هتل کوندادو وندربیلت، بنایی باشکوه و لوکس است که در سال ۱۹۱۹ در خیابان اشفورد، منطقه کوندادو در سانخوان، پایتخت قلمرو پورتوریکو ساخته شد. این هتل که در سال ۲۰۰۸ در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شد، شاهکاری از شرکت معماری وارن و وتمور است؛ همان تیمی که ترمینال گرند سنترال نیویورک را نیز طراحی کرده بود. ساخت این هتل توسط خانواده وندربیلت، آغازگر دوران گردشگری سطح بالا در پورتوریکو بود.
تاریخچه
سالهای اولیه
ساخت هتل کوندادو وندربیلت در سال ۱۹۱۷ توسط فردریک ویلیام وندربیلت، پسر ویلیام هنری وندربیلت، آغاز شد. او شرکت معماری نامدار وارن و وتمور را برای این پروژه انتخاب کرد. در ۱۶ اکتبر ۱۹۱۹، این هتل که ساخت آن یک میلیون دلار هزینه دربرداشته بود، افتتاح شد. سبک معماری احیای اسپانیایی (Spanish Revival) که با دیوارهای سفید، کاشیهای قرمز، پنجرههای فرانسوی، سقفهای بلند و جزئیات معماری آن دوران شناخته میشود، توسط فردریک وندربیلت انتخاب شد. سقف اصلی با کاشیهای اسپانیایی اصیل که از ساختمانهای قدیمیتر پورتوریکو تهیه شده بود، تزئین گردید. کفها و فضاهای عمومی، از جمله پلکان اصلی، با سنگ مرمر و موزاییک آراسته شده بودند. فضایی بین اقیانوس و ساختمان هتل برای مقاومت در برابر آسیبهای ساحل اقیانوس اطلس طراحی شد. همچنین، تراسی با سنگفرش بزرگ در محوطه هتل وجود داشت. درختان پاندانو غولپیکر، انواع بوگینویلا، درختان میوه و نخلهای نارگیل نیز در باغهای هتل دیده میشدند.
کوندادو وندربیلت اولین هتل لوکس بود که در پورتوریکو افتتاح شد و پس از قانونی شدن قمار در سال ۱۹۴۰، اولین هتلی بود که کازینو داشت. از مهمانان مشهور این هتل میتوان به روسای جمهور سابق ایالات متحده، جان اف. کندی و فرانکلین روزولت به همراه همسرش النور، خلبان مشهور آمریکایی چارلز لیندربرگ، آهنگساز خوزه لوئیس مونرو، خواننده و ترانهسرای آرژانتینی کارلوس گاردل، بازیگر هالیوود ارول فلین، کمدین باب هوپ و پیانیست آرتور روبینشتاین اشاره کرد. فعالیتهای تفریحی موجود شامل گلف، تنیس و اتومبیلرانی بود که در دهه ۱۹۲۰ در روزنامههای مختلف آمریکایی تبلیغ میشدند.
توسعه
مانوئل گونزالس در دوران رکود بزرگ سال ۱۹۳۰، هتل را از خانواده وندربیلت خرید و نام آن را به هتل کوندادو تغییر داد. در دهه ۱۹۴۰، بال شرقی هتل، با پنج طبقه و طرح L شکل، شامل اتاقهای بیشتر و فضاهای عمومی جدید ساخته شد. در دهه ۱۹۵۰، پس از تغییرات متعدد در مالکیت، نام هتل به هتل بیچ کوندادو (Condado Beach Hotel) تغییر یافت. در سال ۱۹۶۲، سازهای ۹ طبقه بتنی با ۱۵۶ اتاق مجهز به تهویه مطبوع و مشرف به دریا، با نام بال غربی، در سوی دیگر هتل بنا شد.
