عبارت مورد نظر خود را بنویسید
رمان «و باران نوشیدنی من» نوشته هان سوئین، تصویری واقعگرایانه از بحران مالایا در دهه ۵۰ میلادی و تقابل میان استعمار بریتانیا و شورشیان چپگرا را ارائه میدهد. این اثر با نگاهی انتقادی، تأثیر جنگ بر زندگی مردم عادی را به تصویر میکشد.
ویلهلم فورورگ، کارگردان هنری برجسته آلمانی (۱۸۹۹-۱۹۹۰) است که طراحی دکور بیش از پنجاه فیلم سینمایی را بر عهده داشت. او در دهه ۱۹۶۰، نقش کلیدی در طراحی صحنه اقتباسهای سینمایی رایتو فیلم از آثار ادگار والاس داشت.
داستان جری تایک، نخستین مجموعه انیمیشنی ولز در دوران سینمای صامت؛ از خلق در کاردیف تا بازکشف نسخههای گمشده و بازگشت آن برای مخاطبان امروزی.
بوسکو-سزار دوئی از طراحان رقص پرکار سینمای هند هستند که روی بیش از ۲۰۰ آهنگ و ۷۵ فیلم کار کردهاند. این دو با برندهای جایزه ملی و فیلمفیر برای ترانه «سنیوریتا» شناخته میشوند و استودیوهای رقص متعددی در هند و کانادا را اداره میکنند.
لو فانتاسک، نخستین ناوشکن از کلاس خود، در دهه ۱۹۳۰ برای نیروی دریایی فرانسه ساخته شد. این کشتی در جنگ جهانی دوم شرکت کرد و در عملیاتهایی مانند شکار کشتیهای تجاری آلمانی، نبرد داکار، و پشتیبانی از عملیات در مدیترانه و جنوب فرانسه نقش داشت. پس از جنگ، به هندوچین فرانسه اعزام شد و در نهایت در سال ۱۹۵۸ اسقاط گردید.
دکتر ویدیا فیلمی سیاه و سفید هندی در ژانر عاشقانه و خانوادگی است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. این فیلم به نویسندگی موهان سگل و کارگردانی راجندر بهاتیا، داستان دختری تحصیلکرده به نام گیتا (با بازی ویجایانتیمالا) را روایت میکند که با باورهای سنتی خانوادهاش بزرگ شده است. پس از ازدواج با رتان چودهری (مانوج کومار)، به دلیل سوءتفاهمهای فرهنگی، مورد قبول همسرش قرار نمیگیرد. گیتا با بازگشت به خانه پدری، مسیر زندگی خود را تغییر داده و به عنوان دکتر ویدیا به روستای همسرش بازمیگردد تا هم به درمان مردم بپردازد و هم سوءتفاهمها را برطرف کند.
ناوشکنهای کلاس اویلند، ساخته شده در دهه ۱۹۴۰، بزرگترین ناوشکنهای تاریخ نیروی دریایی سوئد بودند. با جابجایی ۲۲۵۰ تن و بدنه دو لایه، این کشتیها تا سال ۱۹۷۹ در خدمت باقی ماندند. از چهار ناوشکن برنامهریزیشده، تنها دو فروند ساخته شدند.
دیوید میدن، متولد ۷ اوت ۱۹۷۱، یک بازیکن سابق راگبی لیگ بینالمللی اسکاتلند و مربی است که در دهههای ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ فعالیت داشت. او برای تیمهایی مانند نورث کوئینزلند کاوБویز، گیتزهد تاندر و هال اف.سی بازی کرد و پس از بازنشستگی، به عنوان مربی در تیمهای مختلف از جمله نورترن پراید فعالیت داشت.
«هیولا برهنه» فیلمی کمدی-ترسناک و علمی-تخیلی با بودجه بسیار پایین است که در سال ۲۰۰۵ به عنوان ادای احترام و طنز به فیلمهای «هیولای گریخته» دهه ۱۹۵۰ ساخته شد. این پروژه ۲۱ سال زمان برد و آخرین فیلم بازیگرانی مانند کنت توبی و جان اگار است.
فیشتاون، جامعه هنری غیررسمی در دلتای رودخانه اسکاجیت در ایالت واشینگتن، از اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اواسط دهه ۱۹۸۰ میزبان هنرمندان، شاعران و مجسمهسازان بود. این جامعه روستایی و منزوی، بدون برق و لولهکشی، به مرکز ضدفرهنگ شمالغربی آمریکا تبدیل شد. هنرمندان فیشتاون با برگزاری نمایشگاههای موفق در سیاتل، شهرت منطقهای کسب کردند.
