عبارت مورد نظر خود را بنویسید
رومان دوبراخوتوف، روزنامهنگار تحقیقی و فعال سیاسی روس، بنیانگذار و سردبیر رسانه «اینسایدر» است. او همچنین از بنیانگذاران حزب ۵ دسامبر و عضو شورای سیاسی جنبش همبستگی است. دوبراخوتوف با فعالیتهای سیاسی و رسانهای خود، به ویژه در مخالفت با سیاستهای کرملین، شناخته میشود.
ناتالیا گراسووا، پزشک و سیاستمدار اسلواکی، از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ عضو شورای ملی این کشور بود. او که با نام ناتالیا کودزِیوا در براتیسلاوا متولد شد، در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶ از سوی حزب راستگرای افراطی «مردم ما اسلواکی» به مجلس راه یافت. گراسووا به دلیل حضور در مراسم بزرگداشت یوزف تیسو، رئیسجمهور دوره جنگ جهانی دوم اسلواکی، و مخالفت با کنوانسیون استانبول برای جلوگیری از خشونت علیه زنان، مورد انتقاد قرار گرفت.
مربع مخالفت در منطق صوری، نمایی است که روابط بین چهار گزاره مقولهای اساسی را نشان میدهد. ریشههای آن به ارسطو و تمایز بین دو نوع مخالفت: تناقض و تضاد برمیگردد. این مربع توسط آپولونیوس و بوئتیوس قرنها پس از ارسطو ترسیم شد.
جوان جیکوبز برامبرگ، تاریخنگار اجتماعی آمریکایی، با تمرکز بر تاریخ زنان و پزشکی، آثار تأثیرگذاری خلق کرده است. او استاد ممتاز دانشگاه کُرنل است و کتابهایش در زمینههای بیاشتهایی عصبی، تصویر بدن در دختران، و خشونت در پسران، جوایز معتبری دریافت کردهاند. پژوهشهای او در مخالفت با مجازات اعدام نوجوانان نیز مورد استناد قرار گرفته است.
لابورِک، فرمانروای اسلاو سده نهم میلادی، طبق روایات «گستا هونگاروروم» با حمله مجارها به کارپات مخالفت کرد. اما وجود او مورد مناقشه است؛ تنها منبع ذکرکننده نام او، متنی قرن سیزدهمی است.
ملک اپستین (۱۸۸۹-۱۹۷۹) روزنامهنگار و مورخ آمریکایی بود که به دلیل دو کتاب مشهور خود، «کارگران یهودی در آمریکا» و «یهودیان و کمونیسم» شناخته میشود. او در روسیه تزاری متولد شد، در جنبشهای کارگری و سوسیالیستی فعال بود و پس از مهاجرت به آمریکا، در صحنههای رادیکال یهودی نیویورک حضور داشت.
کورنل موراویتسکی (۱۹۴۱-۲۰۱۹)، فیزیکدان نظری و سیاستمدار لهستانی، بنیانگذار و رهبر «همبستگی جنگجو» بود. این سازمان، یکی از شاخههای رادیکال جنبش همبستگی در دهه ۱۹۸۰، خواهان پایان کمونیسم و استقلال کشورهای بلوک شرق از مسکو بود. موراویتسکی به دلیل فعالیتهای مخفی خود، سالها تحت تعقیب پلیس مخفی لهستان بود. پسر او، ماتئوش موراویتسکی، نخستوزیر فعلی لهستان است.
«بنی و جتها» ترانهای از التون جان و برنی تاپین است که در آلبوم «خداحافظ جاده آجری زرد» در ۱۹۷۳ منتشر شد. این ترانه با الهام از یک گروه موسیقی تخیلی خلق شد و به یکی از محبوبترین آثار التون جان تبدیل گشت. با وجود مخالفت اولیه التون جان، این ترانه در ۱۹۷۴ به صدر جدولهای موسیقی آمریکا و کانادا رسید و گواهینامههای طلا و پلاتین دریافت کرد.
ویلیام بنجامین ولز (۱۸۰۹-۱۸۸۱) یک حقوقدان، قاضی، روزنامهنگار و چهره سیاسی در کانادا علیا بود. او در شهرک آگوستا متولد شد، در کینگستون حقوق خواند و در ۱۸۳۳ به وکالت مشغول شد. بهعنوان یک اصلاحطلب، به مجلس قانونگذاری کانادا علیا راه یافت، اما بهدلیل مخالفت با دخالتهای سیاسی به انگلستان رفت. با وجود عدم مشارکت در شورش کانادا علیا، اتهامات همکاری با میهنپرستان او را از مجلس اخراج کرد. بعدها بهعنوان قاضی در کنت کانتی خدمت کرد و تا پایان عمر به نگارش مقالات حقوقی و ورزشی پرداخت.
اندی اسلاتر، سیاستمدار بریتانیایی حزب کارگر و نماینده فعلی پارلمان از حوزه همرسمیت است. او پیشتر رئیس شورای محلی همرسمیت و فولام بوده و در کمیتههای عدالت و حقوق بشر فعالیت داشته است. اسلاتر به دلیل حمایت از فلسطین و مخالفتهایش با گسترش فرودگاه هیترو شناخته میشود.
