عبارت مورد نظر خود را بنویسید
معبد ردلندز کالیفرنیا، صد و شانزدهمین معبد فعال کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان، نمادی از تاریخ کهن مورمونها در جنوب کالیفرنیا و مشارکت جامعه محلی در ساخت آن است.
کتاب «جوزف اسمیت و ریشههای کتاب مورمون» نوشته دیوید پرسویت، نخست در ۱۹۸۵ منتشر و در سال ۲۰۰۰ بازنشر شد. این اثر به بررسی زندگی جوزف اسمیت و پیشینه کتاب مورمون میپردازد. نویسنده، شباهتهای بسیاری میان کتاب مورمون و اثر پیشین «دیدگاه عبریها» یافته و معتقد است اسمیت از آن بهعنوان منبع الهام استفاده کرده است.
ویلیام روفوس راجرز استوول (۱۸۲۲-۱۹۰۱) از پیشگامان برجسته مورمون بود که در بنیانگذاری شهرکهای مسیر ناوو تا سالتلیکسیتی نقش کلیدی داشت. او در جنگ یوتا با دستگیری و ارائه گزارشهای اغراقآمیز، پیشروی ارتش آمریکا را متوقف کرد و زمان برای مذاکره فراهم شد.
تاریخنگاری نوین مورمونها رویکردی جدید در بررسی تاریخ مورمونهاست که توسط مورخان مورمون و غیرمورمون دنبال میشود. این رویکرد برخلاف سبکهای پیشین، به جای اثبات یا رد باورهای مورمونی، به ارائهی تاریخ به شکلی انسانی و بیطرفانه میپردازد و آن را در بستر تاریخی کاملتری قرار میدهد.
منطقه تاریخی ویلارد در ایالت یوتا، ایالات متحده، با ۱۱۷ ساختمان تاریخی، از جمله مدرسهای از سال ۱۹۰۲ و خانههایی با سبکهای معماری یونانی و گوتیک، در فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی قرار دارد. این منطقه در سال ۱۸۵۱ بنیانگذاری شد و نام آن به افتخار ویلارد ریچاردز، یکی از رهبران مورمون، انتخاب شد.
مسیر تلهداران، راهی شمال به جنوب در پایه شرقی کوههای راکی است که جاده بزرگ پلَتی در فورت لارامی را به مسیر سانتافه در فورت بِنت متصل میکند. این مسیر از دهه ۱۸۲۰ برای تجارت خز و مهاجرتها اهمیت داشت و شاهد رویدادهای تاریخی از جمله سفرهای اکتشافی و مهاجرت مورمونها بود.
ادوارد مارتین (۱۸۱۸-۱۸۸۲)، مهاجر بریتانیایی و عضو کلیساى عیسى مسیح قدیسان آخرالزمان، نقش کلیدی در مهاجرت مورمونها به آمریکا داشت. او بهعنوان کاپیتان کاروان دستکشی مارتین شناخته میشود که در زمستان سخت وایومینگ متحمل تلفات سنگینی شد. زندگی او نمادی از تلاشهای پیشگامان غرب آمریکا در قرن نوزدهم است.
این مقاله به معرفی کتابهایی میپردازد که به سبک کتاب مقدس پادشاه جیمز نوشته شدهاند. این سبک که به «شبهکتابمقدسی» یا «سبک کتابهای باستانی» معروف است، در قرن هجدهم محبوب شد و تا اواسط قرن نوزدهم ادامه داشت. کتابهایی مانند «وقایعنامه پادشاهان انگلستان» و «کتاب مورمون» از نمونههای برجسته این سبک هستند.
بر اساس کتاب مورمون، گروهی از پناهجویان از سرزمین لیهی-نفی در این دره توقف کردند و چادر زدند. آنها این مکان را به نام رهبرشان، آلما، کشیش پیشین پادشاه نوح، نامگذاری کردند. این گروه پس از گریز از ارتش پادشاه نوح، در سرزمینی با آب خالص ساکن شدند و آن را هلام نامیدند. پس از دورهای از رونق، توسط آمولون و لامانیتها سرکوب شدند، اما سرانجام به رهبری آلما کهنسال گریختند و پس از دوازده روز سفر به سرزمین زاراهملا رسیدند.
