خوزه د خوسوس نوئه، آخرین کالیفورنیوی شهردار سان‌فرانسیسکو

José de Jesús Noé
📅 28 خرداد 1405 📄 318 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

خوزه د خوسوس نوئه، سیاستمدار و مالک رانچو سان میگل، دو بار آلکالد سان‌فرانسیسکو شد و آخرین کالیفورنیویی بود که شهرداری این شهر را بر عهده گرفت. دوران او با اشغال یربا بوئنا و تغییر نام آن به سان‌فرانسیسکو گره خورد.

خوزه د خوسوس نوئه کیست؟

خوزه د خوسوس نوئه (۱۸۰۵–۱۷ مارس ۱۸۶۲) سیاستمدار، نظامی و مالک رانچ کالیفورنیو بود که دو بار، به عنوان هفتمین و دوازدهمین آلکالد سان‌فرانسیسکو خدمت کرد. آلکالد در آن دوره مقامی شهری با اختیارات اداری و قضایی بود. نوئه همچنین آخرین کالیفورنیوی اسپانیایی‌تبار به شمار می‌رود که شهرداری سان‌فرانسیسکو را بر عهده گرفت.

زندگی و مالکیت زمین

در سال ۱۸۴۵، زمین‌هایی به نوئه واگذار شد که با نام رانچو سان میگل شناخته می‌شد. این گستره شامل محله‌هایی است که امروز با نام‌های دره نو، دره یورکا، فرمونت هایتس، گلن پارک و سانی‌ساید شناخته می‌شوند.

تعلق نام خانوادگی نوئه به محله دره نو نشان می‌دهد که ردپای او هنوز در جغرافیای شهری سان‌فرانسیسکو باقی مانده است.

دوران آلکالدی و اشغال نظامی

پس از اشغال نظامی یربا بوئنا، نام پیشین سان‌فرانسیسکو، در جریان جنگ آمریکا و مکزیک، نوئه در سال ۱۸۴۶ دوباره به مقام آلکالد رسید. او آخرین فرد متولد مکزیک بود که این جایگاه را در اختیار گرفت؛ مقامی که با تصویب قانون اساسی کالیفرنیا در سال ۱۸۴۹ برچیده شد.

نوئه از سوی رابرت اف. استاکتن، کمودور نیروی دریایی ایالات متحده، به این سمت منصوب شد. استاکتن در آن زمان با اتکا به اختیاراتش به عنوان فرماندار نظامی سرزمین اشغال‌شده عمل می‌کرد. هم‌زمان با نوئه، ستوان نیروی دریایی، واشینگتن آلون بارتلت نیز به عنوان آلکالد منصوب شد.

بارتلت به عنوان یک افسر نظامی، نماینده مستقیم فرماندار نظامی بود و از نظر کارکردی به مقام پرفکت در نظام اداری مکزیک نزدیک بود. یکی از آخرین اقدامات مهم در دوره مشترک نوئه و بارتلت، تغییر نام رسمی یربا بوئنا به سان‌فرانسیسکو بود.

درگذشت و یادمان

خوزه د خوسوس نوئه در سال ۱۸۶۲ درگذشت و در میسیون سان‌فرانسیسکو دِ آسیس به خاک سپرده شد. میراث او در پیوند میان دوره مکزیکی کالیفرنیا، آغاز اداره آمریکایی سان‌فرانسیسکو و شکل‌گیری محله‌های امروزی این شهر دیده می‌شود.

یکی از ماندگارترین نشانه‌های نام نوئه، باقی ماندن آن در نام محله دره نو است.

منبع

تئودور گریواس، دولت‌های نظامی در کالیفرنیا، ۱۸۴۶ تا ۱۸۵۰، همراه با فصلی درباره کاربرد پیشین آن‌ها در لوئیزیانا، فلوریدا و نیومکزیکو، گلندیل، کالیفرنیا: ای.اچ. کلارک، ۱۹۶۳.

جمع‌بندی

نقش نوئه در گذار سان‌فرانسیسکو از دوره مکزیکی به اداره آمریکایی اهمیت تاریخی دارد. او در لحظه‌ای حساس میان دو نظام سیاسی قرار گرفت و نامش از طریق محله‌هایی مانند دره نو و ریشه‌های رانچو سان میگل در نقشه امروز شهر زنده مانده است.