برندگان نظرسنجی منتقدان ایندیوایر در سال ۲۰۱۹ در تاریخ ۱۶ دسامبر اعلام شدند. این رویداد سالانه، بهترینهای سینمای مستقل را از نگاه منتقدان برجسته معرفی میکند.
هلگه اسونسن، لژهسوار نروژی متولد 1953، در اواسط دهه 70 میلادی در مسابقات بینالمللی شرکت کرد. او مدال نقره مسابقات قهرمانی اروپا در سال 1976 را کسب کرد و در همان سال در المپیک زمستانی اینسبروک نیز حضور داشت.
جسلین فکس، بازیگر کانادایی-آمریکایی، با نقشهای کوتاه اما بهیادماندنی خود در فیلمها و سریالهای محبوب دهه ۵۰ و ۶۰ میلادی شناخته میشود. او که کار خود را از جوانی در کنار پدرش آغاز کرد، به خاطر بازی در نقشهای «خانم پیر دوستداشتنی» و شخصیتهای کمدی مورد توجه قرار گرفت.
آکندی مونالولا، هنرمند چندوجهی زامبیایی است که از نویسندگی تبلیغات تا بازیگری در هالیوود مسیر پرفراز و نشیبی را طی کرده است. او با حضور در فیلمهای موفقی چون «بو ۲» و سریالهای شناختهشده، نام خود را در سینمای بینالمللی بر سر زبانها انداخته است.
بزرگراه ایالتی کنتاکی ۱۸۱ (KY 181) یک مسیر شمالی-جنوبی است که از دو شهرستان در غرب کنتاکی عبور میکند. این بزرگراه از شهر گاتری در نزدیکی مرز تنسی آغاز شده و پس از عبور از شهرهای مهمی چون الگتون و گرینویل، در نزدیکی مرز شهرستان مکلین به پایان میرسد. مسیر اصلی این بزرگراه در سال ۱۹۲۹ تعیین شد و سپس در اواسط دهه ۱۹۴۰ به شکل کنونی تغییر یافت.
سیزدهمین جشنواره دولتی تئاتر تلویزیونی در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۸ در تئاتر نلوم پوکونا، کلمبو، سریلانکا برگزار شد. این رویداد برای گرامیداشت بهترین فیلمهای سینمای سینالی در سال ۱۹۹۶ برگزار شد. در این مراسم، جوایز متعددی در بخشهای مختلف برنامههای تلویزیونی و سریالهای تلویزیونی اهدا شد.
جان اسمیت، متولد ۲۸ مه ۱۹۲۸ در دوبلین، یکی از برجستهترین داوران اسنوکر در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بود. او در دو فینال قهرمانی جهان اسنوکر قضاوت کرد، از جمله اولین فینالی که در تئاتر کروسیبل در ۱۹۷۷ برگزار شد. اسمیت همچنین نظارت بر بازیهای تاریخی مانند بریک ۱۴۷ کرک استیونز در ۱۹۸۴ را بر عهده داشت.
رو گیونگ-ته، متولد ۱۹۷۲، یک کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیهکننده سینمای کره جنوبی است. او با فیلم «میز شام آخر» در سال ۲۰۰۶ به دنیای سینما قدم گذاشت و با فیلم «زمین ترسآورها» در سال ۲۰۰۸ به شهرت رسید. این فیلم برنده جایزه جریانهای نو در جشنواره بینالمللی فیلم بوسان شد.
شبکه تراموا قاهره که از اوایل قرن بیستم فعال بود، تا سال ۲۰۱۴ در مناطق مدرن مانند هلیوپولیس و شهر نصر مورد استفاده قرار میگرفت. با وجود حذف نیمی از شبکه در دهه ۱۹۷۰ به دلیل سیاستهای خودرومحور دولت، تراموا در هلیوپولیس و حلوان باقی ماند. اما پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر و تعطیلی کامل خط حلوان، سرویس تراموا در هلیوپولیس نیز در سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ تقریباً متوقف شد. تا پایان ۲۰۱۹، آخرین بخش باقیمانده نیز به طور کامل منحل و ریلها برای توسعه جادهها و ساخت پلها برچیده شد.
حافظه طبلک، اختراع گوستاو تائوشک در ۱۹۳۲، نخستین دستگاه ذخیرهسازی مغناطیسی بود که در دهههای ۵۰ و ۶۰ میلادی بهعنوان حافظه اصلی رایانهها کاربرد داشت. این دستگاه شامل یک سیلندر فلزی پوشیدهشده با ماده فرومغناطیسی بود که دادهها را بهصورت مغناطیسی ذخیره میکرد. با وجود جایگزینی تدریجی با حافظه هستهای و دیسکهای سخت، نقش کلیدی در تکامل ذخیرهسازی رایانهای ایفا کرد.
