عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فرودگاه کولام، اولین فرودگاه مدنی در منطقه تراونکور، پس از افتتاح فرودگاه تریواندروم در ۱۹۳۲ منسوخ شد. تلاشهای اخیر برای احیای آن به دلیل محدودیتهای شهری و مخالفتهای محلی ناموفق بود.
نام خانوادگی تیلینگهاست با افراد برجسته در زمینههای مختلف مانند معماری گلف، تجارت، ادبیات، هنر و سیاست گره خورده است. این مقاله به معرفی برخی از این چهرههای شاخص و همچنین به خانوادهای تأثیرگذار سیاسی در ایالت رود آیلند آمریکا میپردازد.
خیابان لاکسگاده در مرکز کپنهاگ، دانمارک، با تاریخی غنی از احیای زمینهای آبی تا خانههای افسران دریایی و آتشسوزی بزرگ، شاهد تحولات بسیاری بوده است. نامگذاری آن به نام آبزیان دریایی و معماری منحصربهفردش، این خیابان را به بخشی جذاب از تاریخ پایتخت دانمارک تبدیل کرده است.
لانگوود، خانهای تاریخی در نزدیکی ارلیویل، شهرستان آلبمارل ویرجینیا، با معماری فدرال و احیای استعماری، در سال ۱۷۹۰ بنا شده و شاهد تحولات معماری و اجتماعی در طول دو قرن بوده است.
دادگاه شهرستان جاسپر در نیوتن، ایلینویز، ساختمانی نئوکلاسیک از سال ۱۸۷۶ است. این ساختمان سومین دادگاه شهرستان بوده و پس از تغییرات معماری، گنبد و برج مرکزی آن حذف شدهاند. ساختار اصلی دوطبقه آجری با طرح صلیبی تاکنون حفظ شده است.
آکادمی چریفیلد، بنایی تاریخی به سبک معماری یونانی احیا شده در سال ۱۸۵۰ در مین، که در ابتدا میزبان یک آکادمی خصوصی و دفاتر شهری بود. این ساختمان که در سال ۱۹۸۲ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد، امروزه کاربریهای متنوعی از جمله کتابخانه و مرکز اجتماعی را در خود جای داده است.
مارچلو گاندینی، طراح افسانهای ایتالیایی، با شاهکارهایی چون لامبورگینی میورا، کُنتَش و دیابلو، دنیای خودروسازی را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر معماری، مهندسی و ساختار خودروها میگذارد و در طول چهار دهه فعالیت، بیش از ۱۰۰ خودرو طراحی کرده است.
کلیسای سنت تمام مقدسین در لیتل کسترون، راتلند، یکی از کوچکترین کلیساهای انگلستان با معماری منحصر به فرد و تاریخچهای غنی است. این بنای ثبت شده در فهرست گرید II*، شاهد تحولات معماری در طول قرنها بوده و امروزه نیز میزبان علاقهمندان به تاریخ و هنر است.
ساختمان مسکونی ۲۲۰–۲۰۴ خیابان چارلز در والتام، ماساچوست، نمونهای ارزشمند از خانههای چند واحدی مسکونی اوایل قرن بیستم است. این بنا که در سال ۱۹۱۳ ساخته شده، در سال ۱۹۸۹ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد و معماری احیای استعماری را به نمایش میگذارد.
سیر تحول احیای قلبی ریوی از مصر باستان تا روشهای مدرن امروزی. آشنایی با پیشگامان، کشفیات کلیدی و تکامل تکنیکهای نجاتبخش زندگی.
مدرسه تاریخی گالأتین در یونینتاون پنسیلوانیا، بنایی دو طبقه با سبک احیای کلاسیک است که در سال ۱۹۰۸ ساخته شد. این ساختمان آجری با ایوان تراکوتا و ستونهای کرینتی، شاهد تحولات تاریخی و معماری منطقه است.
خانه تاریخی جیمز رابرت ویلیامز، بنایی باشکوه در کارمی، ایلینوی، با معماری منحصربهفرد ترکیبی از سبکهای رمانسک ریول و کوئین آن. این خانه که در سال ۱۸۹۶ ساخته شد، با برجهای سهگانه خود، یادآور قلعههای باستانی است و در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است.
قانون تعرفه شکر ۱۸۴۶ بریتانیا، تعرفههای واردات شکر از مستعمرات را یکسان کرد. این قانون، همراه با لغو قوانین غلات، ضربه شدیدی به سود صاحبان مزارع در کارائیب وارد آورد و رقابت را برایشان دشوار ساخت.
این مقاله تاریخچه، معماری و کاربری جدید صومعه و کلیسای باروک سنت پدرو دو آلکانتارا را در ساو روکه دو پیکو، آزور پرتغال بررسی میکند؛ از دوران بنا تا بازسازی و تبدیل به اقامتگاه جوانان.
منطقه تاریخی دهکده شرقی در امهرست، ماساچوست، مرکز مدنی و تجاری اولیه دهکده تا پیش از ورود راهآهن بود. این منطقه که امروزه عمدتاً مسکونی است، شامل ساختمانهای تاریخی از قرن ۱۸ و معماری یونانی احیا شده از اوایل قرن ۱۹ است و در سال ۱۹۸۶ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
خانه تاریخی لاندنبرگر در پورتلند، اورگان، نمونهای برجسته از سبک کوئین آن با طراحی نامتقارن و جزئیات معماری منحصر به فرد است. این بنا که در سال ۱۸۹۶ ساخته شده، شاهد زندگی خانواده لاندنبرگر و یورگنسن بوده و اکنون بخشی از میراث تاریخی این شهر محسوب میشود.
احیای مجدد اولین آلبوم ریمیکس لینکین پارک است که در ۲۰۰۲ منتشر شد. این آلبوم حاوی ریمیکسهای نوآورانه از آلبوم هیبرید تئوری با مشارکت هنرمندان مختلف است. با فروش نزدیک به دو میلیون کپی، چهارمین پرفروشترین آلبوم ریمیکس تاریخ شناخته میشود.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
یوهان ویلهلم باوئر (۱۶۰۷-۱۶۴۰)، هنرمند آلمانی، در حکاکی، قلمزنی و نقاشی مینیاتور شهرت داشت. او بهویژه برای تصویرسازیهایش از «دگردیسیها» اثر اووید شناخته میشود. باوئر در استراسبورگ آموزش دید و سپس به رم سفر کرد و در آنجا آثاری در زمینه معماری و مناظر باغ خلق کرد. او به دلیل گفتگو با اشیاء بیجان در هنگام تمرکز شهرت داشت و در سال ۱۶۴۰ در وین درگذشت.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
