عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سَن سِیمون، اسب مسابقهای استاندارد از استرالیای غربی، با رکورد ۲۹ پیروزی پیاپی از ابتدای دوران حرفهای خود تا شکست در اینتردومین ۱۹۸۱، و کسب سه عنوان "اسب سال ارابهرانی استرالیا"، نامی آشنا در تاریخ این رشته است.
آلبوم خودخوان شارلاتانها، گروه راک سایکدلیک اهل سانفرانسیسکو، در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. با وجود تأثیرگذاری گروه در صحنه موسیقی هایت-اشبوری، این آلبوم با استقبال ضعیف منتقدان و مخاطبان مواجه شد. تغییر اعضای گروه و عقبماندگی سبک موسیقی از ترندهای روز، از دلایل اصلی ناکامی تجاری آن بود.
داستان درباره گون نیدل، دختری چهاردهمساله در خلیج سانفرانسیسکو است که از زندگی روزمره خسته شده و به دزدی دریایی قرن بیستویکمی فکر میکند. او با مکس و دنی گروهی تشکیل میدهد تا قایق بربایند و به دریا بزنند؛ در کنار آن، پدرش فیل با بحران میانسالی روبهروست. دو خط داستانی به هم میپیوندد و آزادی، هویت و روابط خانوادگی را به چالش میکشند.
فرانسیسکو گالسرن دِ لوریس ای دِ بورخا، کاردینالِ کلیسای کاتولیک و عضوی از خاندان بورجیا، در سال ۱۴۷۰ در والنسیا متولد شد. او با وجود مناصب کلیسایی متعدد، هیچگاه به مقام کشیشی نرسید و در سال ۱۵۰۶ در رم درگذشت.
خوزه د خوسوس نوئه، سیاستمدار و مالک رانچو سان میگل، دو بار آلکالد سانفرانسیسکو شد و آخرین کالیفورنیویی بود که شهرداری این شهر را بر عهده گرفت. دوران او با اشغال یربا بوئنا و تغییر نام آن به سانفرانسیسکو گره خورد.
وینس لاتئانو، درامر آمریکایی متولد ۱۹۴۲، با چهرههایی چون کال تیجدر، وودی هرمن، وینس گوارالدی و استن گتز همکاری کرده و سالها در صحنه جاز سانفرانسیسکو فعال بوده است.
کاترین دلنیو، کتابدار ارشد ایالت ورمانت، سابقهای درخشان در مدیریت کتابخانههای عمومی دارد. او پیش از این، رئیس شعب کتابخانه عمومی سانفرانسیسکو بود و اکنون با بودجهای ۳.۲ میلیون دلاری، اداره کتابخانههای ورمانت را بر عهده دارد. دلنیو که در ورمانت متولد و بزرگ شده، دارای مدرک کارشناسی فلسفه و کارشناسی ارشد علوم کتابداری است. او همچنین شناگر حرفهای آبهای آزاد و یخزده است و رکوردهای قابل توجهی در شنا دارد.
بوتیک ایر، خط هوایی منطقهای مستقر در سانفرانسیسکو، با پروازهای برنامهای یارانهای، خدمات چارتری و ناوگان پیلاتوس PC-12 به شهرهای کوچک و مسیرهای خاص آمریکا خدمات میدهد.
فرانسیسکو توبار گارسیا (۱۹۲۸-۱۹۹۷)، شاعر، نمایشنامهنویس، داستانکوتاهنویس، مقالهنویس، روزنامهنگار، منتقد ادبی، دیپلمات و استاد دانشگاه برجسته اکوادوری بود. او با آثاری چون «Amargo» و «Autobiografía admirable de mi tía Eduvigis» جایگاهی ویژه در ادبیات اسپانیاییزبان دارد.
هنری جی. کراکر، تاجر سرشناس سانفرانسیسکو، در بحران زلزله ۱۹۰۶ عضو کمیته پنجاه بود و در کنار فعالیتهای بانکی و صنعتی، از چهرههای برجسته تمبرشناسی و گردآورنده تمبرهای هاوایی به شمار میرفت.
فرانسیسکو توسکانو، سیاستمدار کهنهکار حزب سوسیالیست کارگری اسپانیا (PSOE)، از سال ۱۹۸۳ تا ۲۰۲۲ به مدت ۳۹ سال شهردار دوس هرماناس در استان سویل بود. او با ۱۰ پیروزی پیاپی و کسب اکثریت مطلق آرا، یکی از طولانیترین دوران شهرداری در اسپانیا را تجربه کرد و پروژههای مهمی چون شهرک مسکونی Entrenúcleos را به اجرا درآورد.