گئورگی افرموف، دانشمند و سیاستمدار برجسته مقدونیهای بود که نقشی کلیدی در توسعه مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی در کشورش ایفا کرد. او با وجود سختیهای دوران کمونیسم، مسیر علمی خیرهکنندهای را پیمود و به مقام وزارت و سفارت نیز رسید.
آلبوم «گروه عروسکهای آمریکایی» نهمین آلبوم استودیویی توری اموس، خواننده و ترانهسرای آمریکایی، در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. این آلبوم مفهومی، اموس را در نقش پنج شخصیت زنانه الهامگرفته از اساطیر یونانی به تصویر میکشد که داستانهای زندگی در آمریکا را روایت میکنند. موضوعات آلبوم شامل مخالفت با جنگ عراق، تبعیض جنسیتی در صنعت موسیقی، سرخوردگی، جنسیت، ازدستدادن شخصی و توانمندسازی زنان است.
کارل تئودور فون و تسو گوتنبرگ، سیاستمدار اهل بایرن از حزب CSU، چهرهای ضدکمونیست و هوادار همگرایی اروپا بود که در سیاست خارجی آلمان غربی نقش داشت و با سیاست شرقی ویلی برانت مخالفت کرد.
ایو دو لا بریِر (۱۸۷۷-۱۹۴۱) الهیدان و نویسنده فرانسوی بود که بهعنوان یک یسوعی تأثیرگذار، از لیگ ملل و صلح بینالملل حمایت کرد. او با وجود مخالفت با جنگ، به بررسی مفهوم جنگ عادلانه در سنت مسیحی پرداخت. لا بریِر در مناقشات سال ۱۹۲۶ میان کلیسای کاتولیک و گروه مونارشیست «اکسیون فرانسز» نقش داشت و تلاش کرد موضعی میانه برای پاپ پیوس یازدهم بیابد.
حاجی شریعتالله (۱۷۸۱-۱۸۴۰) از رهبران مذهبی و دانشمندان اسلامی برجسته بنگال بود که به دلیل تأسیس جنبش فرایضی شناخته میشود. او پس از تحصیل در مکه و قاهره، به بنگال بازگشت و با هدف اصلاح باورهای خرافی و ترویج اسلام خالص، جنبش فرایضی را در ۱۸۱۸ بنیان نهاد. این جنبش نه تنها مذهبی، بلکه جنبههای اجتماعی و اقتصادی را نیز دربر گرفت و با مخالفت شدید نخبگان مواجه شد.
والدریش، هفتمین اسقف پاساو، از سال ۷۷۷ تا ۸۰۴ میلادی در این سمت خدمت کرد. اطلاعات کمی از زندگی و فعالیتهای او در دست است. در دوران او، مرزهای اسقفی به سمت شرق تا رودها مارچ و لیتا گسترش یافت. همچنین، پاساو به عنوان یک اسقفی تابع به متروپولیتن جدید سالزبورگ پیوست، که والدریش مانند بسیاری از جانشینانش، با آن مخالفت کرد، اما در نهایت ناموفق بود.
جمعان الحربش، نماینده مجلس کویت از حوزه دوم، به دلیل مخالفت با قاچاق شاهین و اعتراض به حملات اسرائیل به غزه شناخته میشود. او در سال ۲۰۰۷ به واردات غیرقانونی شاهینها برای افراد بانفوذ اعتراض کرد و آن را نمونهای از فساد دانست که کشور را در معرض خطر آنفولانزای پرندگان قرار میدهد. همچنین در سال ۲۰۰۸، در اعتراض به حملات اسرائیل به غزه، همراه با دیگر نمایندگان کویتی مقابل ساختمان مجلس تظاهرات کرد.
رابرت کالدر (حدود ۱۶۵۰–۱۷۲۳) روحانی کلیسای اسقفی اسکاتلند بود که بهعنوان نویسنده و مناقشهگر شناخته میشد. او در الگین متولد شد و در دانشگاه و کالج کینگ ابردین تحصیل کرد. بهدلیل مخالفت با اعلام پادشاهی ویلیام سوم و ماری دوم، چندین بار مورد آزار قرار گرفت و تبعید شد. کالدر آثار متعددی در دفاع از کلیسای اسقفی و انتقاد از پرسبیتریانیسم نوشت.
فرانچسکو پائولو فولچی (۱۹۳۱-۲۰۲۲) دیپلمات برجسته ایتالیایی بود که به عنوان سفیر دائمی ایتالیا در سازمان ملل (۱۹۹۳-۱۹۹۹) و سفیر در ناتو و کانادا نیز خدمت کرد. او در تشکیل گروه 'کافه کلاب' برای مخالفت با افزایش اعضای دائمی شورای امنیت و در تدوین 'منشور فقر' تأثیرگذار بود.
کمیته ویژه سازمان ملل در مورد فلسطین (UNSCOP) در سال ۱۹۴۷ به درخواست دولت بریتانیا تشکیل شد تا راهحلی برای آینده حکومت فلسطین بیابد. این کمیته متشکل از نمایندگان ۱۱ کشور بود که به فلسطین سفر کردند و از سازمانهای صهیونیستی و عربی شواهد جمعآوری نمودند. گزارش نهایی کمیته، طرح تقسیم فلسطین به دو کشور مستقل را پیشنهاد کرد که با مخالفت اعراب و پذیرش صهیونیستها مواجه شد.