سالهای دشوار
در اوایل دهه ۱۹۷۰، با تهدید تخریب هتل، فرماندار لوئیس آ. فریره با صدور فرمانی اجرایی، این بنا را به عنوان میراث فرهنگی اعلام کرد. در سال ۱۹۷۳، هتل بیچ کوندادو با هتل مجاور، لا کُنشا (La Concha Hotel)، ادغام شد و به نام هتل هایت پورتوریکو (Hyatt Puerto Rico) شناخته شد. بال شرقی دهه ۱۹۴۰ در سال ۱۹۷۵ تخریب و یک بال بزرگ کنوانسیون به جای آن ساخته شد که هتل بیچ کوندادو و لا کُنشا را به یک مجموعه فیزیکی واحد تبدیل کرد. در سال ۱۹۷۶، با تکمیل ساختوساز، مدیریت مجموعه به هیلتون اینترنشنال سپرده شد و نام آن به مرکز کنوانسیون بیچ کوندادو لا کُنشا (Condado Beach La Concha Convention Center) تغییر یافت. بعدها مدیریت به کارنیوال کروز لاین منتقل شد و نام ریزورت به تریو بیچ کوندادو (The Condado Beach Trio) تغییر یافت. بال هتل لا کُنشا در سال ۱۹۹۵ تعطیل شد و هتل دولتی در سالهای پایانی خود با نام هتل بیچ کوندادو و کازینو (The Condado Beach Hotel & Casino) شناخته میشد، تا اینکه در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۷، به دلیل زیان سالانه ۷ میلیون دلاری، کل مجموعه تعطیل شد. این املاک سالها متروکه ماندند و در نهایت در سال ۲۰۰۴، هتلهای لا کُنشا و بیچ کوندادو از یکدیگر جدا شدند. مرکز کنوانسیون که آنها را به هم متصل میکرد، برای ساخت یک پارک عمومی تخریب شد.
بازسازی
در سال ۱۹۹۷، دولت پدرو روسلو پیشنهاد بازسازی منطقه کوندادو را مطرح کرد. برایان مکلاخلان ایده نوسازی و توسعه هتل را پیشنهاد داد، اما شهردار وقت سانخوان، سیلا ام. کالدرون، این پیشنهاد را به چالش کشید. این امر منجر به متروکه شدن هتل تا سال ۲۰۰۲ شد، تا اینکه او سرانجام با آن موافقت کرد. پس از هفت سال متروکه بودن، نوسازی هتل با هزینهای معادل ۲۷۰ میلیون دلار در سال ۲۰۰۳ آغاز شد. هدف، تبدیل آن به یک هتل پنج ستاره با حفظ شباهت به ساختار اصلی سال ۱۹۱۹ بود. بال غربی سال ۱۹۶۲ در سال ۲۰۰۳ برای آمادهسازی این پروژه تخریب شد. بخش مرکزی اصلی هتل که از سال ۱۹۱۹ باقی مانده بود، در سال ۲۰۰۸ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲، پس از ده سال و ۵۳,۴۴۱ ساعت بازسازی، دو سال بیشتر از زمان برنامهریزی شده، بخشی از هتل بازسازی شده شامل سالنهای برگزاری ضیافت، بارها و رستورانهای جدید افتتاح شد. در ۱ دسامبر ۲۰۱۴، برجهای دوقلوی ۱۱ طبقه جدید در دو طرف سازه مرکزی افتتاح شدند. اتاقهای بازسازی شده دارای عرض ۱۷ فوت با سقفهای بلند هستند. حمامها دارای دو سینک و هم دوش و هم وان میباشند. با این حال، پلکانهای اصلی دستنخورده باقی ماندهاند. بازسازی توسط تیمی به رهبری هیو اندروز و خورخه روسلو انجام شد.
از رستورانهای جدید میتوان به "1919"، "Tacos & Tequila by Patron"، "Veritas"، "Marabar" و "Avo Lounge" اشاره کرد. رستوران "1919" توسط سازمان گردشگری پورتوریکو به عنوان "بهترین رستوران پورتوریکو" معرفی شده است.
در فرهنگ عامه
این هتل یکی از مکانهای اصلی فیلمبرداری فیلم موزیکال کمدی نوجوانان در سال ۱۹۷۶ با عنوان La Pandilla en Apuros بود.
گالری
همچنین ببینید
- گردشگری در ایالات متحده
- گردشگری در پورتوریکو
- فهرست هتلهای پورتوریکو
- فهرست اماکن تاریخی ملی در سانخوان بزرگ، پورتوریکو
یادداشتها
منابع
پیوندهای خارجی
- وبسایت رسمی