عبارت مورد نظر خود را بنویسید
رایتیا رلیجیوُسا (Wrightia religiosa) درختی از خانواده آپوسیناسه است که در چین، هندوچین و مالزی یافت میشود. این گیاه به دلیل گلهای سفید کوچک و خوشبویش، به طور گستردهای به عنوان بونسای استفاده میشود و در فرهنگ ویتنام جایگاه ویژهای دارد.
جشنواره فیلم رسانههای نوین، رویدادی سالانه است که فناوریها و قالبهای نوین رسانه و سینما را با نگاهی جهانی جشن میگیرد. این جشنواره به داستانهای ارزشمندی که توسط افراد در تمام سنین، فرهنگها و رسانهها خلق میشوند، ارج مینهد و بیش از ۴۵ هزار دلار جایزه اهدا میکند.
فرهنگ میلاوچه شاخهای از فرهنگ اورنفیلد در عصر برنز اروپاست که محوطه شاخص آن، میلاوچه در جمهوری چک، نام این فرهنگ را شکل داده است.
فرهنگ ایرلند آژانس دولتیای است که از سال ۲۰۰۵ مأموریت دارد هنر و فرهنگ ایرلندی را در جهان معرفی کند، از هنرمندان حمایت کند و حضور ایرلند را در رویدادهای هنری بینالمللی تقویت نماید.
استیون باربر، استاد دانشگاه کینگستون و نویسندهای است که درباره فرهنگ شهری، سینمای آزمایشی و فرهنگ ژاپن مینویسد و آثارش به چندین زبان ترجمه شده است.
شهرستان سینیانگ یکی از شهرستانهای استان پیونگان جنوبی در کره شمالی است؛ منطقهای با یک شهرک، یک منطقه کارگری و ۱۶ روستا که از طریق خط پیونگرا به شبکه ریلی کشور متصل است.
هرمان هاگدورن، شاعر و نویسنده آلمانی، بیشتر بهخاطر سرایش آثارش به گویش بوربک و پلاتدویچ شناخته میشود. او در اسن زاده شد و در آثارش رنگوبوی فرهنگ، زبان و خاطرات محلی آلمان را زنده کرد.
هَمسا، یا «دست فاطمه»، طلسمی کفدستی است که نماد محافظت در برابر چشم زخم و بلایا محسوب میشود. این نماد ریشههایی در فرهنگهای باستانی خاورمیانه و شمال آفریقا دارد و در طول تاریخ در میان ادیان و فرهنگهای مختلف، از جمله یهودیت، مسیحیت و اسلام، کاربرد یافته است.
ماریا فرناندز ده تینوکو، نویسنده و باستانشناس آماتور کاستاریکایی، با تحصیل در انگلستان و علاقهمندی به فرهنگهای بومی، آثاری چون رمانهای «یونتا» و «زولای» را خلق کرد. او در دوران همسرش به عنوان بانوی اول کاستاریکا خدمت کرد و پس از تبعید، فعالیتهای باستانشناسی و هنری خود را در پاریس و سپس در کاستاریکا ادامه داد. فرناندز ده تینوکو در سال ۱۹۴۹ مدال فلورانس نایتینگل را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۲ مستندی درباره زندگی او ساخته شد.
دستبند کندی، اکسسوری مهرهای محبوب در فرهنگ ریو، با دست ساخته میشود و در قالب «کندی ترید» به نمادی برای یادبود لحظهها، دوستیها و ارزشهای PLUR تبدیل میشود.
مریدیت اسمال، استاد بازنشسته انسانشناسی دانشگاه کرنل و نویسنده پرآوازه علمی است. او سالها رفتار انسان و نخستیسانان را بررسی کرد و با تمرکز بر تلاقی زیستشناسی و فرهنگ، دیدگاههای نوینی در زمینه فرزندپروری ارائه داد. کتاب «بچههای ما، خودِ ما» اثر شناختهشده اوست.
زبان تامان یکی از زبانهای آسترونزیایی و متعلق به قوم دایاک در جزیره بورنئو است. این زبان به همراه امبالوه، شاخه تامانیک خانواده زبانهای جنوب سولاوسی را میسازد و پیوند شگفتانگیزی میان فرهنگهای جزایر اندونزی ایجاد میکند.
دائهژوانگ، روستایی در شهرستان هوالین تایوان، با تاریخی غنی از سکونت بومیان آمیس تا مهاجرت اقوام دشتنشین، امروزه با فرهنگ و سنتهای تایوانی خود شناخته میشود. این منطقه شاهد برگزاری مراسم شبانه سنتی است.
نرداکان، گردهمایی سالانه علاقهمندان به فرهنگ عامه، از سال ۲۰۰۷ در دانشگاه ایالتی کلمبوس برگزار میشد. این رویداد با تمرکز بر انیمه، مانگا، علمی-تخیلی، بازی و کمیکبوک، فضایی برای جامعه علاقهمندان فراهم میکرد و از خیریهها نیز حمایت مینمود.
انجمن روزنامهنگاران استونی (EAL) نهادی حرفهای است که روزنامهنگاران و فعالان رسانهای این کشور را گرد هم میآورد. این انجمن با قدمتی بیش از یک قرن، بر ارتقای فرهنگ روزنامهنگاری استونی و حمایت از اعضای خود تمرکز دارد و عضو نهادهای بینالمللی معتبر است.
ناراسیمها، تجسمی از ویشنو، نامی است که در تاریخ، فرهنگ و هنر هند به شخصیتهای برجسته، فیلمها و اماکن مختلفی اطلاق شده است.
سانکاندی، شهری کوچک در بخش کیانگ غربی گامبیا، با جمعیتی حدود ۵۸۵ نفر (در سال ۲۰۰۷)، شاهد رویدادهای تاریخی تلخی از جمله قتل دو بریتانیایی در سال ۱۹۰۰ بوده است.
زاهرا نیوبی، استاد مطالعات کلاسیک و تاریخ باستان در دانشگاه وارویک، پژوهشهایی تأثیرگذار دربارهٔ اسطورهشناسی یونان در هنر روم، فرهنگ بصری جشنوارههای یونانی و جایگاه ورزش در جهان روم دارد.
گوجهفرنگی، میوهای معمولاً قرمز و درخشان، علاوه بر کاربرد خوراکی، در فرهنگ عامه، موسیقی، هنر، کسبوکار و فناوری نیز معانی مختلفی دارد. از نام ترانه و آلبوم گرفته تا شرکتهای طراحی و سیستمعامل روترها، «گوجهفرنگی» در جاهای غیرمنتظرهای ظاهر میشود.
آرمن اوهانیان، هنرمند چندوجهی ارمنی، زندگی پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. او که در ابتدا به عنوان رقاص و بازیگر درخشید، بعدها به نویسندگی و ترجمه روی آورد و آثار ماندگاری از خود بر جای گذاشت. اوهانیان در دوران انقلاب مشروطه ایران نیز فعال بود و به ترویج هنر و فرهنگ در میان زنان ایرانی کمک کرد.
