عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ساختمان مسکونی شماره ۳۷ خیابان نپسینهاز در منطقه ۸ بوداپست، مجارستان واقع شده است. این بنا که بین سالهای ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ با سبکهای آرتنوو و آرتدکو ساخته شده، توسط برادران لفلر طراحی شده و به عنوان یکی از آثار مهم معماری اوایل قرن بیستم شناخته میشود. این ساختمان همچنین به عنوان «خانه ستاره زرد» در دوران جنگ جهانی دوم، محل سکونت اجباری یهودیان بوده است.
کتاب «کوکلاکسکلان در پیشگویی» نوشتهی اسقف آلما بریول وایت در سال ۱۹۲۵، با تصاویری از کشیش برانفورد کلارک، تلاش میکند با استفاده از متون مذهبی، مشروعیت الهی برای کوکلاکسکلان اثبات کند. این کتاب که توسط کلیسای ستون آتش منتشر شد، حاوی مقالات، سخنرانیها و محتوای نژادپرستانه علیه آفریقاییآمریکاییها، ضدیت با کاتولیکها و یهودیان است.
آلبرشت گوئس (۱۹۰۸-۲۰۰۰) نویسنده و الهیدان پروتستان آلمانی بود که با آثار ادبی و فعالیتهای مذهبی خود شناخته میشود. او در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان روحانی در بیمارستانها و زندانها خدمت کرد و پس از جنگ به نویسندگی روی آورد. رمانهای او مانند «قربانی سوخته» به بررسی هولوکاست و آشتی بین یهودیان و مسیحیان میپردازند.
اسرائیل آکسنفلد (حدود ۱۷۸۷-۱۸۶۸) نویسندهی ییدیشزبان اهل امپراتوری روسیه بود. با وجود تسلط به زبانهای متعددی مانند عبری، روسی و آلمانی، او آثار خود را به ییدیش نوشت. آکسنفلد به همراه سلیمان اتینگر از نخستین نویسندگان ییدیش در قرن نوزدهم به شمار میرود. آثار او که عمدتاً بر زندگی یهودیان در امپراتوری روسیه متمرکز بود، بازتابدهندهی واقعیتهای اجتماعی و فرهنگی آن دوران است.
فیلم مستند «راههای تبعید: حماسه یهودیان مراکشی» (۱۹۸۲) به کارگردانی یوجین روسو، تاریخ دو هزار ساله یهودیان مراکش را روایت میکند. این فیلم با استفاده از آرشیو غنی و مصاحبه با هنرمندان، دانشمندان و شهروندان در مراکش، اسرائیل، فرانسه و کانادا، به بررسی مهاجرتهای یهودیان از شبهجزیره ایبری، تأثیر فرهنگ فرانسوی و چالشهای آنها در اسرائیل و کانادا میپردازد.
امیل شوفانی، متولد ۱۹۴۷ در ناصره، یک الهیدان مسیحی عرب اسرائیلی، فعال صلح و آرشمندریت کلیسای کاتولیک یونانی ملکیت است. او با تأسیس انجمن «حافظه برای صلح» و سازماندهی سفر اعراب و یهودیان به آشویتس، برنده جایزه یونسکو برای آموزش صلح در ۲۰۰۳ شد. شوفانی با تأکید بر ارزشهای دموکراتیک و گفتگو، به آشتی بین جوامع یهودی و عرب میپردازد.
کنیسای مئیر تاویگ، تنها کنیسای فعال در بغداد عراق است که در منطقه البطوین واقع شده و امروزه توسط گروه کوچکی از یهودیان نگهداری میشود.
ایمن عوده، وکیل و سیاستمدار عرب اسرائیلی، رهبر حزب حداش و عضو کنست است. او در سال ۱۹۷۵ در حیفا متولد شد و در خانوادهای مسلمان اما با گرایش به آموزش مسیحی بزرگ شد. عوده با تحصیل حقوق در رومانی، به فعالیتهای سیاسی پرداخت و به عنوان نماینده در شورای شهر حیفا و سپس رهبر حزب حداش انتخاب شد. او از حامیان همکاری بین اعراب و یهودیان و تقویت فرهنگ مشترک است.
بانِت، منطقهای تحت اشغال نیروهای محور در یوگسلاوی، در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد. این منطقه تحت کنترل اسمی دولت دستنشانده صربستان بود، اما عملاً در اختیار اقلیت آلمانی منطقه قرار داشت. این مقاله به تاریخچه، برنامهریزیهای آلمان نازی، جنایات جنگی علیه یهودیان و روما، و سرنوشت آلمانیهای ساکن بانِت پس از جنگ میپردازد.
