عبارت مورد نظر خود را بنویسید
هتل لوکس و تاریخی کوندادو وندربیلت، بنایی باشکوه از سال ۱۹۱۹ در سانخوان پورتوریکو، با معماری بینظیر و تاریخچهای غنی، نمادی از گردشگری لوکس و میراث فرهنگی این جزیره است.
کلیسای تاریخی متدیست اسقفی نورویچ در نیویورک، با معماری چشمنواز آیزاک جی. پری و بنای آجری باشکوه، نمونهای برجسته از هنر معماری قرن ۱۹ است که در سال ۲۰۰۳ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
جان تالبوت، شانزدهمین ارل شروزبری، اشرافزادهای کاتولیک، حامی معماری گوتیک و نیکوکار بود؛ از القاب موروثی تا ساخت التون تاورز و قلعه آلتن، نقش او در تاریخ اشراف و مذهب بریتانیا برجسته است.
ورسلی، شهری در کلانشهر سالفورد، با ۵۶ بنای تاریخی ثبتشده در فهرست میراث ملی انگلستان، از جمله دو اثر با بالاترین درجه حفاظت (Grade I)، گنجینهای از معماری و تاریخ است. این بناها ریشه در قرون وسطی و دوران انقلاب صنعتی دارند.
خانه فرانسوا کوزین، عمارتی به سبک کرئول فرانسوی در لاکومب لوئیزیانا، با قدمتی حدود سال ۱۷۹۰ میلادی، در سال ۲۰۰۲ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد. این خانه نیمهطبقه با معماری منحصر به فرد، شاهد تحولات تاریخی بوده است.
پاگودای معبد سیشو که در ابتدا «یونگآن وانشو» نامیده میشد، بنایی باشکوه از آجر و سنگ در پکن است که در سال ۱۵۷۶ میلادی به دستور ملکه مادر لی از سلسله مینگ ساخته شد. این برج هشتضلعی با ۱۳ طبقه بام و ارتفاع ۵۰ متر، نمونهای چشمگیر از معماری چینی است که علیرغم تخریب معبد اطراف، همچنان پابرجاست.
فِرو (Ferro) یا فِری (Ferri) به قطعات کاربردی آهنی چکشخورده در نمای ساختمانهای ایتالیا اطلاق میشود. این عناصر که در معماری قرون وسطی و رنسانس مناطق لاتزیو، توسکانی و اومبریا رایج بودند، در سه دسته اصلی طبقهبندی میشوند: حلقههای اتصال اسب، نگهدارندههای پرچم و مشعل، و گیرههای پارچه برای سایبان یا خشک کردن.
اکوندایو آدِیِمی، معمار و آکادمیسین برجسته نیجریهای، نخستین استاد معماری در نیجریه و آفریقای سیاه بود. او نقش کلیدی در توسعه آموزش معماری و برنامهریزی شهری ایفا کرد و آثار مهمی در این زمینهها از خود به جای گذاشت.
ساختمان تاریخی استکپول، مور و ترایون در مرکز هارتفورد، نمونهای شاخص از معماری تجاری قرن نوزدهمی با نمای چدنی سبک بوزار است که در سال ۱۹۷۸ در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شد.
شهرداری تاهمک در ایالت یوکاتان مکزیک، با پیشینهای کهن از دوران مایاها و معماری دوران استعمار، مقصدی جذاب برای درک فرهنگ و تاریخ منطقه است.
تالار شهر کوپیئو، بنایی تاریخی در فنلاند، با معماری نئو-رنسانس و قدمتی از سال ۱۸۸۶، شاهد تحولات فراوانی بوده است. این مقاله به تاریخچه، بازسازیها و کاربری فعلی این ساختمان باشکوه میپردازد.
وسلی ویت، دندانپزشک، مخترع و نویسنده آمریکایی بود که اختراعات متنوعی در حوزههای هوافضا، معماری و کشاورزی داشت. او با موسسه اسمیتسونیان همکاری کرد و کتابی در وحدت وجود به چاپ رساند.
کتاب «شهر مقتول» اثر ولف یوبست سیدلر و جینا آنگرس، نقدی تند و کلاسیک بر شهرسازی آلمان پس از جنگ جهانی دوم است. این اثر که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد، تأثیرگذارترین کتاب معماری آلمان پس از جنگ لقب گرفته و با کتاب جین جیکوبز در آمریکای شمالی مقایسه میشود.
کارل فیشر (۱۹۴۹-۲۰۱۹)، معمار برجسته مجارستانیتبار، با فعالیت در مونترال و نیویورک، میراث ماندگاری در معماری مسکونی و تجاری برجای گذاشت. او فارغالتحصیل دانشگاه مکگیل بود و با تأسیس دفاتر خود در کانادا و آمریکا، پروژههای متعددی را به سرانجام رساند.
قلعه کرایگکروک، بنایی تاریخی در ادینبرو، اسکاتلند، با قدمتی عمدتاً به قرن هفدهم، شاهد وقایع مهمی بوده است. این قلعه که زمانی محل تجمع ادبا و نویسندگان نامداری چون سر والتر اسکات و چارلز دیکنز بوده، امروزه به خانهای برای سالمندان تبدیل شده است.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
مارچلو گاندینی، طراح افسانهای ایتالیایی، با شاهکارهایی چون لامبورگینی میورا، کُنتَش و دیابلو، دنیای خودروسازی را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر معماری، مهندسی و ساختار خودروها میگذارد و در طول چهار دهه فعالیت، بیش از ۱۰۰ خودرو طراحی کرده است.
واسکا د کامپو، شهری تاریخی و سرسبز در ایالت ایدالگوی مکزیک است که با معماری باستانی، درههای عمیق، آبشارهای خیرهکننده و هاسیئنداهای (عمارتهای) معدنی قرن هجدهم خود، به مقصدی محبوب برای گردشگران تبدیل شده است. این روستا که در فهرست «شهرهای جادویی» مکزیک قرار دارد، نگاهی واقعی به تاریخ و فرهنگ این سرزمین میاندازد.
یوهان ویلهلم باوئر (۱۶۰۷-۱۶۴۰)، هنرمند آلمانی، در حکاکی، قلمزنی و نقاشی مینیاتور شهرت داشت. او بهویژه برای تصویرسازیهایش از «دگردیسیها» اثر اووید شناخته میشود. باوئر در استراسبورگ آموزش دید و سپس به رم سفر کرد و در آنجا آثاری در زمینه معماری و مناظر باغ خلق کرد. او به دلیل گفتگو با اشیاء بیجان در هنگام تمرکز شهرت داشت و در سال ۱۶۴۰ در وین درگذشت.
خانه تاریخی لاندنبرگر در پورتلند، اورگان، نمونهای برجسته از سبک کوئین آن با طراحی نامتقارن و جزئیات معماری منحصر به فرد است. این بنا که در سال ۱۸۹۶ ساخته شده، شاهد زندگی خانواده لاندنبرگر و یورگنسن بوده و اکنون بخشی از میراث تاریخی این شهر محسوب میشود.
