگاه ساحلی نیست؛ سرزمینی است که در جنگ جهانی دوم، تمام مردانش برای پیوستن به نیروهای آزاد فرانسه عازم بریتانیا شدند و افتخار والایی را به دست آوردند.
دان وایتهد (۱۹۰۸-۱۹۸۱)، روزنامهنگار آمریکایی و برنده جوایز معتبری مانند مدال آزادی، جایزه جورج پُلک و دو جایزه پولیتزر بود. او با پوشش جنگ جهانی دوم، جنگ کره و رویدادهای مهم بینالمللی، به عنوان یکی از تأثیرگذارترین خبرنگاران قرن بیستم شناخته میشود.
ریونهال، حومهای در غرب ملبورن، استرالیا، در محدوده شهرداری ملتن قرار دارد. این منطقه با جمعیت ۲۲۹۵ نفر در سرشماری ۲۰۲۱، به نام ایستگاه مهمات ریونهال در جنگ جهانی دوم نامگذاری شده است. ریونهال میزبان مرکز بازداشت متروپولیتن و زندان ریونهال است و از طریق پروژه ریل لینک منطقهای به شبکه حمل و نقل متصل میشود.
جیمز کورتیس (۱۹۰۷-۱۹۷۷) نویسنده بریتانیایی بود که بیشتر به خاطر رمانهای «آنها شبها رانندگی میکنند» و «عدالتی وجود ندارد» شناخته میشود. هر دو اثر به فیلم سینمایی تبدیل شدند. او با نام اصلی جفری بیسل میدن در کنت متولد شد و پس از تغییر نام، به نویسندگی روی آورد. کورتیس شش رمان و یک اثر سیاسی نوشت، اما جنگ جهانی دوم و مشکلات شخصی، روند کاریاش را تحت تأثیر قرار داد.