واکنشهای انتقادی به دیوید ایروینگ، نویسنده و منکر هولوکاست، با تغییر مواضع سیاسی او دگرگون شد. اگرچه در ابتدا به دلیل تسلط بر اسناد نظامی آلمان تحسین میشد، اما به تدریج به دلیل سوگیریهای آشکار، تحریف حقایق تاریخی و انکار سیستماتیک نسلکشی یهودیان، اعتبار علمی خود را از دست داد و به چهرهای بحثبرانگیز تبدیل شد.
اوئیسیگهایم، محلهای در شهر کولسهایم واقع در منطقه ماین-تائوبه-کرایس، دارای پیشینهای قرون وسطایی است. این محله در گذشته روستایی بود که خانواده اوئیسیگهایم در آن سکونت داشتند. مشهورترین عضو این خانواده، آرنولد فون اوئیسیگهایم، راهزنی بود که به دلیل آزار یهودیان در سال ۱۳۳۶ میلادی اعدام شد.
«بِلِخ» ممکن است به نام خانوادگی چند چهره، صفحه فلزی مورد استفاده در سنت یهودیان، سازهای بادی برنجی در زبان آلمانی یا یک زبان برنامهنویسی همزمان اشاره داشته باشد.
بنیو-له-ژوی، روستایی در منطقه بورگونی-فرانش-کنته فرانسه، با جمعیتی کوچک و تاریخی غنی، از جمله سکونت یهودیان در قرون وسطی و معماری تاریخی مانند کلیسای سنت-مادلن و ارمیتاژ دو وال دو سن، شناخته میشود.
پانی کا مئوزا یکی از محبوبترین غذاهای خیابانی پالرمو در سیسیل است. این ساندویچ نان мягкий با پر کردن از ریه و طحال گوساله سرخشده در چربی حیوانی تهیه میشود و ریشهای در فرهنگ قصابی یهودیان دارد.
اردوگاه گذر مخلن، معروف به پادگان دوسین، در بلژیک اشغالی توسط نازیها تأسیس شد. این اردوگاه بهعنوان مرکزی برای گردآوری یهودیان و کولیهای بلژیکی پیش از تبعیدشان به اردوگاههای مرگ در اروپای شرقی عمل میکرد. بین سالهای ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴، بیش از ۲۵ هزار نفر از این اردوگاه به سوی مرگ فرستاده شدند.
بیت عارف، به معنای خانه ابر، یک روستا در مرکز اسرائیل است که در نزدیکی شهر شوهام قرار دارد. این روستا در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران بلغاری بر روی ویرانههای روستای فلسطینی دیر طریف تأسیس شد. نام اولیه آن اهلاما بود که از یکی از سنگهای سینهبند مقدس یهودیان الهام گرفته شده بود.
رگینا شِر، زادهٔ ۱۹۵۰ در برلین شرقی، نویسنده و مورخ آلمانی است. او در زمینهٔ تاریخ یهودیان آلمان فعالیت میکند و نخستین رمانش در ۲۰۱۴ منتشر شد. شِر در دانشگاه هومبولت برلین تحصیل کرد و سابقهٔ فعالیت در مطبوعات و ویراستاری را دارد.
فصل ۴۴ کتاب ارمیا، بخشی از کتاب مقدس عبری و عهد عتیق مسیحی، حاوی پیغام نهایی ارمیا به یهودیان ساکن مصر است. این فصل به مهاجرت باقیماندگان یهودا به مصر پس از تبعید به بابل میپردازد و بهعنوان آخرین بخش از خدمت ارمیا شناخته میشود.
«موسیقی مرگبار: تاریخچه بلک متال» مستندی است که در سال ۲۰۰۷ از شبکه راکورلد تیوی پخش شد. این مستند به بررسی ریشههای بلک متال، از گروه بلک سبث تا ونوم، و همچنین جنبههای جنجالی این سبک مانند ضدیت با مسیحیت و حوادث جنایی در صحنه نروژی میپردازد. همچنین به پارادوکس وجود بلک متال مسیحی اشاره میکند.
ویویرژینای، شهر کوچکی در شهرستان کلایپدا در شمال غربی لیتوانی، با جمعیتی حدود ۸۴۰ نفر در سرشماری ۲۰۱۱، دارای تاریخی تلخ از کشتار یهودیان در دوران جنگ جهانی دوم است. در سپتامبر ۱۹۴۱، صدها زن و کودک یهودی توسط آلمانها و همکاران لیتوانیایی آنها کشته شدند.
