پنگ زو (彭祖) شخصیتی افسانهای در فرهنگ چین است که گفته میشود در دوران دودمان شانگ ۴۵۰ سال زندگی کرده است. برخی افسانهها معتقدند که در آن زمان یک سال تنها ۶۰ روز بوده، بنابراین عمر او حدود ۱۳۰ سال تخمین زده میشود. بااینحال، روایتهای دیگری او را ۴۰۰ ساله یا حتی جاودانه بهدلیل فراموشی نامش در فهرست مرگومیر آسمان توصیف میکنند.
او در تائوئیسم بهعنوان یک قدیس گرامی داشته میشود و جستجوی اکسیر جاودانگی توسط پیروان این آیین تحت تاثیر آموزههای او قرار گرفته است. پنگ زو نمادی از طول عمر، تغذیه درمانی و درمانهای جنسی است. افسانهها میگویند او تا سن ۴۵۰ سالگی بیش از ۱۰۰ همسر اختیار کرد و صدها فرزند داشت.
میراث تاریخی و فرهنگی
بر اساس متون تاریخی مانند «گو یو» (سخنان ایالتها) و «شبن» (شجرهنامه)، پنگ زو بنیانگذار شهر داپنگ و از سوی پادشاهان شانگ به مقام نجیبزادگی رسید. کنفوسیوس در کتاب «سخنان» خود او را بهعنوان حافظ دانش کهن ستوده است.
یکی از روشهای تندرستی او جذب انرژی حیاتی از طریق ارتباط با زنان (تقویت یانگ از طریق یین) و مصرف روزانه غذای دارویی بود. او از گیاهان طبیعی استفاده میکرد و سوپ جینسنگ مرغ او شهرت خاصی داشت. سبک زندگی او بر مراقبه تاکید داشت و او را از پیشگامان قیگونگ میدانند.
یادبودها و جشنها
محل زندگی و درگذشت او در «پنگ شان» (استان سیچوان) قرار دارد که امروزه دارای آرامگاه، معبد و مجسمه اوست. هر ساله جشنوارهای به نام او برگزار میشود تا مردم به یاد او برای سلامتی و طول عمر دعا کنند. تصاویر او در خانههای چینیها رایج است و بهعنوان هدیه تولد برای سالمندان محبوبیت دارد.