فیشتاون، جامعه هنری غیررسمی در دلتای رودخانه اسکاجیت در ایالت واشینگتن، از اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اواسط دهه ۱۹۸۰ میزبان هنرمندان، شاعران و مجسمهسازان بود. این جامعه در مجموعهای از کلبههای قدیمی و کلبههای ماهیگیری شکل گرفت و بخشی از جامعه هنری بزرگتر دره اسکاجیت به شمار میرفت. فیشتاون با وجود نداشتن برق و لولهکشی، به دلیل سبک زندگی ساده و منزوی خود، هنرمندان جوان و غیرمتعارف را جذب میکرد.
از جمله هنرمندان سرشناس فیشتاون میتوان به چارلز کرافت، سرامیککاری که بعدها به شهرت بینالمللی رسید، و رابرت ساند، شاعر سبک شمالغربی، اشاره کرد. پل هانسن، محقق، نقاش و شاعر، و تام رابینز، نویسنده پرفروش، نیز از اعضای این جامعه بودند.
نمایشگاههای موفق
هنرمندان فیشتاون تحت عنوان گروه اسپاراگوس مونلایت، در سالهای ۱۹۷۱ و ۱۹۷۴ نمایشگاههای موفقی در سیاتل برگزار کردند. این نمایشگاهها فیشتاون را به عنوان مرکز ضدفرهنگ شمالغربی آمریکا تثبیت کرد.
افول فیشتاون
با تغییر سبک زندگی و فشارهای مالکین زمین، جامعه فیشتاون از اواخر دهه ۱۹۷۰ به تدریج از هم پاشید. در سال ۱۹۸۸، بیشتر کلبهها و پیادهروهای چوبی تخریب شدند. با این حال، برخی هنرمندان مانند مگی وایلدر و بو میلر همچنان در منطقه زندگی و فعالیت میکنند.