عمارت اشلیگ: نگینی یونانی در دل ویرجینیا

عمارت اشلیگ؛ ترکیبی از تاریخ و معماری یونانی

عمارت «اشلیگ» (Ashleigh) خانه‌ای باشکوه به سبک احیای یونان است که در فاکیه کانتی، نزدیک شهر دلاپلین ایالت ویرجینیا قرار دارد. ساخت این خانه یک‌طبقه به سال ۱۸۴۰ و برای مارگارت مارشال، نوه جان مارشال، روی بخشی از ملک خانوادگی اوک‌هیل انجام شد. (البته این ملک را نباید با خانه هم‌نام جیمز مونرو در همان حوالی اشتباه گرفت).

طراحی و تغییر مالکان

طراحی عمارت را خود مارگارت مارشال بر عهده داشت و شخصی به نام ساتون کار ساخت آن را به انجام رساند. مارگارت در ۱۸۴۵ با جان توماس اسمیت ازدواج کرد و آن‌ها تا سال ۱۸۶۰ در اشلیگ زندگی کردند. در همان سال، این خانه به یکی دیگر از خویشاوندان به نام گری کارول فروخته شد. سپس در ۱۸۷۰، کارول ملک را به ساموئل پی. بیلی واگذار کرد. این عمارت دست به دست چرخید تا اینکه در نهایت، دکتر ادموند هورگان در سال ۱۹۲۹ آن را بازسازی کرد.

در جریان بازسازی، دکتر هورگان پنل‌های چوب کاجی را که طی مرمت از کاخ سفید خارج شده بودند، تهیه کرد و در اتاق جنوب‌شرقی طبقه همکف نصب کرد.

ویژگی‌های معماری و فضای سبز

ساختمان اصلی یک‌طبقه و دارای سه دهانه پنجره است که دو بال یک‌طبقه و دو دهانه‌ای در دو سوی آن قرار گرفته‌اند. شیب زمین باعث شده تا زیرزمین در ضلع جنوبی عمارت و بال غربی، به یک طبقه کامل تبدیل شود. مصالح به کار رفته در ساخت، سنگی است که با گچ‌کاری پوشانده شده است. در نمای اصلی، یک ایوان ستون‌دار به سبک دوریک یونانی تعبیه شده است.

طراحی داخلی عمارت به این شکل است که راهروی ورودی از سراسر جلوی ساختمان امتداد یافته و پشت آن اتاق نشیمن قرار دارد. راهروها با سه پله ارتفاع به مرکز هر بال می‌روند و در دو سوی هر راهرو، دو اتاق قرار گرفته‌اند. باغ عمارت نیز با حصارهای شمشاد سبز مزین شده است.

در نهایت، نام عمارت اشلیگ در ۱۴ اوت ۱۹۷۳ در فهرست ملی اماکن تاریخی ایالات متحده به ثبت رسید.