عبارت مورد نظر خود را بنویسید
دستبند کندی، اکسسوری مهرهای محبوب در فرهنگ ریو، با دست ساخته میشود و در قالب «کندی ترید» به نمادی برای یادبود لحظهها، دوستیها و ارزشهای PLUR تبدیل میشود.
امانوئل آکن، رماننویس، فیلمنامهنویس و تصویرگر کانادایی، از چهرههای ادبیات فرانسهزبان کبک است. او یازده رمان منتشر کرده، از بنیانگذاران نشر «پوئن دو فوئیت» است و امروزه در تلویزیون و ادبیات کودک فعالیت میکند.
آموزش دو زبانه، روشی نوین در یادگیری است که در آن دانشآموزان سواد و محتوا را به دو زبان فرا میگیرند. این برنامهها با هدف تقویت دوزبانگی، دوشناختگی، پیشرفت تحصیلی و شایستگی فرهنگی طراحی شدهاند و در سراسر جهان در حال گسترش هستند.
کارناوال در فلاندرز به دو اثر هنری اشاره دارد: یک فیلم و یک موزیکال. این مقاله به بررسی این دو اثر و جایگاه آنها در فرهنگ فلاندرز میپردازد.
باشگاه فتهارد GAA، یکی از قدیمیترین و پرافتخارترین باشگاههای ورزشهای گیلیک در ایرلند، با تاریخچهای درخشان و افتخارات متعدد، ریشههای عمیقی در شهر تاریخی فتهارد دارد. این باشگاه نه تنها در میادین ورزشی بلکه در حفظ و ترویج فرهنگ گیلیک نقشی کلیدی ایفا کرده است.
قلعه لنوکس، واقع در جزیره ایل-اُ-نوآ در رودخانه ریشلیو کبک، یکی از سایتهای تاریخی ملی کانادا است. این قلعه با استحکامات دفاعی بازسازی شده و ساختمانهای سنگی، نمادی از مقاومت در برابر تهاجمات از جنوب است. این مکان که در حال حاضر توسط پارکهای کانادا مدیریت میشود، تجربهای منحصر به فرد از تاریخ نظامی را به بازدیدکنندگان ارائه میدهد.
استر توماما کاولی-مالکوم، پژوهشگر و متخصص برجسته سلامت اهل ساموآ و نیوزیلند است. او با مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه فناوری اوکلند و دکترا از دانشگاه ویکتوریا ولینگتون، تحقیقاتی ارزشمند در زمینه فرهنگ ساموایی و سلامت خانواده انجام داده است. کاولی-مالکوم سابقه فعالیت در نهادهای مهم سلامت و آموزش عالی نیوزیلند را دارد و جوایز متعددی کسب کرده است.
سیمئون فاکس، پزشک انگلیسی سدههای شانزدهم و هفدهم، از دانشآموختگان ایتن و کینگز کالج کمبریج بود و بعدها به ریاست کالج سلطنتی پزشکان لندن رسید. زندگی او پیوندی میان پزشکی، خدمت نظامی و فرهنگ علمی عصر رنسانس را نشان میدهد.
ودنسویل–فوردر آئو یکی از ۵۶ سایت سوئیسی میراث جهانی یونسکو است که بقایای سکونتگاههای دوران پیش از تاریخ در اطراف آلپ را در بر میگیرد. این سایت در حاشیه دریاچه زوریخ واقع شده و یافتههای باستانشناسی آن، از جمله سفالینههای خاص، اطلاعات ارزشمندی درباره فرهنگهای فین، هورگن، واردینگور و بلبیکر ارائه میدهد.
زبان تامان یکی از زبانهای آسترونزیایی و متعلق به قوم دایاک در جزیره بورنئو است. این زبان به همراه امبالوه، شاخه تامانیک خانواده زبانهای جنوب سولاوسی را میسازد و پیوند شگفتانگیزی میان فرهنگهای جزایر اندونزی ایجاد میکند.
ریکاردو آلوارز-ریوون، هنرمند اهل پورتوریکو، خالق «توری ال تائینو»، موفقترین کمیکمجله تولیدی محلی این کشور است. او با هدف سرگرمی و آموزش، این شخصیت را خلق کرد که به تاریخ و فرهنگ تائینوها میپردازد.
کارلتون وارد جونیور، عکاس انجمن نشنال جئوگرافیک، با ثبت تصاویر خیرهکننده از حیات وحش و میراث فرهنگی، بهویژه در فلوریدا، به حفاظت از طبیعت و فرهنگ کمک میکند. او بنیانگذار موسسه میراث طبیعت و فرهنگ (LINC) است.
مرتضلی گادژیف، باستانشناس برجسته روس-داغستانی، متخصص تاریخ دربند، حضور ساسانیان در قفقاز و فرهنگ آلبانیای قفقاز است. او ریاست دپارتمان باستانشناسی مرکز علمی داغستان را بر عهده دارد.
برنیس سینکسهوه سیاستمدار اهل آفریقای جنوبی و عضو کنگره ملی آفریقا است که از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ در مجلس استانی کیپ شمالی و مسئولیت ورزش، هنر و فرهنگ فعالیت کرد.
روستای یولا یکی از سکونتگاههای کوچک و زیبای بخش رپلا در شهرستان رپلا، شمال غربی کشور استونی است. این روستا نمایانگر طبیعت بکر و آرامش منطقه بوده و جزو مکانهای جذاب برای شناخت فرهنگ محلی است.
آلفرد ژیرار، وکیل و سیاستمدار کانادایی، از دانشآموختگان حقوق مکگیل بود و پس از ورود به کانون وکلای کبک، سالها در حزب لیبرال کبک فعالیت کرد. او سرانجام به دادگاه عالی مونترال پیوست.
دولس آلمادا دوآرته، زبانشناس و مبارز کیپوردی، زندگی خود را وقف مبارزه ضداستعماری و احیای زبان کریولیو کرد. او از عضو فعال حزب PAIGC تا مدیر وزارت فرهنگ پیش رفت و میراثی ماندگار از خود بر جای گذاشت.
فرهنگ ایرلند آژانس دولتیای است که از سال ۲۰۰۵ مأموریت دارد هنر و فرهنگ ایرلندی را در جهان معرفی کند، از هنرمندان حمایت کند و حضور ایرلند را در رویدادهای هنری بینالمللی تقویت نماید.
استیون باربر، استاد دانشگاه کینگستون و نویسندهای است که درباره فرهنگ شهری، سینمای آزمایشی و فرهنگ ژاپن مینویسد و آثارش به چندین زبان ترجمه شده است.
ماریا فرناندز ده تینوکو، نویسنده و باستانشناس آماتور کاستاریکایی، با تحصیل در انگلستان و علاقهمندی به فرهنگهای بومی، آثاری چون رمانهای «یونتا» و «زولای» را خلق کرد. او در دوران همسرش به عنوان بانوی اول کاستاریکا خدمت کرد و پس از تبعید، فعالیتهای باستانشناسی و هنری خود را در پاریس و سپس در کاستاریکا ادامه داد. فرناندز ده تینوکو در سال ۱۹۴۹ مدال فلورانس نایتینگل را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۲ مستندی درباره زندگی او ساخته شد.