روزنامه الویتور نشریهای بود که از ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۴ در سانفرانسیسکو منتشر شد و صدای جامعه سیاهپوستان بود. فیلیپ الکساندر بل، بنیانگذار آن، با شعار «برابری در برابر قانون» برای حقوق مدنی، حق رأی و آموزش نژادهای محروم میجنگید.
مرکز بحران یک درام آمریکایی کوتاهمدت است که در سال ۱۹۹۷ از انبیسی پخش شد و بحرانهای انسانی در سانفرانسیسکو را از دریچه یک مرکز تماس دنبال میکند.
جزیره سن در بریتانی فرانسه، با آبهای خطرناک و صخرههای مرگبارش، تنها یک زیستگاه ساحلی نیست؛ سرزمینی است که در جنگ جهانی دوم، تمام مردانش برای پیوستن به نیروهای آزاد فرانسه عازم بریتانیا شدند و افتخار والایی را به دست آوردند.
«معجزهٔ عشق» به چند اثر هنری اشاره دارد: فیلمی آرژانتینی در ۱۳۲۵ خورشیدی به کارگردانی فرانسیسکو موخیکا، فیلمی در ۱۳۳۴ خورشیدی بر پایهٔ زارزوئلای آلسیدس پرادو، آلبوم موسیقی گروه اُپوس کواترو در ۱۳۷۷ خورشیدی، و سریال تلویزیونی کلمبیایی در ۱۳۸۱ خورشیدی.
کولونیا دکتورس، محلهای رسمی در جنوب غربی مرکز تاریخی مکزیکو سیتی، با خیابانهای اصلی مانند کواوهتموک و خسه پئون کونتررس احاطه شده است. این محله که در ابتدا با نام ایندیانیلا شناخته میشد، توسط فرانسیسکو لاسکوراین برنامهریزی شد و بعدها به دلیل نامگذاری خیابانهایش به نام پزشکان مشهور، به دکتورس مشهور شد. این منطقه دارای جاذبههای تاریخی، فرهنگی و پزشکی مانند بیمارستان عمومی مکزیک، آرنا مکزیک و مرکز فرهنگی استاسیون ایندیانیلا است.
بیلی بوی آن پوایزون، گروه راک آمریکایی از لسآنجلس، با سبک گلَم و راک اندرول پرزرقوبرق، در سال ۲۰۰۵ تشکیل شد. این گروه با آلبوم «دراما جانکی کوئین» و تکآهنگ «آن مای وی» به شهرت رسید و در برنامههایی مثل «گاسپ گرل» و بازی «درایور: سن فرانسیسکو» حضور یافت. نام گروه از اشتباه در نقلقول رمان و فیلم «پرتقال کوکی» الهام گرفته شده است.
خانه پالمیرا لوپز د پرهیو، معروف به خانه پرهیو، بنایی تاریخی به سبک پریری اسکول است که در سال ۱۹۳۰ توسط فرانسیسکو والینس کفرسی در شهر اوماکائو، پورتوریکو ساخته شد. این بنا در سال ۱۹۹۵ در فهرست آثار ملی تاریخی ایالات متحده ثبت شد. سبک معماری آن تحت تأثیر فرانک لوید رایت و با الهام از آنتونین نچودوما، معمار پورتوریکویی، طراحی شده است.
مجله ربعساله «رازهای پانک راک» از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ در سانفرانسیسکو منتشر میشد. این مجله با تمرکز بر سبک زندگی و ظاهر متنوع موسیقی پانک، به جای جنبههای موسیقیایی، به جنبههای طنزآمیز و زندگی روزمره ستارگان پانک میپرداخت. بنیانگذاران آن، فت مایک از گروه NOFX و زوج سانی و کوین چانل، محتوایی شبیه مجلات مردمپسند اما برای جامعه آلترناتیو خلق کردند.
آنسلمو سوارز یی رومرو (۱۸۱۸-۱۸۷۸)، نویسنده و رماننویس کوبایی، بهخاطر رمان «فرانسیسکو» شناخته میشود؛ نخستین رمان اسپانیاییزبان دربارهی بردهداری در قارهی آمریکا. این اثر بر پایهی خودزندگینامهی «خودزندگینامهی یک برده» اثر خوان فرانسیسکو مانسانو نوشته شده است.
