مسیر تلهداران
مسیر تلهداران راهی شمال به جنوب در پایه شرقی کوههای راکی است که جاده بزرگ پلَتی در فورت لارامی را به مسیر سانتافه در فورت بِنت متصل میکند. در امتداد این مسیر، پستهای تجاری متعددی وجود داشت که به فورتهای تجاری نیز معروف بودند.
تاریخچه
پس از بازگردانده شدن قلمرو لوئیزیانا از اسپانیا به فرانسه در ۱۸۰۰، تلهداران از ۱۸۰۲ وارد این منطقه شدند و به شکار گوزن در کوهها پرداختند. با خرید لوئیزیانا توسط آمریکا در ۱۸۰۳، کاوشگران برای بررسی سرزمینها وارد منطقه شدند. این مسیر از حدود ۱۸۲۰ به بعد، شاهراه مهمی برای تجارت خز و تلهداران شد و در جریان تب طلای پیکز پیک در ۱۸۵۹ نیز مورد استفاده قرار گرفت.
مسیر تلهداران نخستین بار در ۱۸۲۰ توسط استفان اچ. لانگ مورد استفاده قرار گرفت. هنری داژ در ۱۸۳۵ از آن برای سفر اکتشافی داژ-لوونورث استفاده کرد. همچنین جان سی. فرمونت (۱۸۴۳-۱۸۴۴) و استفان دبلیو. کرنی (۱۸۴۵) از این مسیر بهره بردند. در ۱۸۴۶، گروهی از مهاجران مورمون از آن برای تأسیس شعبهای از کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان استفاده کردند.
توصیف مسیر
مسیر اصلی از شمال به جنوب شامل توقفگاههایی از فورت لارامی تا منطقه دنور است. این مسیر از کنار رودخانه کراو کریک میگذرد و به منطقه لثم در کلرادو میرسد. در امتداد رودخانه ساوت پلَتی، چهار پست تجاری در دهه ۱۸۳۰ ساخته شد که شامل فورت سنت ورین، فورت واسکز، فورت جکسون و فورت لپتون هستند.
بین دنور و کلرادو اسپرینگز، سه مسیر وجود دارد. قدیمیترین مسیر نزدیکترین به کوهها است و از کنار رودخانههای ایست پلَم، مانومنت و فانتین کریک میگذرد. مسیر چری کریک نیز از کنار بزرگراه ۸۳ میگذرد و دو توقفگاه تاریخی دارد: تِوِنتی مایل هاوس و کالیفرنیا رَنچ.